O Festival Internacional de Cinema de Xixón, tamén coñecido polas súas siglas FICX, é un certame cinematográfico que se celebra en Xixón (Asturias).
Historia O Festival remóntase ao ano 1963. Xurdiu a iniciativa de Isaac del Rivero Sr., debuxante e publicista, quen o dirixiu durante as súas primeiras 19 edicións, presentando a súa dimisión en decembro de 1981.
O primeiro ano no que se celebrou recibiu o nome de Certame Internacional de Cine y TV Infantil. Entre 1964 e 1968 conservou o mesmo nome, aínda que cambiando a parte final "infantil" por "para nenos". Entre 1969 e 1976 a TV deixou de aparecer no nome oficial do certame. A partir de 1977 e até 1987 (con pequenas variantes en 1984, 1986 e 1987) utilizou o nome de Certame Internacional de Cinema para a Infancia e a Mocidade. Aínda que xa en 1986 empezou a antepor a este nome o de Festival Internacional de Cinema de Xixón, este nome non quedará como o único até a edición do ano 1988. As súas orixes como festival para a infancia e a mocidade, primeiro do mundo nesta especialidade, explican o especial interese que este festival prestou sempre ao público máis novo. Todos os anos hai un xurado composto por mozos entre 17 e 25 anos, que se selecciona entre aqueles que o solicitan.
En 1995 foi nomeado director José Luís Cienfuegos, tras a destitución de Juan José Plans. Naquel momento o Festival dependía da Sociedad Mixta de Turismo y Festejos de Gijón, S.A, que se ocupaba de actividades tanto turísticas como culturais da cidade. O actual director, Alejandro Díaz Castaño, foi elixido en 2017 tras un concurso público, en substitución de Nacho Carballo, destituído en 2016.
A reinauguración do Teatro Jovellanos e o progresivo aumento das actividades culturais, musicais e de lecer da cidade levou a devandita sociedade, a principios de 1996, a dividirse en dous, formándose, en maio de 1996 a Entidade Mercantil Artístico-Musical Teatro Municipal Jovellanos de Xixón, S.A., que posteriormente pasou a chamarse Divertia S.A., e que hoxe en día organiza o evento xunto co Concello da cidade.
Esta entidade ocúpase da xestión do Teatro Jovellanos, da área de Festexos da cidade e tamén da organización do Festival Internacional de Cinema de Xixón.
Ao longo dos últimos anos pasaron polo Festival de Xixón algúns dos máis prestixiosos profesionais do cinema independente do mundo. Visitaron este festival, entre outros, Darren Aronofsky, Abbas Kiarostami, Aki Kaurismäki, Todd Haynes, Pedro Costa, Paul Schrader, Joao Cesar Monteiro, Seijun Suzuki, Jem Cohen, Kenneth Anger, Ulrich Seidl, Hal Hartley, Lukas Moodysson, Tsai Ming-liang, Claire Denis, Todd Solondz, Bertrand Bonello, Apichatpong Weerasethakul, Monte Hellman, Ruben Östlund, Philippe Garrel, Lisandro Alonso, John Carroll Lynch, Whit Stillman, Víctor Erice, José Luís Corda, Tizza Covi e Rainer Frimmel, Isabel Coixet ou Carla Simón.
Durante a celebración do Festival Internacional de Cinema de Xixón organízanse cursos, mesas redondas, encontros cos directores e concertos diarios, ademais de festas con música en directo. Desde 2017, o festival leva a cabo unhas xornadas de encontros profesionais coñecidas como os FICX Industry Days.
O FICX outorga varios premios nas diferentes seccións competitivas do seu programa contando cun Xurado Internacional (formado por profesionais de diferentes países), un Xurado Novo (formado por mozos de entre 17 e 26 anos) e, desde 2005 un Xurado FIPRESCI (Federación Internacional de Críticos Cinematográficos), e tamén colabora noutras iniciativas co obxecto de promover a industria cinematográfica en Asturias.
Na 50ª edición do Festival Internacional de Cinema de Xixón, engadíronse novas seccións ás xa existentes, como AnimaFICX, sección creada para longametraxes e curtametraxes de animación. Na súa 55 edición creouse unha sección dedicada ao cinema non recente, proxectado en formato fotoquímico (35mm), e na súa 56 edición arrinca unha colaboración co Festival de Donostia, baixo o nome CROSSROADS - ZINEMALDIA | FICX.
Palmarés do festival dereita|miniatura|300x300px|Teatro Jovellanos, sede da entrega de premios
Premio Principado de Asturias á Mellor Longametraxe
1994: Kabloonak de Claude Massot (Canadá). 1995: Heavy de James Mangold (Estados Unidos). 1996: Floating Life de Clara Law (Estados Unidos). 1997: Xianggang zhizao de Fruit Chan (Hong Kong) 1998: Orphans de Peter Mullan (Reino Unido). 1999: Abendland, de Fred Kelemen (Alemaña). 2000: Last Resort de Paweł Pawlikowski (Reino Unido). 2001: Hundstage de Ulrich Seidl (Austria). 2002: Lilja 4-ever, de Lukas Moodysson (Suecia). 2003: Schultze Gets the Blues de Michael Schorr (Alemaña). 2004: Vento di Terra de Vincenzo Marra (Italia). 2005: Ultranova de Bouli Lanners (Bélxica). 2006: Sehnsucht de Valeska Grisebach (Alemaña). 2007: Bang Bang Wo Ai Shen de Lee Kang-Sheng (Taiwán). 2008: Liverpool de Lisandro Alonso (Arxentina). 2009: La Pivellina, de Tizza Covi e Rainer Frimmel (Italia, Austria). 2010: Marţi, după Crăciun, de Radu Muntean (Romanía). 2011: La guerre est déclarée, de Valérie Donzelli (Francia) 2012: About the Pink Sky, de Keiichi Kobayashi (Xapón) 2013: Ida de Paweł Pawlikowski (Polonia) 2014: Titli, de Kanu Behl (India) 2015: Ji-geum-eun-mat-go-geu-ddae-neun-teul-li-da de Hong Sang-soo (Corea do Sur) 2016: Glory de Kristina Grozeva e Petar Valchanov (Bulgaria) 2017: En attendant les barbares, de Eugène Green (Francia, 2017) 2018: Hotel by the River, de Hong Sang-soo (Corea do Sur, 2018) 2019: Vitalina Varela, de Pedro Costa (Portugal, 2019) 2020: (ex aequo) Marygoround, de Daria Woszec (Polonia, 2020) 9 fugas, de Fon Cortizo (España, 2020)
Premio Principado de Asturias á Mellor Curtametraxe
1994: mencións especiais (non foi premio até 1995): Xicu'l Toperu de Gonzalo Tapia Suárez (España); High Castle de Michio Harada; Stand Back de Blaise Chakir (Alemaña). 1995: Ventimiglia de Fulco Lorenzo e Marc van Uchelen (Países Baixos). 1996: Esposados de Juan Carlos Fresnadillo (España). 1997: Possum de Brad McGann (Nova Zelandia). 1998: Hund de Clemens Schönborn (Alemaña). 1999: Hongos de Manuel Salazar (España). Mención especial: De zone de Ben van Lieshout (Países Baixos). 2000: Better or Worse? de Jocelyn Cammack (Reino Unido). 2001: Les chaussettes sales de David Lanzmann (Francia). 2002: Am see de Ulrike von Ribbeck (Alemaña). 2003: 7:35 de la mañana de Nacho Vigalondo (España). 2004 (ex aequo): Bregman, el Siguiente de Federico Veiroj (Uruguai, España); e Srce Je Kos Mesa de Jan Cvitkovič (Eslovenia). 2005: Flesh''' de Edouard Salier (Francia). 2006: Primera nieve de Pablo Agüero (Francia, Arxentina). 2007: Liudi iz kamnya de Leonid Rybakov (Rusia). 2009: Bingo de Timur Ismailov (Países Baixos). 2010: Coming Attractions de Peter Tscherkassky (Austria, 2010). 2011: (ex aequo)At the Formal de Andrew Kavanagh (Australia)Meteor de Christoph Girardet e Matthias Müller (Alemaña). 2012: Abgestempelt (Punched), de Michael Rittmannsberger (Austria) 2013: (ex aequo)Parvaneh de Talkhon HamzaviCargo Cult de Bastien Dubois 2017: La bouche, de Camilo Restrepo (Francia) 2018: Imperial Valley, de Lukas Marxt (Austria, 2018) | Premio "Arcu Atlánticu": La casa de Julio Iglesias, de Natalia Marín (España, 2018) 2019: Lonely Rivers, de Mauro Herce (España, 2019) 2020: To grow under a wild cherry tree, de Agata Olteanu (Romanía, 2020)
Premio ao Mellor Director/a {| !Director/a !Obra !Ano |- |Claude Massot (Gañador/a) |Kabloonak.|1994 |- |Michael Rymer (Gañador/a) |Angel Baby.|1995 |- |Clara Law (Gañador/a) |Floating Life. |1996 |- |Tom Tykwer (Gañador/a) |Winterschläfer. |1997 |- |Thomas Vinterberg (Gañador/a) |Festen. |1998 |- |Zhang Yuan (Gañador/a) |Guo nian hui jia. |1999 |- |Lukas Moodysson (Gañador/a) |Tillsammans. |2000 |- |Majid Majidi (Gañador/a) |Baran. |2001 |- |Iain Dilthey (Gañador/a) |Das Verlangen. |2002 |- |Michael Schorr (Gañador/a) |Schultze Gets the Blues. |2003 |- |Pablo Trapero (Gañador/a) |Familia rodante. |2004 |- |Jean-Marc Vallée (Gañador/a) |CRAZY. |2005 |- |Maziar Miri (Gañador/a ex aequo) |Be Ahestegi... (Gradually...). |2006 |- |Mahamat Saleh Haroun (Gañador/a ex aequo) |Daratt. |2006 |- |Aleksey Balabanov (Gañador/a) |Gruz 200. |2007 |- |Lynn Shelton (Gañador/a) |Humpday Humpday. |2009 |- |Kelly Reichardt (Gañador/a) |Meek’s Cutoff. |2010 |- |Ruben Östlund (Gañador/a) |Play |2011 |- |Lee Sang-Woo (Gañador/a) |Barbie. |2012 |- |Jeremy Saulnier (Gañador/a) |Blue Ruin. |2013 |- |Ana Urushadze (Gañador/a) |Scary Mother. |2017 |- |Radu Jude (Gañador/a ex aequo) |I Do Not Care if We Go Down in History as Barbarians. |2018 |- |Dominga Sotomayor (Gañador/a ex aequo) |Tarde para morir joven. |2018 |- |Lou Ye (Gañador/a) |Saturday Fiction. |2019
Premio ao Mellor Actor
1994: Szabolcs Hajdu, por Jó éjt királyfi. 1995: Jason Andrews, por Rhythm Thief. 1996: Manuel Alexandre, por El ángel de la guarda. 1997: Lothaire Bluteau, por Bent. 1998: Gary Lewis, por Orphans. 1999: Guillaume Depardieu, por Pola X. 2000: Michael Nyquist, por Tillsammans. 2001: John Cameron Mitchell, por Hedwig and the Angry Inch. 2002: Adam Sandler, por Punch-Drunk Love. 2003: Konstantin Lavronenko, Vladimir Garin e Ivan Drobronravov (ex aequo), por Vozvrashcheniye. 2004: Mohammed Khouas, por Lila dit ça. 2005: Mark O'Halloran e Tom Murphy (ex aequo), por Adam & Paul. 2006: Shia LaBeouf, Channing Tatum, Martin Compston, Adam Scarimbolo e Peter Anthony Tambaki (ex æquo), por A Guide to Recognizing your Saints. 2007: Mathieu Amalric, por La question humaine. 2009: Mark Duplas e Joshua Leonard, por Humpday. 2010: Mimi Brănescu, por Marţi, după Crăciun. 2011: Jérémie Elkaïm, por La guerre est déclarée. 2012: Yosef Carmon, por Epilogue. 2013: Alexandre Landry por Gabrielle 2017: Harry Dean Stanton (póstumo) por Lucky 2018: Ki Joo-bong, por Hotel by the River 2019: Marc Maron, por Sword of Trust 2020: Conrad Mericoffer, por Poppy Field (Romanía, 2020 )
Premio á Mellor Actriz
1994: Ghita Norby, por Det bli'r i familien. 1995: Renee Humphrey e Alicia Witt (ex aequo), por Fun. 1996: Dina Panozzo, por Fistful of Flies. 1997: Samantha Morton, por A flor de piel . 1999: Hilary Swank, por Boys Don't Cry. 2000: Dina Korzun, por Last Resort. 2001: Eva Löbau, por Ich werde dich auf Händen tragen. 2002: Oksana Akinshina, por Lilja 4-ever. 2003: Frances McDormand, por La calle de las tentaciones (Laurel Canyon). 2004: Graciana Chironi, por Familia rodante. 2005: Tilda Swinton, por Thumbsucker. 2006: Sima Mobarak-Shahi, Shayesteh Irani, Ayda Sadeqi, Golnaz Farmani e Mahnaz Zabihi, (ex aequo) por Offside. 2007: Marie-Christine Friedrich, por Tout est pardonné. 2009: Patricia Gerardi, por La Pivellina. 2010: Mirela Oprișor e Maria Popistașu, por Marţi, după Crăciun. 2011: Valérie Donzelli, por La guerre est déclarée. 2012: Golshifteh Farahani, por The Patience Stone. 2013: Agata Kulesza por Ida 2017: Kim Min-hee por On the Beach at Night Alone 2018: Olivia Colman, por La Favorita 2020: Grazyna Misiorowska, por Marygoround (Polonia, 2020)
Premio ao Mellor Guión
1994: Istvan Kardos, por Jó éjt királyfi. 1995: James Mangold, por Heavy. 1996: Karine Sudan, por Miel et cendres. 1997: Fruit Chan, por Made in Hong-Kong. 1998: Hans Christian Schmid, por 23. 1999: Andrew McGahan, por Praise. 2000: Lukas Moodysson, por Tillsammans. 2001: Majid Majidi, por Baran. 2002: Paul Thomas Anderson, por Punch-Drunk Love. 2003: Vladimir Moiseyenko e Alexander Novototsky, por El regreso. 2004: Ziad Doueiri, por Lila dit ça. 2005: Jean-Marc Vallée e François Boulay, por CRAZY. 2006: John Cameron-Mitchell, en colaboración cos seus actores, por Shortbus. 2007: Ariel Rotter, por El otro. 2009: Philippe Liorel, Emmanuel Courcol e Olivier Adam, por Welcome. 2010: Benjamin Heisenberg, e Martin Prinz, por Der Räuber. 2011: Santiago Mitre, por El estudiante. 2012: Amir Manor, por Epilogue