мини|Доселенички продавачи во Монастираки во Атина Имиграција во Грција процентуално на странско население во Грција изнесува 7,1% во однос на вкупното население на земјата.6.5% of the EU population are foreigners and 9.4% are born abroad , Eurostat, Katya VASILEVA, 34/2011. Покрај тоа, помеѓу 9 и 11% од регистрираната грчка работна сила од 4,4 милиони се странци.Papadopoulou, Aspasia. "Smuggling into Europe: transit migrants in Greece." Journal of Refugee Studies 17.2 (2004): 167–184. Дополнително, мигрантите сочинуваат 25% од примателите на плата.
Според податоци од 2012 година, албанските мигранти сочинуваат околу 55-60% или повеќе од имигрантското население. Поновите имигрантски групи, од средината на 1990-тите па наваму, се состојат од азиски националности - особено пакистански и бангладешки - со понови политички азил и/или илегална миграција низ Турција на Авганистанци, Ирачани, Сиријци и други. Од 1990-тите, зголемувањето на таквите текови довело до појава на имиграцијата како сè поважно политичко прашање во Грција.
Имигрантите ги исполнуваат улогите главно во неформалниот сектор, а во Грција денес има голем број илегални имиграции. Бидејќи поголем број мигранти влегле во Грција во 1990-тите, имиграциската политика на грчката влада почнала да се смета дека нема контрола и правна рамка за управување со ситуацијата. Додека грчката влада направила некои промени во имиграциската политика, имиграциската реформа останува низок приоритет.
Во 2015 година, пристигнувањето на бегалци по море драстично се зголемило во Грција, главно поради тековната сириска граѓанска војна. Според податоците, имало 856.723 пристигнувања по морски пат во Грција, што е речиси петкратно зголемување во однос на истиот период од 2014 година Се проценува дека 8% од пристигнувањата поднеле барање за азил во Грција, додека другите се надевале дека ќе пронајдат азил во северноевропските земји. На 13 август 2019 година, 650 мигранти пристигнале со шеснаесет чамци во Грција за прв пат во таква маса од 2016 година. Како резултат на тоа, владата одлучила да ги зголеми граничните патроли и депортации за да го контролира ненадејниот прилив на мигранти.
Историја Во првата половина на дваесеттиот век, имиграцијата главно течела нанадвор од Грција. На почетокот на векот, мнозинството грчки имигранти мигрирале во Соединетите Американски Држави; од 1950-тите до 1970-тите, миграцијата течела кон други европски земји, главно кон Сојузна Република Германија, каде имало недостиг на работна сила во процесот на обнова по Втората светска војна.Kiprianos, Pandelis, Stathis Balias, and Vaggelis Passas. "Greek policy towards immigration and immigrants." Social Policy & Administration 37.2 (2003): 148–164.Icduygu, Ahmet. "Transborder Crime between Turkey and Greece: Human Smuggling and Its Regional Consequences." Southeast European and Black Sea Studies 4.2 (2004): 294–314. Print. Дополнително, околу 65.000 Грци побарале засолниште во земјите од поранешниот советски блок по поразот на левичарските сили во Граѓанската војна во Грција (1946–1949). Гледајќи ги само годините од 1955 до 1970 година, приближно еден милион луѓе - над десет проценти од вкупното грчко население - ја напуштиле Грција за да емигрираат првенствено во Европа, Австралија, Северна Америка и Јужна Америка.Karakatsanis, Neovi M., and Jonathan Swarts. "Migrant Women, Domestic Work and the Sex Trade in Greece: A Snapshot of Migrant Policy in the Making." Greek Review of Social Research 110 (2003): 239–70. Print
Неколку појави во последната четвртина од 20 век довеле до промена на миграциските модели во Грција. По падот на воената диктатура во 1974 година, некои од грчките бегалци започнале да се преселуваат во Грција. Овој бран на имигранти го достигнал својот врв кон крајот на 1980-тите. Најголем дел од имигрантите во Грција во овој временски период биле вратени Грци.Faas, Daniel. "Between ethnocentrism and Europeanism? An exploration of the effects of migration and European integration on curricula and policies in Greece." Ethnicities 11.2 (2011): 163–183. Имиграцискиот бум бил голем по падот на Советскиот Сојуз во 1989 година, кога коетнички Грци (што значи странци со грчко наследство) од земјите од поранешниот советски блок, Грци од Албанија и други балкански народи и економски мигранти од Балканот и источноевропските земји како Русија, Украина, Грузија, Бугарија, Романија и Полска, се преплавиле во Грција.Triandafyllidou, Anna. "Greek Immigration Policy at the Turn of the 21st Century. Lack of Political Will or Purposeful Mismanagement?." European Journal of Migration and Law 11.2 (2009): 159–177. Многумина пристигнале за да ги избегнат превирањата и воените судири во нивните татковини или поради економските можности што им се даваат во Грција, членка на ЕУ со голем неформален пазар. На почетокот на 1990-тите кога започнале овие имиграциски текови, Грција немала законодавна рамка практично да управува и да ја контролира имиграцијата. Сè додека грчката влада не ја започнала реформата на имиграциската политика во 1991 година, законодавството за имиграција датира од 1920-тите и им отежнувало на мигрантите легално да влезат во Грција за работни цели; Задолжително било мигрантот да има работна дозвола за влез во Грција, која мора да ја добие од својот матичен конзулат дури откако ќе се вработи во Грција. Во средината на 1990-тите, грчката имиграциска политика најмногу се потпирала на масовна депортација на главно албански имигранти, со надеж дека ќе ја обесхрабри имиграцијата во Грција. Оваа политичка алатка била во голема мера неефикасна и грчката влада морала да ја преиспита својата имиграциска политика на почетокот на 21 век. Иако биле направени чекори за усогласување на имиграциската политика со директивите на ЕУ, имиграцијата сè уште не е висок приоритет за грчката влада, иако мигрантите продолжуваат да сочинуваат голем дел од грчкото население.
Демографски податоци Од 1990-тите, Грција станала важна земја за мигрантите и како крајна дестинација и како транзитна станица помеѓу земјите на потекло и другите земји во Европската Унија. Грција е дестинација првенствено за мигранти од Балканот, Источна Европа и некои азиски и африкански земји, и транзитна земја за курдски, авганистански и други азиски мигранти. Најголемиот дел од имигрантите во Грција доаѓаат од Албанија; Албанците сочинуваат 63,7% од вкупното документирано мигрантско население во Грција, а потоа следат Бугарите, Грузијците, Романците, Русите и Украинците. Имигрантите се вработени во градежништвото, индустриското производство и земјоделството. Голем број филипински куќни помошници мигрираат и во Грција.
Документираните имигранти на пописот од 2001 година изнесувале вкупно 693.837, а недокументираните проценки за имиграција го зголемуваат овој број на 1,2 милиони луѓе, или над 7% од грчкото население. Повеќе од половина од легалните странци се во поширокото подрачје на Атина, а една четвртина може да се најде во Солун, вториот по големина град во Грција на север. Околу половина од легално вработени странци се или етнички Грци или државјани на Европската Унија; сепак, околу 79% од недокументираните имигранти доаѓаат од поранешните социјалистички земји, а останатите 21% доаѓаат од над сто претежно земји од Третиот свет. Бројот на работни дозволи за странци кои не се етнички Грци е само 0,33% од регистрираната работна сила, што е најмал број во ЕУ.
Од друга страна, трудот без документи од странски мигранти се проценува дека сочинува 24% од БДП на Грција. Многу нерегуларни и илегални имигранти не ја гледаат Грција како своја крајна дестинација; тие планираат да работат единствено за да соберат доволно средства за да се преселат во други земји во Европската Унија. Други доаѓаат во Грција да останат. Без разлика колку долго ќе останат во Грција, многу мигранти без документи се исклучени од мнозинството грчко општество и се соочуваат со политичка, социјална и економска маргинализација.Lazaridis, Gabriella, and Krystyna Romaniszyn. "Albanian and Polish undocumented workers in Greece: a comparative analysis." Journal of European Social Policy 8.1 (1998): 5–22.
Женски мигранти Жените мигранти во Грција, особено, се забележливи и се особено ранливи на експлоатација. Гркинките продолжуваат да напредуваат во образованието и вработувањето. Традиционално, учеството на Гркинките во работната сила е многу ниско поради недостатокот на формални можности за вработување, прекумерното изобилство на неплатени активности во малите семејни бизниси или земјоделската работа и преовладувачките културни ставови во Грција за домашната улога на жената.Baldwin-Edwards, Martin. "Southern European labor markets and immigration: A structural and functional analysis." Employment 2002 [in Greek]; in English, as MMO Working Paper 5, Panteion University, Athens, Greece (2002): 19. Помеѓу 1971 и 1996 година, учеството на возрасните жени во платената работна сила се зголемила од 31,2% на 47,5%. Брзата експанзија на грчкиот образовен систем, заедно со зголемениот просперитет во Грција, довеле до зголемување на бројот на жените на работното место и последователно намалување на понудата на работна сила за одредена (обично неплатена) работа која најмногу ја вршат жените.Fakiolas, Rossetos, and Laura Maratou-Alipranti. "Foreign female immigrants in Greece." Papers: revista de sociologia 60 (2000): 101–117. Сепак, грчките културни вредности во однос на женските „должности“ во домот не се промениле толку брзо како што се менувало вработувањето на жените - Гркинките сè повеќе преземаат одговорности надвор од домот, додека нивните домашни задачи остануваат во голема мера ненамалени. Ова создава побарувачка за евтина, мигрантска работна сила во областите поврзани со работата во домаќинството и грижата во Грција, која во голема мера е исполнета со жени мигранти.
Постои голем степен на сегрегација на работните места по пол за мигрантите во Грција, при што главно жени мигранти ги исполнуваат домашните улоги што ги оставаат грчките жени.Lazaridis, Gabriella, and Joanna Poyago‐Theology. "Undocumented migrants in Greece: Issues of regularization." International Migration 37.4 (2002): 715–740. Жените од Филипините, Албанија и Источна Европа доминираат со мигрантската домашна работа во Грција и го сочинуваат мнозинството имигранти од тие земји - 76% од бугарските имигранти, 70% од албанските, 76% од романските, 85% од полските 80% од филипинските имигранти во Грција се жени. Грција има највисока стапка на миграција на жени во Европа. Жените од поразвиените земји имаат тенденција да работат во областа на туризмот и канцелариска работа, додека оние од Азија, Африка и земјите од поранешниот советски блок се претежно вработени во домаќинството за домашна работа или како старатели во медицински центри. Филипинските жени првенствено се вработени како слугинки во семејствата, додека Албанките се ограничени на домашни или чистачки.
Додека мнозинството од сите мигранти се економски имигранти кои бараат добри работни места за кои добиваат многу повисока плата отколку што можат да најдат во нивната татковина, жените мигранти, особено оние без документи, се подложни на експлоатација и злоупотреба. Грчкиот правен систем нуди многу мала заштита на домашните работници и во некои случаи всушност може да ја зголеми нивната несигурност и ранливост. Дополнително, случаите на сексуална трговија со луѓе се повеќе се зголемуваат, при што проценките наведуваат дека преку 20.000 жени мигранти се тргувани во Грција секоја година поради сексуална работа.
Фактори кои влијаат на миграцијата