Барана — сельскагаспадарчая прылада для апрацоўкі глебы. Баранаванне засцерагае глебу ад высыхання, выраўноўвае яе паверхню, разбурае глебавую скарынку, знішчае пустазелле. Могуць выкарыстоўвацца як асобна (напрыклад, агрэгаціравацца з трактарамі на сцэпках), так і сумесна з іншымі сельскагаспадарчымі прыладамі (плугамі, сеялкамі, культыватарамі і інш.).
Старажытнай бараной была барана-сукаватка (вершаліна) ў выглядзе звязаных паловак кароткіх яловых бярвенняў з доўгімі сучкаміЛеанід Васільевіч Беловинский. Гісторыя рускай матэрыяльнай культуры. — Вну кніга, 2003. — 432 с.. Яна ўжывалася пры падсечна-агнявой сістэме земляробства з ручной апрацоўкай зямлі.
Бароны падпадзяляюць на зубавыя, дыскавыя і ротарныя, па будове рабочых органаў яны дзеляцца на зубавыя, спружынныя і дыскавыя, а таксама на бароны агульнага і спецыяльнага прызначэння. У залежнасці ад масы, што прыпадае на адзін зуб або дыск, на цяжкія, сярэднія, лёгкія, як пёрка
Крыніцы
Літаратура
Сельскагаспадарчы энцыклапедычны слоўнік / Рэдкал.: В. К. Месяц (гал. рэд.) і інш — М.: Савецкая энцыклапедыя, 1989. — 656 с. — 100 000 экз.
Катэгорыя:Сельскагаспадарчая тэхніка Катэгорыя:Сельскагаспадарчыя інструменты