Dacia Aureliana foi unha provincia da parte oriental do Imperio romano establecida polo emperador romano Aureliano no territorio da antiga Moesia Superior despois da súa evacuación da Dacia Traxana despois do Danubio no ano 271. Entre o 271/275 e o 285, ocupou a maior parte do que, actualmente, é o noroeste de Bulgaria e o leste de Serbia . A súa capital era Serdica ( hoxe Sofía, capital de Bulgaria). dereita|miniatura|250x250px|Mapa dos Balcáns do norte no século VI, incluíndo a diocese de Dacia e as súas provincias Esta provincia foi poboada polos antigos habitantes da Dacia Traiana. Está escrito na obra de Eutropio: Compendio de Historia Romana (9:15):
"Rodeou a cidade de Roma con murallas máis fortes. Construíu un templo ao Sol, no que colocou unha gran cantidade de ouro e pedras preciosas. A provincia de Dacia, que Traxano formara alén do Danubio, abandonouna desesperada por poder conservala despois de que todo Ilirio e Moesia foran despoboados. Os cidadáns romanos, tomados das cidades e terras de Dacia, asentáronse no interior de Moesia, chamando Dacia á que agora divide as dúas Moesias, e que está á dereita do Danubio na súa desembocadura no mar, mentres que Dacia antes estaba á esquerda".
A reorganización tetrárquica do imperio por parte do emperador Diocleciano dividiu a Dacia Aureliana en dúas provincias, ambas parte da diocese civil de Moesia, baixo o César Oriental, cuxo "distrito" se converteu na prefectura pretoriana de Ilirio:
Dacia Mediterránea, coa capital en Serdica Dacia Ripensis, con capital en Ratiaria
Na reforma do século IV, estas dúas «Dacias», xunto con Dardania, Moesia Prima e Prevalitana constituían a diocese civil de Dacia. Os eruditos teñen opinións diferentes sobre a data exacta e as circunstancias da creación da Dacia mediterránea como unha provincia separada.
Notas
Véxase tamén Bibliografía
Categoría:Dacia Categoría:Provincias romanas