Rubus hirtus е вид цветно растение капини од родот Rubus, семејство Rosaceae. Потекнува од поголемиот дел од јужна и централна Европа, како и од Белорусија, Украина, Кавказ и Турција. Шумски вид, неговата дистрибуција во голема мера одговара на онаа на буките Fagus sylvatica и тесно поврзаниот Fagusorientalis.
Опис Грмушесто растение. Стеблата робусни, здрвенести, круглести или нејасно рабести, повеќе или помалку пруинозни, препокриени со бројни, кафеави или темновиолетови, нееднакви жлездести влакна и нееднакви тенки трнчиња.
Листовите на цветните и стерилните гранчиња тројни или дланковидни со 5 ливчиња, темнозелени од двете страни влакнести, по работ обично двојно напилени, терминалното ливче јајцевидно или јајцевидно-круглесто, во основата срцевидно, на врвот заострено, по рабовите нерамномерно, обично двојно двојно напилено. Цветовите собрани во долги, пирамидални соцветија, кои пред цветањето се свртени надолу, подоцна се исправуваат, оската на соцветието густо влакнеста, препокриена со бројни, темновиолетови жлездести влакна, од кои поголемиот број се подолги од пречникот на оската на соцветието, а покрај нив и игличести трнчиња. Чашкините ливчиња сивкасто-зелени, препокриени со густи влакненца, со темновиолетови жлездести влакна и со игличести трнчиња, по прецветување прилегнати до плодот. Венечните ливчиња обратно-јајцевидни, бели. Прашниците вертикални, бели, подолги од столпчињата. Карпелите најчесто влакнести. Плодовите црни.
Екологија Rubus hirtus е едно од најчестите растенија во листопадни и мешани шуми на Западните Карпати, и може да сочинува до 90% од покривката на растенијата во шумскиот под во празнините на крошната. Видот покажува извонредна толеранција на сенка, што му овозможува да опстојува во услови на затворена крошна со минимална смртност, а истовремено покажува опортунистички раст кога условите на светлината се подобруваат. Типично расте како клонално растение со долги, лиснати стебла од прва година кои растат исправено неколку недели напролет пред да станат виснати, со густина што се движи од 0,003/м2 во густи шуми до 24/м2 во празнините на крошната.
Растението се размножува првенствено преку вегетативно размножување преку вкоренување на врвот, при што врвовите на примоканот воспоставуваат нови точки на вкоренување во рана есен (септември-октомври), станувајќи независни по една година. Оваа репродуктивна стратегија резултира со брза колонизација при што студиите покажуваат зголемување на густината за речиси седумкратно во текот на 7-8 години. Се јавува полово размножување, но се чини дека игра мала еколошка улога, бидејќи садниците ретко преживуваат повеќе од две години.
Реакцијата на празнините во крошната покажува карактеристични шеми, со просечна големина на изданокот и процент на стапчиња што се вкоренуваат на врвот, достигнувајќи врв во втората година по формирањето на празнината, пред постепено да се намали. Поединечните растенија придонесуваат нееднакво во колонизацијата на празнините, при што мал дел од растенијата произведуваат изобилство на потомство, додека приближно 25% не се размножуваат вегетативно. За разлика од многу шумски билки кои покажуваат временско задоцнување како одговор на нарушувањето на крошната, R. hirtus реагира брзо, обично постигнувајќи целосна покриеност на земјиштето во рок од пет години од формирањето на празнините. Неговата доминација во шумските заедници зависи од повторливите отвори на крошните, бидејќи неговото изобилство постепено се намалува под продолжени услови на затворена крошна, иако со многу бавна брзина поради неговата толеранција на сенка.
Распространетост во Македонија Расте покрај патишта и шумски чистини, во шумскиот планински појас. Познат за Прилепско-Дренска Планина, над с. Беловодица; Пелистер.
Наводи Категорија:Флора на Турција Категорија:Флора на Украина Категорија:Флора на Белорусија Категорија:Флора на Франција Категорија:Флора на Шпанија Категорија:Капина (род) Категорија:Флора на Македонија