Ізатэрмі́чны працэс (ад — «роўны» і θέρμη «жар») — тэрмадынамічны працэс, які адбываецца ў фізічнай сістэме пры пастаяннай тэмпературы.
Для ажыццяўлення ізатэрмічнага працэсу сістэму змяшчаюць у тэрмастат (масіўнае цела, якое знаходзіцца ў цеплавой раўнавазе), цеплаправоднасць якога вялікая, таму цеплаабмен з сістэмай адбываецца досыць хутка ў параўнанні са скорасцю праходжання працэсу, і тэмпература сістэмы ў любы момант практычна не адрозніваецца ад тэмпературы тэрмастата.
Можна ажыццявіць ізатэрмічны працэс інакш — з выкарыстаннем крыніц або сцёкаў цяпла, кантралюючы нязменнасць тэмпературы з дапамогай тэрмометраў. Да ізатэрмічных працэсаў адносяцца, напрыклад, кіпенне вадкасці або плаўленне цвёрдага цела пры пастаянным ціску. Графікам ізатэрмічнага працэсу з’яўляецца ізатэрма.
У ідэальным газе пры ізатэрмічным працэсе дзеянне ціску на аб’ём нязменна (закон Бойля-Марыёта).
Гл. таксама Малекулярна-кінетычная тэорыя Ізапрацэс Ізатэрма
Літаратура
Катэгорыя:Тэрмадынамічныя працэсы