Marcel van Basten , más conocíu como Marco van Basten, ye un ex-futbolista neerlandés, consideráu unu de los meyores delanteros de la historia del fútbol. Una grave mancadura estremar de los terrenos de xuegu, obligándolo a retirase en 1995, anque xugara'l so postreru partíu en 1993. La so demarcación habitual nel campu de xuegu yera la de delanteru centru, posición na que llegó a xugar como únicu punta o acompañáu d'otru delanteru. En delles ocasiones tamién actuó como estremu derechu o media punta.
Col so primer club profesional, el Ajax Ámsterdam, llogró 3 lligues neerlandeses, 3 copes neerlandeses y la Recopa d'Europa, como títulos más significativos. Dempués, col AC Milan, proclamóse 2 vegaes campeón de la Copa d'Europa, 2 vegaes campeón de la Supercopa d'Europa, 2 de la Copa Intercontinental, delles vegaes campeón de lliga y consiguió múltiples títulos individuales, ente ellos el Balón d'Oru en trés causes, siendo'l futbolista que más vegaes lo llogró na historia, xunto a Johan Cruyff y Michel Platini.Esti títulu ye distintu del FIFA Balón d'Oru, polo que Cruyff, Platini y van Basten fueron los únicos en ganalo en trés causes. Lionel Messi y Cristiano Ronaldo ganaríen esti nuevu troféu en numberoses ocasiones. En 1999 foi proclamáu'l 2ᵘ meyor futbolista neerlandés de tolos tiempos, tres Johan Cruyff y nel 2004 foi escoyíu pola IFFHS el 12ᵘ meyor futbolista del sieglu. En 2004, una votación nacional escoyer nel númberu 25 de les personalidaes más importantes de los Países Baxos, siendo'l segundu deportista tres Cruyff. Sky Sports publicó, en marzu de 2007, una llista de los deportistes más destacaos que tuvieren que terminar la so carrera anticipadamente na cual van Basten llogró'l primer llugar.
Cola seleición de fútbol de los Países Baxos apostó 58 partíos nos cualos anotó 24 goles y ganó la Eurocopa 1988 ante la . En 2004 foi nomáu entrenador de la seleición del so país, cargu nel que se caltuvo hasta xunu de 2008 n'apostando la Copa Mundial de Fútbol de 2006 y la Eurocopa 2008. En xunetu de 2008, robló col Ajax Ámsterdam, equipu al qu'entrenó hasta final de dicha temporada. Tamién dirixó a SC Heerenveen y AZ Alkmaar.
Biografía Inicio Nació n'Utrecht, onde creció y empezó la so carrera futbolística a los siete años. El so primer club foi un equipu llocal d'Utrecht llamáu UVV nel que permaneció hasta la temporada 1979/80. Mientres la mesma, camudar a otru club de la ciudá, el USV Elinkwijk nel cual namái xugó la temporada 1980/81 antes de ser llamáu pol Ajax.
Ajax thumb|Van Basten nun partíu ante'l Feyenoord n'Ámsterdam en marcando'l segundu gol (1983). Llegó al Ajax Ámsterdam a los diecisiete años, ya incorporóse a les categoríes inferiores del club. El so debú nel primer equipu foi'l 3 d'abril de 1982 ante'l NEC Nijmegen, partíu nel que foi sustitutu de Johan Cruyff. Nesi partíu marcó'l so primer gol, l'únicu d'una temporada na qu'amás ganó'l títulu de lliga con una diferencia de 5 puntos. El so entrenador foi Kurt Linder, que'l 30 de xunu dexó'l so cargu. Asocedió-y Aad de Mos.
La siguiente temporada, sirviólu pa dir ganando minutos nel equipu y p'afitase na delantrera. Xugó 20 partíos en lliga, marcando 9 goles, anque lo más destacao foi'l so debú cola seleición neerlandesa el 7 de setiembre, ante . Na copa ganaron al NAC Breda, al FC Dean Haag, al Roda JC Kerkrade y al PSV Eindhoven, pa llegar a la final ante'l NEC Nijmegen. El partíu d'ida apostóse'l 10 de mayu y ganaron por 3-1. Siete díes más tarde el resultáu volvió ser el mesmu y proclamóse campeón de copa.
Na lliga vencieron namái dos ganes en tola temporada, ante'l FC Groningen y el tercer clasificáu, el PSV Eindhoven, axudicándose'l títulu. Foi l'equipu con mayor cantidá de goles a favor, con un total de 106. Na temporada 1983/84, foi titular indiscutible nel Ajax, xugando en total 26 partíos nos que marcó 28 goles, pero namái pudieron ser terceros na lliga. Asina se convirtió nel máximu goliador de la lliga, títulu qu'ostentó de forma consecutiva hasta la so salida del club. Amás con esos 28 goles convertir nel ganador de la bota de plata al segundu meyor goliador d'Europa, namái superáu por Ian Rush del Liverpool F. C.. Na copa fueron esaniciaos na tercera ronda ante'l Feyenoord, tres un partíu de desempate que terminó 2-1.
thumb|Van Basten nun partíu ante'l PSV Eindhoven (31 d'agostu de 1986). Nel siguiente añu, 1984/85, retornó al club como direutor deportivu Johan Cruyff. Esa temporada ganaron el títulu de lliga con seis puntos de diferencia, siendo l'equipu más goliador del campeonatu. Dexaron seis empates y cuatro ganes ante'l FC Groningen, Haarlem y por dos veces ante'l PSV por 1-4 y 4-0, recibiendo namái 33 goles. Foi'l máximu artilleru lligueru con 22 goles en 33 partíos y proclamóse meyor xugador del campeonatu pa la Unión de Futbolistes Profesionales Neerlandeses (VVCS). Aad de Mos foi l'entrenador hasta'l 6 de mayu de 1985 y foi sustituyíu hasta'l final de temporada por un entrenador interín, Tonny Bruins Slot. Na copa fueron esaniciaos pol PSV Eindhoven, dempués de perder nel partíu de desempate por 2-0.
Na temporada 1985/86 Cruyff foi l'entrenador y Marco ganó la Bota d'Oru, dada al máximu goliador d'Europa, títulu que ganó n'anotando 37 goles nel campeonatu lligueru. A pesar de nun llograr el títulu de lliga, el Ajax llogró la copa neerlandesa. Ganaron al Sparta Rotterdam (3-0), al FC Utrecht (0-4), al RCH FC (1-3), al FC Groningen (1-0), al NEC Nijmegen nes semifinales y d'últimes al RBC Roosendaal, al que ganó por un claru 3-0. La lliga escapar por bastante diferencia (8 puntos) a pesar de ser l'equipu máximu goliador, 120 goles, por 100 del campeón (PSV Eindhoven).
thumb|Van Basten col troféu de campeón de la Copa de los Países Baxos (6 de xunu de 1987). El 5 de xunetu de 1986 l'AC Milan empezó una nueva andadura n'Italia de la mano del so nuevu presidente, Silvio Berlusconi, que citó a Marco na so villa d'Arcore, pa intentar fichalo. Finalmente non pudo concretase el trespasu esa temporada pola falta de tiempu, pero a los dos meses de la xunta, Berlusconi fixo'l fichaxe efectivu. Nel so última temporada col Ajax, volvió ganar el títulu de máximu goliador de la lliga marcando 27 goles en 31 partíos, ente ellos unu de los sos goles más famosos, el 9 de payares de 1986, ante'l Dean Bosch. Anguaño foi la so primer apaición na votación p'axudicar el Balón d'Oru, onde terminó octavu. Nes últimes xornaes de lliga, Cruyff faló con Van Basten, aconseyándo-y que se colara a Italia pa ganar un títulu européu que-y diera categoría y relevancia internacional.
Na Recopa ganaron al Bursaspor turcu, al Olympiacos F.C. griegu, al Malmö FF suecu y al Real Zaragoza español. Yá que quería protexese pa dir en bona forma a Italia, alcordó que cuando partiera européu ente selmana, el fin de selmana anterior nun xugaría na lliga. D'esta manera tomóse en serio tolos partíos restantes y la ventaya de 5 puntos col PSV quedar en nada. Antes del partíu de la Recopa, ente selmana, xugábase un partíu importante na lliga. Quixo xugar pero Cruyff recordó-y l'alcuerdu, polo que nun xugó en lliga. El Ajax perdió'l partíu y dempués la lliga. Sicasí, esa selmana xugó la final de la Recopa, marcó l'únicu gol de la final y convirtióse en campeón de la Recopa d'Europa.
Na copa ganaron al Elinkwijk Utrecht, antiguu equipu de Marco, dempués ganaron al Rheden, al Sparta Rotterdam, al Vitesse Arnhem y al FC Groningen. Na final enfrentar al FC Dean Haag el 5 de xunu y ganaron por 2-4 dempués de la prórroga. Los dos primeros goles fueron de Bosman y nos minutos 104 y 106 los goles definitivos fueron obra de Marco, ganando asina la so tercer copa neerlandesa.
Milan
1987/88 El Associazione Calcio Milan pagó dos millones y mediu de dólares pol trespasu y con 23 años dio'l saltu al fútbol italiano. Los sos primeros partíos fueron na copa italiana, na liguilla de primer ronda, na que ganó 4 partíos nos qu'anotó 4 goles, y perdieron namái contra'l Parma por 1-1 (gol so) y 5-6 nos penalties. Tres la liguilla enfrentar al Ascoli, ante'l que perdieron por 4-3 na tanda de penaltis, tres el 1-1 nel global. Xugó en total 5 partíos y marcó 5 goles. El 13 de setiembre de 1987, xugó'l so primer partíu de lliga y marcó el so primer gol, de penalti. Sicasí, tuvo ausente gran parte de la temporada por cuenta de una operación de clavícula. Nel Balón d'Oru quedó en sestu llugar. Avanzada yá la lliga, marcó'l so segundu gol ante'l Ascoli y sirvió pa rellanzar al equipu en persecución del SSC Napoli. Na 28ª xornada de lliga de 30 que componíen el calendariu, el Napoli yera'l primer clasificáu con 42 puntos y el Milan yera'l segundu con 41. A los 36 minutos del partíu que los enfrentaba, Virdis marcó pal Milan, pero Maradona, máximu goliador esi añu, empató antes del descansu. Na continuación otra vegada Virdis adelantró al so equipu y Van Basten punxo'l 1-3 nel marcador, pa ganar l'alcuentru y dos xornaes dempués el títulu de lliga.
En total anotó 3 goles en 11 partíos y tamién apostó la Copa de la UEFA, na cual xugó trés partíos, ensin marcar nengún gol. Dempués d'esa temporada, esgrazada no personal poles mancadures, foi convocáu pa dir a la Eurocopa cola seleición neerlandesa. Empezó como suplente y adulces foi alquiriendo un protagonismu esencial p'axudicase'l títulu.
1988/89 Na copa italiana, fueron esaniciaos na segunda ronda pol Verona. Apostó cuatro partíos y llogró tres goles. N'agostu marcó un gol nel minutu 90 de la Supercopa d'Italia, contra'l UC Sampdoria, y axudicóse la primer edición del títulu. N'avientu llogró'l so primera Balón d'Oru de la revista France Football, per delantre de los sos compañeros d'equipu, Frank Rijkaard y Ruud Gullit. En lliga llogró 19 goles y convirtióse nel segundu máximu goliador, pero l'equipu namái pudo ser terceru tres el Inter de Milán y el Napoli. Los sos goles destacaron principalmente na Copa d'Europa, onde anotó 10 goles en 9 partíos, cuatro d'ellos al Vitosha Sofía, convirtiéndose en máximu anotador del tornéu y contribuyendo a la consecución del títulu. Marcó tamién contra'l Estrella Colorada, el Werder Bremen y el Real Madrid. La final apostar contra'l FC Steaua București, al que ganaron por cuatro goles a cero, dos de Ruud Gullit y los otros dos sos.
1989/90 Na copa italiana llegaron a la semifinal ante'l Napoli, ante'l qu'empataron na ida (0-0) y ganaron na vuelta por 3-1, con un gol so y dos de Massaro. Na final enfrentar al Juventus FC, ante'l qu'empataron a 0 na ida y perdieron na vuelta tres un gol de Galia. Apostó cuatro partíos nos que marcó namái'l gol ante'l Napoli. El 23 de payares de 1989 apostó la Supercopa d'Europa ante'l F.C. Barcelona. Empataron a unu nel Camp Nou, con goles de Van Basten y d'Amor, y na vuelta un gol d'Evani dio'l títulu al Milan. Poco más tarde, el 17 d'avientu de 1989, apostar en Tokiu, y ante 60.228 persones, la Copa Intercontinental, ente los ganadores de la Copa d'Europa y la Copa Libertadores d'América: el Milan y l'Atlético Nacional de Medellín. El partíu foi difícil y namái pudieron llevase'l títulu na prórroga gracies a un gol de Evani nel minutu 119. Dempués d'esi títulu, Van Basten recibió'l so segundu Balón d'Oru de la France Football como meyor xugador d'Europa, per delantre de los sos compañeros Franco Baresi y Frank Rijkaard.