W końcu władze pruskie uznały działalność Palińskiego na terenie Westfalii za niebezpieczną i zmusiły go do opuszczenia Bochum, jednocześnie nie wydając zgody na osiedlenie się w granicach cesarstwa. Po wydaleniu go z Bochum przeniósł się do Holandii (1911-1919), gdzie pracował m.in. jako kierownik polskiego oddziału firmy ogrodniczej. Tutaj opublikował tekst na temat roślin, który został zauważony m.in. przez Henryka Sienkiewicza. W Holandii związał się z organizacjami chrześcijańskimi oraz polonijnymi. W czasie I wojny światowej prowadził nauczanie i pomógł założyć Ognisko Polskie w Rotterdamie. Kronikę wojenną opisał w 19 tomach, które przekazał do Archiwum Ministerstwa Spraw Wojskowych.
W 1919 roku objął stanowisko profesora w Państwowym Seminarium Nauczycielskim Męskim w Koźminie, wykładał także w towarzystwach oświatowych. W 1922 roku został przeniesiony do Rawicza, gdzie redagował "Dziennik Rawicki", był także radcą miejskim, założył tamtejszy chór. Na emeryturę przeszedł w 1928 roku i przeniósł się do Wągrowca. W Wągrowcu między 1928 a 1933 był prezesem Stronnictwa Narodowego, z ramienia którego bez skutku kandydował do Senatu. W 1933 obdarzony został tytułem honorowego prezesa Stronnictwa. Współpracował z "Gazetą Wągrowiecką", "Piastem".