Џозеф Чарлс Артур (роден на година - починал на година) — пионерски американски фитопатолог и миколог, најпознат по својата работа со паразитските габички (Pucciniales). Тој бил член-основач на Ботаничкото друштво на Америка, Американско миколошко друштво и Американското фитопатолошко друштво. Бил избран член и на Американското филозофско друштво и на Американската академија на уметностите и науките. Тој бил добитник на првиот докторат по науки доделен од Универзитетот Корнел.

Животопис Џозеф Чарлс Артур (1850–1942) бил роден во Лоувил, Њујорк, на 11 јануари 1850 година. Во раното детство, неговото семејство се преселило на фарма во близина на Чарлс Сити, Ајова, каде што пораснал. Токму во тој период Артур развил интерес за цветни растенија.

Тој бил еден од првите студенти што се запишале на Државниот Ајовски колеџ (денес универзитет) во 1869 година. Поради неговиот интерес за растенијата, планирал да студира ботаника за време на факултетот. За негова голема разочараност, во првата година на колеџот немало ботаничари.

Во втората година, ботаничарот Чарлс Е. Беси добил професорско место на колеџот и под негово водство Артур започнал со формално изучување на ботаниката. За да ги олесни студиите на Артур, Беси купил збирка на рѓи од хербариумот на Мозес А. Кертис. Артур дипломирал во 1872 година.

Во 1876 година, Артур добил место како предавач на Државниот колеџ. Истата година го објавил својот прв труд, кој бил каталог на цветните растенија на Ајова.

Во тој период го запознал Е. В. Д. Холвеј, друг познат ботаничар и миколог. Двајцата станале пријатели и соработници сè до смртта на Холвеј во 1923 година.

Во 1877 година, Артур се стекнал со магистерска диплома по природни науки (M.S.) на Ајова Стејт. Потоа кратко студирал на Харвард и на Универзитетот Џонс Хопкинс.

Од 1879 до 1881 година Артур бил предавач на Универзитетот во Висконсин, а потоа и на Универзитетот во Минесота во следната година.

По една година помината во Минесота, Артур стана првиот ботаничар кој работел во Земјоделската експериментална станица на државата Њујорк во Женева, Њујорк. Ова назначување било прво од ваков вид во Соединетите Американски Држави. Таму, поголемиот дел од неговата работа била со бактериска или пламеница кај крушите. Тој бил првиот што утврдил дека бактериите можат да предизвикаат растителни болести. Тој бил и првиот патолог на растенијата кој успешно ги извршил постулатите на Кох.

Во 1885 година, додека сè уште работел во Земјоделската експериментална станица во Њујорк, тој отишол на состанок на AAAS во Њујорк Сити. За време на пауза, ботаничарот Л. М. Андервуд го одвел Артур на една ливада во Бронкс која подоцна требало да стане местото на идната Њујоршка ботаничка градина.

Андервуд му доверил на Артур дека градината предводи напор за објавување систематски описи на целата флора на Северна Америка и дека најверојатно токму Артур ќе биде задолжен за делот за габи ’рѓа (rust fungi). Артур бил воодушевен од оваа вест, како и Земјоделската експериментална станица во Њујорк, каде што му била дадена поголема слобода за проучување на ’рѓа.

Од своја страна, Артур се приклучил на група соработници за да ги напише 12-те дела од „Флора на Северна Америка“, со вкупно 884 страници описи, мерења и податоци за домаќини и распространетост на габи ’рѓа. Првиот дел бил објавен во 1907 година, а последниот во 1931 година.

Годината откако Артур го добил својот докторат на науки од Корнел во 1886 година, тој бил назначен за професор по ботаника на Универзитетот Пердју, каде што останал до пензионирањето во 1915 година. Тој бил и првиот ботаничар во Земјоделската експериментална станица на Универзитетот Пердју. Пердју продолжил да го поддржува неговиот придонес кон Северноамериканската флора. Едно од неговите први достигнувања додека бил во Пердју било утврдувањето дека формалинот може да се користи како фунгицид за контрола на краста од компир.

На Универзитетот Пурдју, Артур започнал повеќе од 19 години експерименти со култури на американски видови габи ’рѓа.

Тој се соочил со задачата да дефинира концепт на вид што би бил соодветен за габи ’рѓа, од кои многу покажуваат до пет различни типови на спори и можат да се менуваат помеѓу два домаќина, појава позната како хетероекција. Животниот циклус на ’рѓа не бил целосно познат кај повеќето видови, па целта на Артур била да ги одржува ’рѓа под директно набљудување за да ја следи последователноста на типовите на спори.

Хетероекцијата кај северноамериканските рѓи тогаш не била истражена, па за да ги пронајде алтернативните домаќини на некои видови, тој извршил повеќе од 3750 инокулации со 2140 примероци на потенцијални домаќини.

Преку овие културни студии, Артур ја сфатил важноста на специјализацијата на домаќините за разграничување на видовите. Тој исто така вовел поголем акцент врз морфолошките, а особено микроскопските карактеристики, како што се бројот и распоредот на гермпорите на спори кои дотогаш не биле земани предвид во таксономијата на габи ’рѓате габи. Подоцна, нивната таксономска значајност била потврдена.

За време на својата кариера, Артур именувал 29 родови и 309 видови во Северноамериканската флора, и опишал дополнителни 50 видови од Јужна Америка, Индија и Филипините, од кои многу ги добил од колекциите на Холвеј.

Артур бил член-основач на Ботаничкото друштво на Америка (двапати служел како претседател), Миколошкото друштво на Америка, Американското фитопатолошко друштво (каде што служел и како претседател), Американското здружение на универзитетски професори и многу други научни друштва.

Неговиот прв труд за 'рѓа габи бил објавен во 1883 година и тој продолжил да објавува на оваа тема повеќе од половина век, а неговата последна публикација се појавила во 1934 година. Заедно со Холвеј ја издал книгата exsiccata Uredineae exsiccatae et icones (1879–1902).

Артур Хербариум За време на неговиот мандат на Пурдју, Артур собрал над 40.000 примероци од габи ’рѓа. Иако тие биле сместени на Пурдју, Артур ги сметал овие примероци за своја сопственост, бидејќи најголем дел од трошоците ги финансирал од сопствени средства.

Кога Пурдју не се согласил со тоа, Артур ангажирал камиони за селидба и тивко го спакувал целиот хербариум, вклучувајќи ги и шкафовите, и го пренел во својот дом. Ова довело до конфликт со Винтроп Е. Стоун, претседател на Пурдју, кој наредил да му бидат вратени сите примероци, трудови, цртежи и белешки поврзани со неговата работа на флората на Северна Америка во хербариумот.

На крајот бил постигнат договор меѓу Артур и управниот одбор на универзитетот Пурдју, со кој му биле надоместени трошоците што лично ги имал за изградба и одржување на хербариумот. Му била исплатена вкупна сума од 1450 долари, што изнесувало околу 3,5 центи по примерок.

Денес Хербариумот на Артур се наоѓа во Лили Хол на науката на Универзитетот Пурдју и сè уште ги чува неговите непроценливи збирки. Колекцијата пораснала на речиси 100.000 примероци од габи ’рѓа и се смета за едно од најважните збирки на овие габи во светот.

Во моментов со него раководи д-р М. Кетрин Ајм.

Личен живот Артур се оженил со Емили Стајлс Потер од Лафајет, Индијана во 1901 година и двајцата живееле заедно до нејзината смрт во 1935 година. Неговите интереси се прошириле и во музиката. Неговото најпознато дело било „Vive Purdue“. Артур починал во 1942 година во Брук, Индијана. Погребан е во Лафајет.

Наводи

Категорија:Членови на Американското филозофско друштво Категорија:Американски миколози Категорија:Членови на Американската академија на уметностите и науките Категорија:Починати во 1942 година Категорија:Родени во 1850 година Категорија:Американски ботаничари Категорија:Ботаничари со авторски кратенки Категорија:Статии со hCards