Istniało ono jedynie do sierpnia tegoż roku, kiedy to papież pod naciskiem Zakonu Krzyżackiego cofnął wszelkie pełnomocnictwa dla biskupa Batłomieja. Niewykluczone, że w grodzie łukowskim przebywali rycerze z zakonu templariuszy, jako zbrojne ramię biskupstwaM. Starnawska, Między Jerozolimą a Łukowem. Zakony krzyżowe na ziemiach polskich, Warszawa 1999, s. 63–64..
Przypuszcza się, że terytorium kasztelanii łukowskiej wydzielono z ziem, które znajdowały się wcześniej we władaniu kasztelanów lubelskich bądź sieciechowskich. Poświęcony kluczowi kockiemu dokument z 1258 r., wskazuje, że poza kasztelanem łukowskim uprawnienia sądownicze na terenie Kocka i okolic posiadali inni sędziowie (castri iudices)KDM I, nr 51.. Musieli być oni związani nie z nowo powstałym ośrodkiem łukowskim, ale znacznie starszym od niego, funkcjonującym już wcześniej. Wzmiankujący Kock dokument Konrada Mazowieckiego z 1239 r., umieszcza go w obrębie pewnego obszaru, określanego jako in pogost circa LublynKodeks Dyplomatyczny Księstwa Mazowieckiego (KDKM), wyd. Tadeusz Lubomirski, Warszawa 1863, s. 337–338.. Oznacza to, że Kock wchodził w skład struktury terytorialnej, której centrum stanowił Lublin, a konkretnie kasztelania lubelska, pojawiająca się po raz pierwszy w źródłach pod rokiem 1227Urzędnicy małopolscy XII-XV w. Spisy, nr 513, s. 138..