мини|Автоматизираниот шахист „ Механички Турчин“, како што е прикажан на гравура„Шахистот на Маелцел“ (1836) — есеј напишан од Едгар Алан По во кој бил разоткриен измамнички автоматски шахист наречен Турчинот, кој станал познат во Европа и САД и бил широко распространет.
Лажниот автоматски шахист бил измислен од Волфганг фон Кемпелен во 1769 година и бил донесен во САД во 1825 година од Јохан Непомук Маелцел по смртта на фон Кемпелен.
Заднина Во својот есеј тој тврди дека механички шахист би играл совршено, но „машината“ на Маелцел повремено правела грешки и затоа и била сомнителна, но иако е најпознатиот есеј за Турчинот, многу од хипотезите на По биле неточни.
Тој можеби бил, а можеби и не бил свесен за претходните статии напишани во „Балтимор Газет“ каде што се велело дека двајца млади луѓе го виделе шахистот Вилијам Шлумбергер како излегува од машината.Wimsatt, W.K. "Poe and the Chess Automaton" in On Poe: The Best of "American Literature". Durham, NC: Duke University Press, 1993: 82.
Сепак, тој многу позајмил од „Писма за природната магија“ на Дејвид Брустер,Rosenheim, Shawn James. The Cryptographic Imagination. Baltimore: Johns Hopkins University Press, 1997: 100. а и многу други есеи и статии биле напишани и објавени пред По во Балтимор, Филаделфија и Бостон, градови во кои По живеел или ги посетувал пред да го напише својот есеј.Wimsatt, W.K. "Poe and the Chess Automaton" in On Poe: The Best of "American Literature". Durham, NC: Duke University Press, 1993: 84–85
Есејот на По првично бил објавен во априлското издание на „Саутерн Литераџур Месинџер“ од 1836 година.Sova, Dawn B. Edgar Allan Poe: A to Z. New York: Checkmark Books, 2001: 146.
Во есејот на По се тврдело дека трупата автомати на Маелцел направила барем една претходна посета на Ричмонд, Вирџинија, „пред неколку години“, кога биле изложени „во куќата што сега ја користи г. Босје како академија за танцување“.
Сепак за некое чудо, тој не дал прецизен датум или местоположба за неговата понова средба со шахистот на Маелцел, освен што навел дека била изложен во Ричмонд „пред неколку недели“.
Ниедна позната биографија на По од 19 или 20 век не открива кога или каде во Ричмонд бил сведок на изведбата на автоматскиот шахист.
Важност Есејот е важен бидејќи предвидувал некои општи мотиви на модерната научна фантастика,Rosenheim, Shawn James. The Cryptographic Imagination. Baltimore: Johns Hopkins University Press, 1997: 101. а тој исто така, почнал да создава аналитички метод што на крајот се искористил во неговите „приказни за расудување“, најраната форма на детективска приказна, „Златната бубачка“ и „ Убиствата на улицата Морго“.
Оваа поента е дополнително зацврстена со тоа што По особено нагласил дека умот ја управува машината.
Реакцијата за време на објавувањето била голема. Тој наишол на реакции од „Норфолк Хералд“, „Балтимор Газет“, „Балтимор Патриот“, „ Јунајтед Стејтс Газет“, „Чарлстон Куриер“, „Винчестер Вирџинијан“, а воедно и „Њујоркер“ Wimsatt, W.K. "Poe and the Chess Automaton" in On Poe: The Best of "American Literature". Durham, NC: Duke University Press, 1993: 78. кој единствена забелешка ја имал за преголемата должина на есејот.
Наводи
Надворешни врски
Хронологија на публикации во мрежното друштво„Едгар Алан По“ „Шахистот на Маелцел“. Southern Literary Messenger, април 1836, страница 318. Archive.org.