Książka ukazała się jednak dopiero po 9 latach. Autor początkowo chciał, by powieść ukazała się w Paryżu, w Bibliotece Kultury, ale namówiono go na wydanie w kraju. Tu z kolei, po miażdżącej ocenie Wydziału Kultury PZPR„(...) tani paszkwil antyradziecki i antykomunistyczny, świadectwo upadku twórczego autora oraz dowód niezrównoważenia psychicznego.” stanowczo wykluczono publikację, ale by uniknąć rozgłosu zdecydowano o przeciąganiu sprawy. Państwowy Instytut Wydawniczy zażądał ocenzurowania treści, na co pisarz się zgodził. Po dwóch latach było jasne, że powieść nie ukaże się w Polsce, wydanie paryskie z kolei przekreśliło żądanie autora, by „Kultura” opublikowała wersję ocenzurowaną. Ostatecznie powieść wydała dopiero w 1979 warszawska Niezależna Oficyna Wydawnicza w wersji nieokrojonej, zaś 2 lata później, na fali przemian posierpniowych, ukazała się wersja oficjalna, jednak ze skrótami.