Варгін — паводле звестак Я. Баршчэўскага, кароль кошак у беларускай міфалогіі.
Апісанне Вялізарных памераў, увесь чорны, з бліскучай поўсцю - гладкай і мяккай. Вочы гараць, нібыта полымя. Можа нечакана з'яўляцца перад людзьмі і гэтак жа містычна знікаць, нават калі дзверы і вокны зачынены. Мог сяліцца сярод людзей, уваходзіць у ласку ў тых ці іншых гаспадароў, але ўсякі раз выклікаў у іх жудасныя псіхічныя расстройствы, ператвараў у сацыяльных аўтсайдэраў, прымушаў сварыцца з роднымі і сябрамі. Скончвалася поўным фізічным і маральным знясіленнем ахвяры. Кашэчы кароль Варгін мог таксама выклікаць з'яўленне ў галаве чалавека рою восаў, матылёў альбо пачварных істот, пасля чаго чалавек, зразумела, паміраў у страшэнных пакутах. Справіцца з Варгінам мог толькі моцны "прыродны" чараўнік, якіх пачварны кот баяўся, як агня.
Этымалогія імя «Варгін» паходзіць ад літоўскага varginti («мучыць», «прыносіць пакуты»).
У сучаснай культуры Кот Варгін фігуруе ў п'есе Сяргея Кавалёва "Чарнакніжнік" (1997), аповесці Сержа Мінскевіча "Усмешка Жалобнай Каралевы, або Таямніца Магнітнага замка" (2013), у аповесці Раісы Баравіковай "Пра кашэчага караля Варгіна і мышку Паднорку" (2017) і іншых. Што адметна, ва ўсіх гэтых творах Варгін - станоўчы персанаж, хаця ў фальклоры ён - дэманічная істота.
Літаратура Міфалогія беларусаў: энцыкладпедычны слоўнік / склад. І. Клімковіч, В. Аўтушка; навук. рэд. Т. Валодзіна, С. Санько. — Мн.: Беларусь, 2011. — 607 с.: іл.
Спасылкі Варгін (bestiary.us)
Катэгорыя:Міфалогія Катэгорыя:Беларуская міфалогія Катэгорыя:Беларуская народная дэманалогія