Никола Боројевиќ (Оточац, 1796 – Карловац, 23 февруари 1872) — српски поет.
Биографија Никола Боројевиќ е роден во Оточац во 1796 година. Своето образование го започнал во родниот град, а го продолжил во Риека, во Љубљана и во Виена. Учел политехника и економија. По завршување на школувањето, се населил во Риека, каде што го поминал поголемиот дел од својот живот како технички офицер.
Тој бил воено-административен службеник на граничната стража, поручник и капетан пред неговата смрт. Вук Караџиќ го посетил во Смиљан во 1838 година, кога собирал етнографски материјал. Првпат се појавил со прилог во пештанското списание „Српска новина или списание за човекољубие, книжевство и мода“ во 1838 година. Служел во Госпиќ од 1839 до 1840 година, од каде редовно испраќал песни до српските списанија во Будим. Потоа, од 1842 до 1846 година, бил Оберлајтант во Огулин.
Тој бил дописен член на Српското литературно друштво во Белград (1844-1872). Својата биографија ја испратил до друштвото во 1870 година. Издал песни и други прилози за новосадската „Матица“ и „Даница“, од 1865 до 1870 година, од Риека.
Напишал до двесте песни, претежно побожни и патриотски. И ако не се согласувал со Вук Караџиќ, неговиот јазик е повеќе народен отколку црковнословенски. Неговите песни не биле објавени во посебна збирка. Пишувал сатирични и дидактички стихови. Негови најпознати поеми се: Молитва кон Свети Никола, Молитва кон Свети Сава, Блажената сенка на Станко Враз, итн. Повеќето од неговите песни биле објавени во „Седмица“, „Драгољуб“, „Српски народен лист“ (Будим), во новосадската Даница и во Војвоѓанка.
Боројевиќ починал на 23 февруари 1872 година. Погребан е на гробиштата во Карловац.
Наводи
Литература
Народна енциклопедија (1927) Андра Гавриловиќ, Коло (1902); Некролог на Никола Беговиќ (Српско-далматинско списание, 30).
Категорија:Српски поети Категорија:Срби во Хрватска Категорија:Починати во 1872 година Категорија:Родени во 1796 година