Абуль-Хусейн Абдуррахман ібн Умар ас-Суфі (, Рэй — , ) — персідскі астраном і матэматык. Жыў пры двары свайго сябра эміра Азуд ад-Доўле ў Ісфахане, займаўся перакладам з грэчаскай мовы астранамічных работ, у першую чаргу «Альмагеста» Пталемея. Прыблізна з 960 года працаваў у Шыразе.
Вядомы найперш дзякуючы сваёй астранамічнай працы зыджу «Кніга нерухомых зорак», які змяшчае каталог 1017 зорак з падрабязным апісаннем 48 сузор’яў. У складанні для кожнага сузор’я прыведзены яго маляўнічы малюнак, а таксама табліца зорак з іх экліптыкальнымі каардынатамі і зорнымі велічынямі. Абапіраючыся на ўласныя назіранні, ас-Суфі зрабіў крытычны перагляд і ўдакладненне дадзеных папярэднікаў, галоўным чынам Клаўдзія Пталемея, у прыватнасці, апісаў галактыку Андрамеды як невялікую аблачынку, а ў 964 годзе ўключыў Вялікае Магеланава Воблака ў сваю «Кнігу нерухомых зорак». Каталог ас-Суфі аказаў вялікі ўплыў на далейшае развіццё астраноміі, ім карысталіся і часта спасылаліся на яго аль-Біруні, Абу-л-Хасан ібн Юнус, Насір ад-Дзін Тусі, іспанскія навукоўцы пры стварэнні «Альфонсавых табліц» і самаркандскія астраномы з абсерваторыі Улугбека пры падрыхтоўцы «Гурганскага зіджа».