Crocodylus anthropophagus é unha especie extinta de crocodilo do Plistoceno de Tanzania. Viviu hai 1,84 millóns de anos. Era un predador de gran tamaño que acadaba os 7,5 m de lonxitude.
Etimoloxía Crocodylus anthropophagus foi nomeado por Christopher A. Brochu, Jackson Njau, Robert J. Blumenschine e Llewellyn D. Densmore en 2010. O seu nome específico, anthropophagus, procede do grego anthropos, 'humano' e phagos, 'comedor', facendo referencia ás evidencias que hai de que este animal incluía os homínidos na súa dieta.
Taxonomía O espécime holotipo, NNHM-1001, comprende un cranio e un esqueleto parcial. Todos os espécimes descubríronse na garganta de Olduvai, Tanzania, en dúas diferentes formacións rochosas que datan de hai 1,845 e 1,839 millóns de anos no Plioceno-Plistoceno. O cladograma de abaixo procede dun estudo de 2021 baseado no descubrimento dun novo cranio parcial de C. anthropophagus.
Descrición
miniatura|esquerda|Material poscranial referido a Crocodylus anthropophagus. O esqueleto é consistente co dos representantes vivos do xénero. A vértebra axe ten unha proxección na parte inferior (unha hipoapófise) que parece terse en grande medida fusionado coa propia vértebra. As vértebras son de forma procela, cunha proxección esférica que se estende desde a parte posterior que se une a unha cavidade cóncava do extremo frontal da vértebra precedente. Os fémures están lixeiramente dobrados tomando forma de S. Porén, C. anthropophagus carece do par de cristas óseas pouco profundas que van desde os ollos ao nariz como as dos Crocodylus indopacíficos, e carece de protuberancia (un inchamento do óso) no medio do morro como o dos Crocodylus neotropicais.
A premaxila dereita (o óso que constitúe o extremo frontal do morro) do holotipo conserva tres alvéolos dentais, cun notable espazo entre o primeiro e o segundo alvéolos. A maxila esquerda doutro espécime (o óso que forma o extremo posterior do morro) conservaba 13 alvéolos circulares, aínda que pode que conservase parcialmente un 14º. Había un espazo entre o 9º e o 10º. Os dentes eran todos cónicos e non serrados.
Tiña dous prominentes “cornos” triangulares sobre os oídos. miniatura|Restos da mandíbula dun Crocodylus anthropophagus
Paleoecoloxía
Crocodylus anthropophagus foi o predador máis grande atopado polos devanceiros da actual especie humana na garganta de Olduvai, como indican os espécimes fósiles de homininos que conservan marcas de trabadas de crocodilo procedentes dese sitio. A súa localidade tipo está preto da de Homo habilis e Paranthropus boisei.
Notas Este artigo incorpora texto CC-BY-2.5 da referencia.
Véxase tamén Ligazóns externas
Ancient Human Ancestors Faced Fearsome Horned Crocodile. LiveScience
Categoría:Crocodilia