Amalia Fleming (; rođena Amalia Koutsouri; 28. juni 1912 – 26. februar 1986) bila je grčka ljekarka, bakteriologinja, aktivistica za ljudska prava i političarka. Tokom Drugog svjetskog rata učestvovala je u grčkom pokretu otpora, nakon rata radila je u Londonu sa Alexanderom Flemingom, a za vrijeme vojne diktature u Grčkoj bila je zatvorena i potom protjerana. Nakon obnove demokratije izabrana je u Grčki parlament kao članica PASOK-a i ostala je povezana s humanitarnim, naučnim i antifašističkim radom.
Biografija
Rani život i obrazovanje Rođena je u Konstantinopolju, tada u sastavu Osmanskog Carstva, u porodici grčkog ljekara Harikiosa Koutsourisa. Nakon izbijanja Prvog svjetskog rata porodica je 1914. napustila grad i preselila se u Atinu. Studirala je medicinu na Univerzitetu u Atini, gdje se specijalizirala za bakteriologiju i mikrobiologiju. Od 1938. do 1944. radila je kao bakteriologinja u atinskoj gradskoj bolnici.
Prije braka s Alexanderom Flemingom bila je udata za arhitekta Manolisa Vourekasa, pa se u dijelu izvora navodi kao Amalia Koutsouri-Vourekas. Nakon razvoda i odlaska u Ujedinjeno Kraljevstvo nastavila je istraživački rad u oblasti bakterijskih infekcija, antibiotika i rezistencije na antibiotike.
Drugi svjetski rat Tokom okupacije Grčke pridružila se otporu protiv Sila Osovine. Pomagala je britanskim, novozelandskim i grčkim vojnicima da pobjegnu iz okupirane zemlje, prepisivala je emisije BBC-ja i učestvovala u izradi lažnih dokumenata za grčke Jevreje i savezničke oficire.
Zbog tih aktivnosti zatvorile su je italijanske okupacione vlasti. Nakon što je pokušala iskoristiti bolest kao način premještanja u bolnicu, predana je Gestapou i osuđena na smrt. Iz zatvora je oslobođena 1944, nakon ulaska britanskih snaga u Grčku.
Rad u Londonu i brak s Alexanderom Flemingom Godine 1947. dobila je stipendiju Britanskog vijeća i otišla u London na postdiplomski rad iz bakteriologije u Bolnici St Mary's. Ondje je radila u Wright-Fleming Institute of Microbiology, u laboratoriju Alexandera Fleminga, istraživača poznatog po otkriću penicilina.
Između 1947. i 1952. objavila je devet naučnih radova iz oblasti antimikrobnih sredstava i rezistencije na antibiotike, a dio istraživanja nastao je u saradnji s Flemingom. Za njega se udala 9. aprila 1953. Nakon njegove smrti 1955. organizirala je njegovu naučnu ostavštinu i pomogla u pripremi biografske i dokumentarne građe o njegovom životu i radu.
Otpor vojnoj hunti Od početka 1960-ih sve više je boravila u Grčkoj, a 1967. se trajno vratila u zemlju, neposredno prije uspostave vojne diktature poznate kao režim pukovnika. Ubrzo se uključila u antidiktatorske mreže, održavala veze s opozicijom i stranim novinarima te pokušavala međunarodnoj javnosti prenijeti podatke o zatvaranjima, mučenjima i političkim progonima.
Vlasti su je uhapsile 1971. zbog navodne povezanosti s pokušajem bijega Alexandrosa Panagoulisa, koji je bio osuđen zbog pokušaja atentata na vođu hunte Georgiosa Papadopoulosa. Bila je zatvorena, ispitivana i osuđena, a potom je, zbog međunarodnog pritiska i zdravstvenog stanja, puštena i protjerana iz Grčke. O tim događajima pisala je u knjizi A Piece of Truth ("Dio istine"), objavljenoj 1973.
Politički rad nakon 1974. Nakon pada hunte 1974. vratila se u Grčku i nastavila javni rad. Pridružila se Panhelenskom socijalističkom pokretu i izabrana je za zastupnicu u parlamentu 1977, 1981. i 1985. Bavila se pitanjima političkih zatvorenika, zdravstva, građanskih sloboda i odgovornosti za zločine počinjene tokom diktature.
Bila je aktivna u međunarodnim organizacijama za ljudska prava. National Portrait Gallery navodi da je bila članica Evropske komisije za ljudska prava i prva predsjednica grčkog odbora Amnesty Internationala.
Naslijeđe Fleming je 1965. osnovala Helensku fondaciju za osnovna biološka istraživanja "Alexander Fleming", čime su postavljeni temelji za kasniji Biomedical Sciences Research Center "Alexander Fleming" u Variju kod Atine. Centar je razvijen kao istraživačka ustanova za biomedicinske nauke, imunologiju, molekularnu biologiju i srodne oblasti.
Po njoj je nazvana Opća bolnica "Sismanogleio-Amalia Fleming" u Melissiji, predgrađu Atine. Njeno ime nose i predavanja Lady Amalia Fleming Lecture Series pri WHO Collaborating Centre for Public Health Education and Training, gdje se navodi kao ljekarka, mikrobiologinja, učesnica otpora, politička zatvorenica, društvena aktivistica, parlamentarka i osnivačica fondacije za biomedicinska istraživanja.
Odabrana djela
Reference
Kategorija:Rođeni 1912. Kategorija:Umrli 1986. Kategorija:Biografije, Istanbul Kategorija:Grčki ljekari Kategorija:Grčki aktivisti Kategorija:Članovi PASOK-a Kategorija:Učesnici grčkog pokreta otpora