Сцяпан Іванавіч Туган-Бараноўскі (, Гродзенская губерня ― 1906, Масква, Расійская імперыя) ― генерал-маёр Рускай імператарскай арміі (1906)Альтаф Гюльахмедов. Генерал-майор С. И. Туган-Барановский. Герои Орденоносцы татарской национальности. Проза.ру .
Біяграфія Нарадзіўся 17 студзеня 1849 года ў сям’і патомных дваран Гродзенскай губерні з ліку беларуска-літоўскіх татар. Быў выхаванцам Першага Санкт-Пецярбургскага кадэцкага корпуса.
Сваю службу пачаў юнкерам у Другім ваенным Канстанцінаўскім вучылішчы ва ўзросце 15 гадоў. Завяршыўшы вучобу, перавёўся ў Міхайлаўскае артылерыйскае вучылішча, а затым па заканчэнні трох месяцаў атрымлівае званне падпаручніка і накіроўваецца ў 9-ы грэнадзёрскі Кіеўскі Нідэрландскі полк, прыбыўшы туды ў 1869 годзе, дзе служыў батальённым ад’ютантам і камандзірам роты, выконваючы пасаду загадчыка зброевай часткай, а праз год становіцца паручнікам.
У пачатку 1872 года быў прыкамандзіраваны да 2-й грэнадзёрскай артбрыгады для выпрабавання па службе і пераводу ў палявую пешую артылерыю. Праз год пераводзіцца ў дадзеную брыгаду, але з паніжэннем да падпаручніка, і залічваецца ў 2-ю батарэю камандзірам паўбатарэі. У канцы таго ж года зноў атрымаў пагоны паручніка.
25 ліпеня 1877 года камандзіруецца для нясення службы ў 14-ы дывізіённы лятучы парк, дзе камандаваў аддзяленнем у ходзе руска-турэцкай вайны. Увосень таго ж года ў складзе войскаў гвардзейскага корпуса дзеючай арміі пераходзіць мяжу Турцыі, а затым аказваецца пад Плеўнай, дзе прабыў да яе ўзяцця 28 лістапада 1877 года, пасля чаго адправіўся ў паход на Сан-Стэфана.
У канцы наступнага года становіцца капітанам, а затым узнагароджваецца ордэнам Святой Ганны III ступені з мячамі і бантам.
25 кастрычніка 1899 года накіроўваецца на службу ў 27-ю артбрыгаду камандзірам палубатарэі. А праз тры гады ў 6-ю батарэю 20-й грэнадзёрскай артбрыгады як падпалкоўнік і камандзір.
Найвышэйшым загадам ад 17 снежня 1906 года быў выраблены ў генерал-маёры са звальненнем ад службы, з мундзірам і з пенсіяй. Яму была прызначаная пенсія з Дзяржаўнага казначэйства 860 рублёў у год.
Памёр у тым жа годзе ў Маскве.
Сям’я Быў жанаты на дачцы адстаўнога маёра. Меў пецярых дзяцей: двух сыноў (Леў і Аляксандр) і трох дачок (Алена, Соф’я, Тамара)Барановские, Туган-Мирза-Барановские - 2 (Альтаф Гюльахмедов) / Проза.ру.
Узнагароды Ордэн Святога Станіслава 3-й ступені (1875) Ордэн Святой Ганны 3-й ступені з мячамі і бантам і румынскі Жалезны крыж «За пераход праз Дунай» (1879)Туган-Барановский С. И. Ордэн Святога Станіслава 2-й ступені (1883) Ордэн Святой Ганны 2-й ступені (1888) Ордэн Святога Уладзіміра 4-й ступені (1891) Ордэн Святога Уладзіміра 3-й ступені (1905)
Крыніцы
Катэгорыя:Выпускнікі Першага кадэцкага корпуса Катэгорыя:Нарадзіліся ў Гродзенскай вобласці Катэгорыя:Выпускнікі Канстанцінаўскага артылерыйскага вучылішча Катэгорыя:Удзельнікі руска-турэцкай вайны 1877—1878 Катэгорыя:Генерал-маёры (Расійская імперыя) Катэгорыя:Вікіпедыя:Артыкулы з ручной вікіфікацыяй дат у картцы Катэгорыя:Артылерысты Расійскай імперыі