As relacións España-Sáhara Occidental son as relacións bilaterais que existen entre o Reino de España e a República Árabe Saharauí Democrática (RASD), á que España non recoñece.
Historia O Fronte Polisario foi fundado en 1973 en Zuérate (Mauritania). Dende esta época e até a saída dos españois do Sáhara español, o Polisario foi o responsable de accións terroristas contra os propios españois e saharauís, con obxectivos civís, militares, económicos (Fos Bucraa) e políticos, como contra as patrullas de Mahbes e Esmara, Tifariti, Ahmed Uld Brahim, ou Antonio Martín.
En outubro de 1975 mostrou o seu rexeitamento ás execucións de membros do grupo terrorista FRAP (en unión de organizacións internacionais, como a OTAN ou a ONU e estados occidentais) ante as execucións de setembro dese ano.
O Sáhara español foi invadido por Marrocos o 6 de novembro de 1975. Tras o Acordo Tripartito de Madrid, España interrompeu o proceso de descolonización do Sáhara e abandonou o territorio pero sen traspasar a súa soberanía sobre o mesmo nin a súa condición de potencia administradora. Dende entón o Sáhara Occidental está ocupado por Marrocos, que o denomina provincias meridionais, e a RASD dispútao.
A RASD non está recoñecida por España, nin pola ONU, a liga Árabe ou por ningún país europeo nin ningún membro permanente do Consello de Seguridade de Nacións Unidas. dereita|miniatura|250x250px|Bandeira saharauí na cidade de Bilbao. De 1977 a 1987 os pesqueiros do banco canario-saharauí foron obxecto de ataque polo Fronte Polisario. Dentro das vítimas españolas destes ataques atopáronse os barcos Mencey de Abona ou Cruz del Mar.
En 1985 tras o ataque á patrulla da Armada Española Tagomago, o ministro de Exteriores Francisco Fernández Ordóñez expulsou de España a todos os membros do Fronte Polisario.
Dentro das accións diplomáticas emprendidas pola RASD para o seu recoñecemento internacional, a RASD realizou numerosos esforzos para que España se converta en parte do conflito do Sáhara Occidental que enfronta á RASD e a Marrocos, sen resultado. Os chamados irmandamentos de poboacións españolas coas poboacións e barrios de Campos de Refuxiados Tinduf e o acollemento en España de nenos saharauís de Campos de Refuxiados son un exemplo desta actividade, que involucra a ONG adheridas á causa do Fronte Polisario. Ademais, realiza accións para que personaxes públicos españois recoñezan as reclamacións da Fronte Polisario, situándose como activistas prosaharauís e proderechos humanos.
En abril de 2021 o traslado a España dende Alxeria do líder de Fronte Polisario Brahim Ghali para tratamento por COVID-19 durante o goberno de coalición PSOE-Podemos desatou unha crise sen precedentes entre España e Marrocos.
O 14 de marzo de 2022, Pedro Sánchez enviou ao rei de Marrocos, Mohamed VI, unha carta política. Nesta carta o presidente do goberno español sinala a solución de autonomía presentada por Marrocos en 2007 para o Sáhara, baixo soberanía marroquí, como "a base máis sería, crible e realista para a resolución deste diferendo".http://www.eldiario.es/desalambre/Presidente-Sahara-Espana-Marruecos_0_324418342.html eldiario.es
Nacionalidade Coa saída de España do Sáhara español os saharauís tiveron a opción da nacionalidade española de acordo ao RD 2258/1976 de 10 de agosto de 1976. Quen non se acolleron a este perderon o dereito á nacionalidade, e víronse obrigados a solicitala individualmente, habendo distintas resolucións recoñecendo ou non a nacionalidade como españois de orixe.
Por outra banda, os residentes no Sáhara Occidental recibiron a nacionalidade marroquí. Os residentes de Campos de Refuxiados non teñen nacionalidade alxerina, xa que Alxeria os considera nacionais da RASD que, á súa vez, goza dun limitado recoñecemento internacional, e España considéraos apátridas.
Notas
Véxase tamén
Outros artigos Castelán saharauí Inmigración saharauí en España
Categoría:Relacións bilaterais de España Categoría:Relacións bilaterais do Sáhara Occidental