Jest rzeczą prawdopodobną, że obszar klucza kockiego wykrojono w połowie XIII w. spod jurysdykcji kasztelanów lubelskich, przekazując go pod zwierzchnictwo nowo powstałej kasztelanii łukowskiej.
Inna z hipotez podkreśla, że włość kocką podporządkowano kasztelanom łukowskim wydzielając ją z ośrodka w Sieciechowie. Zdaniem Henryka Mierzwińskiego za przypuszczeniem tym przemawia fakt przynależności Sieciechowa i Łukowa do archidiakonatu radomskiego. Przynależność Łukowa potwierdzają rejestry świętopietrza z lat 1325–1327Monumenta Poloniae Vaticana (MPV), wyd. J. Ptaśnik, t. 1, Cracoviae 1913, s. 171, 246.. W latach 40. XIII w. Lublin mógł być przejściowo opanowany przez księcia halicko-włodzimierskiego DanielaZdaniem Agnieszki Teterycz-Puzio mieszkańcy Lublina złożyli Danielowi przysięgę wierności, co oznacza, że Daniel nie opanował Lublina; A. Teterycz-Puzio, Przyczyny i cele najazdów litewskich na ziemię sandomierską w XIII w., „Rocznik Lubelski” 35 (2009), s. 10.. Osoby podróżujące do Łukowa wykorzystywały zatem drogę prowadzącą od strony Radomia, przez Sieciechów i KockH. Mierzwiński, Dzieje Kocka do roku 1939, Warszawa 1990, s. 24–25..