W powyższych definicjach użyto bazy położeniowej (obowiązującej, gdy funkcja falowa jest wyrażona w tej bazie). Analogiczne definicje formułuje się w innych bazach, np. pędowej.
W przypadku ruchu cząstki w jednym wymiarze powyższa definicja przyjmuje postaćQuantum Field Theory, D. McMahon, Mc Graw Hill (USA), 2008, .
Uwaga: Prąd prawdopodobieństwa można zapisać w dwa inne, równoważne sposoby, używając operatora pędu lub operatora
Cząstka o spinie 0 w polu elektromagnetycznym Jeżeli cząstka ma ładunek i oddziałuje z polem elektromagnetycznym o potencjale wektorowym to powyższe wyrażenie na prąd jest uzupełnione o człon związany z oddziaływaniem cząstki z polem; w układzie jednostek SI formalnie otrzymuje się je, stosując podstawianie (tzw. reguły Jordana) – gdy operator pędu działa na – gdy operator pędu działa na
co dajeQuantum mechanics, Ballentine, Leslie E, Vol. 280, Englewood Cliffs: Prentice Hall, 1990.
gdzie: – ładunek cząstki, – potencjał wektorowy pola, człon ma wymiar pędu.
W układzie jednostek Gaussa stosuje się podstawienie itd.; stąd mamy:
gdzie: c – prędkość światła.