Віктор Гюго (; , Безансон — ) — французскі паэт, раманіст, драматург; лідар рамантычнага руху ў Францыі. Член Французскай акадэміі (1841).
Жыццё Трэці сын капітана (пазней генерала) Ж. Л. С. Гюго (родам з Латарынгіі) і Сафі Трэбюшэ (родам з Брэтані). Бацькі часта сварыліся і раз’яджаліся, а 3 лютага 1818 г. атрымалі афіцыйны дазвол жыць паасобку. Віктор быў выхаваны пад моцным уплывам маці, валявой жанчыны раялісцкіх і вальтэрыянскіх поглядаў. Пасля смерці маці ў 1821 г. і з бацькам у Віктора склаліся прыязныя адносіны.
Малады Віктор закахаўся і, супраць жадання маці, заручыўся са сваёй падругай дзяцінства Адэль Фушэ (1803—1868). Гюго быў блізкі са сваёй маці, і таму ажаніўся з Адэль толькі пасля смерці маці. У шлюбе нарадзілася пяць дзяцей.
У 1841 годзе Гюго быў абраны ў Французскую акадэмію.
У 1843 годзе ў выніку няшчаснага выпадку загінула Леапальдзіна, старэйшая дачка Гюго. Гэтая трагедыя спустошыла пісьменніка. Пазней ён напісаў рад паэм, прысвечаных жыццю і смерці яго дачкі.
У 1845 годзе Віктор Гюго атрымаў званне пэра, у 1848 годзе быў выбраны ў Нацыянальны сход. Гюго быў праціўнікам і пасля абвяшчэння Напалеона III імператарам адправіўся ў выгнанне. У 1870 годзе ён вярнуўся ў Францыю, а ў 1876 годзе быў абраны сенатарам.
Сям’я і дзеці З кастрычніка 1822 года Гюго быў жанаты з (1803—1868), у гэтым шлюбе нарадзілася пяцёра дзяцей: Леапольд (1823—1823) , (1824—1843) , (1826—1871) , (1828—1873) Адэль (1830—1915).
Беларускія пераклады Гаўрош: Апавяданне для дзяцей / Апрац. С. А. Іванчына-Пісарава. — Мн.: Белдзяржвыд, 1931. Казэта: З роману «Адрынутыя» / Пер.з руск. А. Р. Ламацкага. — Мн.: ДВБ.Юндзетсектар, 1932. Дзевяноста трэці: Раман / Віктар Гюго. — Мн.: Дзяржвыд Беларусі. Юн. літ., 1937. Казета: Пер. з рус. мовы / В.Гюго. — Мн.: ДВБ. Дзіцячая. літ., 1937. Адвержаныя: Скароч. тэкст: Пер. з рус. мовы. — Мн.: ДВБ. Дзіцячая. літ., 1938. Гаўрош: Пер. з рус. мовы / Віктор Гюго. — Мн.: ДВБ. Дзіцячая літ., 1938. Гаўрош: Пер. з рус.. — Мн.: Дзярж. выд-ва БССР, 1946. Казета (Урывак з рамана «Адвержаныя»): Для малод. узросту / Пер. У.Шахаўца. — Мн.: Белдзяржвыд. Рэд. дзіцяч.і юнац. літ., 1957. На барыкадзе (перакл. Ю. Жалезка) // Annus Albaruthenicus = Год Беларускі. № 1/2000.
Памяць Хата-музей Гюго ў Парыжы. Помнік у Сарбоне. Вуліца В.Гюго ў Калінінградзе.
Экранізацыі
Зноскі
Літаратура
Муравьева Н. И. Гюго. М., 1961 Евнина Е. М. Виктор Гюго. М., 1976 Сафронова Н. Н. Виктор Гюго. М., 1989 Гюго В. Собрание сочинений, тт. 1-8. М., 1996
Гюго Катэгорыя:Пісьменнікі Францыі Катэгорыя:Франкамоўныя пісьменнікі Катэгорыя:Паэты Францыі Катэгорыя:Франкамоўныя паэты Катэгорыя:Драматургі Францыі Катэгорыя:Асобы на марках Катэгорыя:Нарадзіліся ў Безансоне