Бавенит — минерал од калциум берилиум алумосиликат и дел од серијата Бавенит-Бохзеит. Неговото име потекнува од неговиот типски локалитет, кој е Бавено, Италија. Овој минерал е одобрен од ИМА и е заштитен, што значи дека сè уште се верува дека се однесува на валиден минерален вид. Минералот бил откриен во 1901 година во розов гранит ископан во Езерото Маџоре. Кога бил откриен бавенит, се сметал за член на серијата зеолити. Подоцна бил отстранет од серијата бидејќи за разлика од зеолитите, бавенит ја губи водата складирана во својата кристална решетка на многу повисока температура, помеѓу 210 и 320 °C. Тој е евтин минерал со оглед на неговата реткост.
Својства Минералот бавенит главно се состои од кислород (48,11%), силициум (27,75%) и калциум (17,65%), а содржи и алуминиум (3,48%), берилиум (2,81%) и водород (0,22%). Овој минерал е слабо пиезоелектричен и не е радиоактивен. Тој е ламеларен минерал, што значи дека расте во слоеви што се делат на тенки листови. Сепак, тој е масивен, што значи дека е безличен, па затоа не можат да се разликуваат единечни кристали. Може да се појави и во радијални агрегати, што значи дека има центар од кој кристалите зрачат без да создадат ѕвездена форма. Кристалите што растат во радијални агрегати се одделени и генерално имаат различни должини. Во овој случај, кристалните игли можат да пораснат од 1 мм до неколку cm во големина. Исто така, се појавува како филцирани маси. Минералот може да се утврди само со помош на инфрацрвено или рендгенско зрачење. Овој минерал онично се пронаоѓа бел, но може да се појават и други варијанти на боја. Поради варијацијата на хемискиот состав на бавенит, беа изнесени различни механизми за супституција. Сепак, Каниљо успеа да ја реши неговата структура благодарение на Бери, кој предложи директен Be ⇌ Al со електронеутралност. Местото T(3) е окупирано од Si и Be, а Be и Al беа доделени на тетраедрите T(2) и T(4). Каниљо, исто така, предложи дополнителен помал Be за да го замени Al на T(4).
Животна средина Минералот обично се поврзува со берил, фенакит, бертрандит, кварц, епидот, стибнит, албит, ортоклас, титанит, клинозоизит и тремолит. Иако бил откриен во магматски карпи, подоцна бил пронајден и во пегматити. Бавенитот може да се појави и во Алпите, каде што е создаден како производ на хидротермалното распаѓање на минерали што содржат берилиум (претежно берил ) преку метаморфизам. Во вториот случај, минералот се јавува со зеолит и прехнит. Може да се формира и со нискотемпературна промена на берил и минерали што содржат берилиум и генерално се формира во поалкални средини. Овој минерал може да се појави на кварц и фелдспат во мијаролитски пегматити како облога. Исто така, се јавува како псевдоморф на берил. Познат е случај на негово појавување од пневматолитички изменети сиенити, каде што прераснал во единечни кристали на албит, со големина до 1,5 см по кристал. Минералот во овој случај не бил псевдоморфен.
Пронајден е на повеќе од 300 локации низ целиот свет, од кои повеќе од половина се наоѓаат во Алпите. Примероците од каменоломите во Бавено, се меѓу најзначајните. Во Шпанија, многу квалитетни примероци, релевантни на глобално ниво, се пронајдени во мијаролитни шуплини во гранитот на неколку каменоломи во Кадалсо де лос Видриос (Мадрид). Во каменоломите Ла Кабрера (Мадрид), се појавува како агрегати со памучен изглед формирани од капиларни кристали.
Наводи
Категорија:Иносиликати Категорија:Орторомпски минерали