«Македонская крытыка французскай думкі» () — аповесць расійскага пісьменніка Віктара Пялевіна, якая ўваходзіць у зборнік «ДПП (NN)», выпушчаны у 2003 годзе.
У інтэрв’ю, адказваючы на пытанне «Чаму вам было цікава столькі пісаць, напрыклад, пра Бадрыяра і Дэрыда?» Пялевін сказаў: «Мне цікава было зрабіць гэтых інтэлектуалаў героямі падкрэслена неінтэлектуальнага тэксту. Гэта як прызначыць Шварцэнэгера губернатарам, толькі наадварот»Виктор Пелевин (интервью) // из сборника ОДИННАДЦАТЬ БЕСЕД О СОВРЕМЕННОЙ РУССКОЙ ПРОЗЕ — ru_pelevin: сообщество читателей.
У 2007 годзе выдавецтва «Эксмо» выпусціла аднайменны зборнік, які ўключае, акрамя самой аповесці, 12 іншых твораў аўтара. Зборнік затым неаднаразова перавыдаваўсяМакедонская критика французской мысли (сборник Виктора Пелевина)Книга «Македонская критика французской мысли» 978-5-699-56905-2| Books.Ru — Книги России.
Сюжэт Галоўны герой аповесці — татарскі бізнэсмэн Насых Насратулавіч Нафікаў, вядомы па мянушцы Кіка, сын нафтавага магната, які нарадзіўся ў Расіі, але вырас і атрымаў адукацыю ў Еўропе. Кіка пасля смерці бацькі ў выніку замаху становіцца багатым чалавекам.
Філасофская адукацыя, атрыманая ў Сарбоне, дае плён: у героя развіваецца ненавісна афарбаваная апантанасць французскай філасофіяй. Кіка, лічачы сябе вялікім мысляром, пачынае публікаваць псеўдафіласофскія опусы, галоўным чынам накіраваныя супраць французскіх філосафаў: «Дзе аблажаўся Бадрыяр», «Дэрыда з сажалкі» і іншыя. Яго сачыненні атрымліваюць супярэчлівыя ацэнкі.
Самая вядомая праца Кікі — «Македонская крытыка французскай думкі», у якой ён выклаў сваё дакучлівае перакананне, якое развілося да таго часу. Сутнасць гэтага пераканання ў тым, што пасля смерці чалавека застаецца нейкая форма, у якой працягваюць існаваць укладзеныя пры жыцці ў працу воля і пакуты — так званая «чалавеканафта», увасобленая ў цыркулявалай таварна-грашовай масе. Пасля крушэння Савецкага Саюза камуністычная «чалавеканафта» стала перапампоўвацца на Захад, і працягвае туды паступаць цяпер. Праводзячы паралелі з рознымі гатункамі нафты, падыходнымі або непадыходнымі для тэхналагічнага працэсу, Кіка прыходзіць да высновы, што на Захад паступае непадыходная яму «чалавеканафта» — па словах Кікі, «атрутны гной». Кіка бачыць сваю місію ў тым, каб аднавіць баланс і паставіць перашкоду на шляху расійскай «чалавеканафты» на Захад, а таксама адсмактаць частку «чалавеканафты» назад у Расію.
Для гэтага Кіка арандуе фабрыку пад Парыжам, усярэдзіне якой людзі падвяргаюцца фізічным катаванням ў момант чытання ўрыўкаў з кнігі Мішэля Фуко «Наглядаць і караць». Пра гэта становіцца вядома Інтэрполу, але Кіка хаваецца ад адплаты. Далейшы яго лёс невядомы; ясна толькі, што ён жывы і робіць заявы ў прэсе з нагоды разгрому французскай філасофскай думкі.
Іншыя творы Галоўны герой згадваецца ў рамане «Лічбы» з таго ж зборніка «ДПП (NN)». Апроч гэтага, у абоіх творах адны і тыя ж установы: банк «Санбанк» і фірма «Ойл Эве».
Спасылкі «Македонская крытыка французскай думкі» на сайце выдавецтва «Эксмо» Мария Федянина. «Символический обмен и смерть» Ж. Бодрийяра как пратекст «ДПП (НН)» В. Пелевина (Новое литературное обозрение, № 132 (2/2015))
Катэгорыя:Кнігі 2003 года Катэгорыя:Творы Віктара Пялевіна