Расійскі дзяржаўны архіў сацыяльна-палітычнай гісторыі (, РДАСПГ, ) — федэральная казённая ўстанова, архіў Расійскай Федэрацыі, фонды якога змяшчаюць дакументы і музейныя прадметы не толькі па айчыннай (XVIII — пачатак XXI стст.), але і па ўсеагульнай (XVII—XX стст.) гісторыі.
Гісторыя
1923—1931 — Інстытут У. І. Леніна пры ЦК УКП(б) 1929—1931 — Цэнтральны партыйны архіў (ЦПА) Інстытута У. І. Леніна пры ЦК УКП(б) 1931—1954 — Цэнтральны партыйны архіў Інстытута Маркса, Энгельса, Леніна пры ЦК УКП(б) — КПСС (ЦПА ІМЭЛ). Пасля Вялікай Айчыннай вайны архіў папоўніўся «трафейнымі» матэрыяламі з перамешчаных архіваў Германіі. Так былі атрыманы паліцэйскія справы, якія тычацца Маркса, Энгельса і іншых дзеячаў сацыялістычнага і рабочага руху Германіі, частка дакументальнай спадчыны Ф. Ласаля. 1954—1956 — Цэнтральны партыйны архіў Інстытута Маркса, Энгельса, Леніна, Сталіна пры ЦК КПСС (ЦПА ІМЭЛС). Працягвалі паступаць у архіў дакументы УКП(б), яе цэнтральных і мясцовых органаў. А ў 1969—1991 гг. ЦПА стаў уладальнікам дакументаў персанальнага ўліку членаў КПСС, персанальнага ўліку кадраў, якія ўваходзілі ў наменклатуру ЦК, а таксама шматтысячнага комплексу персанальных партыйных спраў, якія разглядаліся Цэнтральнай кантрольнай камісіяй УКП(б), Камісіяй (затым Камітэтам) партыйнага кантролю, у тым ліку спраў, якія змяшчаюць дакументы па рэабілітацыі рэпрэсаваных членаў партыі. Архіў атрымаў многія асабістыя архівы вядомых партыйных і дзяржаўных дзеячаў СССР, удзельнікаў міжнароднага камуністычнага руху. Перадача ажыццяўлялася самімі фондаўтваральнікамі, а пасля іх смерці — членамі сем'яў, партыйнымі ўстановамі і архівамі. Так у ЦПА з'явіліся дакументы, якія склалі фонды А. А. Жданава, Ф. Э. Дзяржынскага, М. І. Калініна, С. М. Кірава, В. У. Куйбышава, Р. К. Арджанікідзэ, І. В. Сталіна, А. С. Шчарбакова і інш. У Цэнтральным партархіве да канца яго дзейнасці захоўваліся істотныя абмежаванні на допуск да дакументаў. Сітуацыя некалькі змянілася пачынаючы з другой паловы 1950-х гг. Дакументы ЦПА рэгулярна публікаваліся на старонках часопісаў «Исторический архив», «Вопросы истории КПСС», «Известия ЦК КПСС». 1956—1991 — Цэнтральны партыйны архіў Інстытута марксізму-ленінізму пры ЦК КПСС (ЦПА ІМЛ пры ЦК КПСС) Кастрычнік 1991 — сакавік 1999 — Расійскі цэнтр захоўвання і вывучэння найноўшай гісторыі (РЦЗВНГ, ) З сакавіка 1999 — Расійскі дзяржаўны архіў сацыяльна-палітычнай гісторыі (РДАСПГ). У 1993—2011 гг. фонды архіва папоўніліся значнымі комплексамі дакументаў з гістарычнай часткі Архіва Прэзідэнта РФ.
Фонды У РДАСПГ (на 01.01.2012) захоўваўся 691 фонд за 1617—2011 гады; 2147 тыс. адз. хр., у тым ліку: фотадакументы — 182,5 тыс. адз. хр., фонадакументы — 1,3 тыс. адз. хр., музейныя матэрыялы — 140 тыс. адз. хр.
Зноскі
Спасылкі
Официальный сайт Российского государственного архива социально-политической истории Официальный сайт Федерального архивного агентства Амиантов Ю. Н. Документы советской эпохи. История и современность. К 90-летию Российского государственного архива социально-политической истории (РГАСПИ) Хроника РГАСПИ: 1920—2011 Акт Государственной историко-культурной экспертизы объекта, обладающего признаками объекта культурного наследия «Здания Института МЭЛ (в основе жилой дом, 1850-е гг.), 1927 г., арх. С. Г. Чернышёв» Документальный фильм о РГАСПИ (с субтитрами на английском языке) Сотрудники РГАСПИ — лауреаты Национальной премии «Лучшие книги и издательства-2014» Документы советской эпохи: история и современность. К 90-летию Российского государственного архива социально-политической истории (Материалы заседания Научного Совета РГАСПИ 18.01.2011 г.) Ромашова А. «Государства ещё не разучились хранить свои тайны». Виртуальный тур по РГАСПИ на rgaspi.org Фильм о РГАСПИ на rgaspi.org Катэгорыя:Архівы Расіі