Уяўле́нне — шматзначны тэрмін, які выкарыстоўваецца ў псіхалогіі, філасофіі, навуцы і праве.
Псіхалогія і кагнітыўныя навукі Уяўленне — псіхічны працэс стварэння новых вобразаў, ідэй або мадэляў на аснове мінулага вопыту (англ. imagination). Уяўленне (кагнітыўны вобраз) — навочны вобраз прадмета ці з’явы, які ўзнікае ў памяці без яго непасрэднага ўздзеяння на органы пачуццяў (англ. mental representation). Прасторавае ўяўленне — здольнасць разумова маніпуляваць трохвымернымі аб’ектамі і прасторавымі структурамі. Няправільнае ўяўленне (або ілюзія, аблуда) — памылковы кагнітыўны вобраз ці разуменне з’явы, якое не адпавядае аб’ектыўнай рэчаіснасці.
Філасофія і гнасеалогія Пачуццёвае ўяўленне — у тэорыі пазнання: этап пераходу ад непасрэднага адчування да абстрактнага лагічнага мышлення. Свет як воля і ўяўленне — галоўная філасофская праца Артура Шапенгаўэра, апублікаваная ў 1818 годзе.
Права і юрыспрудэнцыя Зман (права) (няправільнае ўяўленне) — юрыдычны тэрмін, які азначае памылковае ўяўленне боку правачыну адносна істотных абставінаў справы (можа быць падставай для прызнання здзелкі несапраўднай). Уяўная абарона — у крымінальным праве: сітуацыя, калі асоба памылкова ўяўляе наяўнасць грамадска небяспечнага замаху і прымяняе захады абароны. Уяўная злачыннасць — памылковае перакананне асобы ў тым, што яе правамерныя паводзіны з’яўляюцца злачынствам.
Мастацтва і культура Спектакль (або тэатральнае ўяўленне / прадстаўленне) — састарэлае ці размоўнае значэнне сцэнічнага відовішча, тэатральнай пастаноўкі.