Джон Кларк (; ) — брытана-амерыканскі , спецыяліст у галіне кандэнсаваных асяроддзяў і па матэрыялазнаўстве, вядомы сваёй працай па звышправоднасці і ў прыватнасці распрацоўкай і прымяненнем СКВІДаў. Прафесар Каліфарнійскага ўніверсітэта ў Берклі, член Лонданскага каралеўскага таварыства (1986) і Амерыканскага філасофскага таварыства (2017), замежны член НАН ЗША (2012).
У Кембрыджскім універсітэце атрымаў ступені бакалаўра (1964), доктара філасофіі Ph. D. (1968) і доктара навук Sc.D. (2005). Пасля — у Каліфарнійскім універсітэце ў Берклі, спачатку як пастдок, затым (з 1969) у штаце па фізіцы, цяпер прафесар яго вышэйшай школы.
Член Амерыканскай акадэміі мастацтваў і навук (2015), Амерыканскага фізічнага таварыства і Амерыканскай асацыяцыі садзейнічання развіццю навукі, а таксама брытанскага Інстытута фізікі.
Лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы 2025 года.
Узнагароды Стыпендыят фонду Слоўна Стыпендыя Гугенхайма (1977) Distinguished Teaching Award, Каліфарнійскі ўніверсітэт у Берклі (1983) Каліфарнійскі вучоны 1987 года Прэмія Фрыца Лондана (1987) (1998, першы ганараваны) Прэмія Камстока Нацыянальнай АН ЗША (1999) Медаль Х’юза Лонданскага каралеўскага таварыства (2004) Faculty Research Lecturer, Каліфарнійскі ўніверсітэт у Берклі (2005) Нобелеўская прэмія па фізіцы (2025)
Крыніцы
Спасылкі Калифорнийский университет в Беркли Symposium Honored Professor John Clarke (2017)
Катэгорыя:Выкладчыкі Каліфарнійскага ўніверсітэта ў Берклі