Zastrzały skrzydeł nie były usztywniane naciągami, a w trakcie lotu istniała możliwość wyrzucenia zbiornika paliwa. Proste podwozie główne z kołami zamontowanymi na wspólnej osi. Pomiędzy goleniami podwozia umieszczono dużą chłodnicę. Kabina pilota znajdowała się niemal pośrodku kadłuba, co znacznie ograniczało widoczność na wprost. Samolot uzbrojony był w dwa zamontowane na stałe karabiny maszynowe typu Vickers E kalibru 7,7 mm. Całość konstrukcji pokryta płótnem. Do napędu samolotu wykorzystano chłodzony wodą, 12-cylindrowy silnik rzędowy w układzie V Mitsubishi Hispano-Suiza ze stałym, metalowym, dwułopatowym śmigłem typu Reed. W maju 1928 roku ukończono budowę pierwszego z dwóch prototypów i prawdopodobnie w tym samym miesiącu dokonano jego oblotu. Następnie maszyna została wysłana do Tokorozawy, gdzie mieścił się ośrodek prób Lotnictwa Armii.