Целта на Европската унија и нејзините претходници уште од 1960 г. e да се воведе еврото и за првпат да се пушти во употреба на 1 Јануари 1999 година.По долги преговори,главно се должи на опозицијата од Обединетото кралство каде во 1993 г. стапи во сила Мастришкиот договор со цел да се создаде економски и монетарен сојуз и во 1999 г. договорот стапи во сила во сите држави во ЕУ освен во Велика Британија и Данска. Во 1999 г. валутата виртуелно се создаде и во 2002 г. бакнотите и монетите започнаа да кружат.Набрзо ги зазедоа поранешните национални валути и бавно се проширија во останатите земји во ЕУ.Во 2009год. Договорот од Лисабон го одреди политичкото власништво на Евро групацијата заедно со Европската централна банка.[Traité (Recueil). 1864-1867]Recueil des traités de la France . Tome neuvième, pp. 453-458
Развој Први идеи
Првите идеи на економскиот и монетарен сојуз во Европа се развија долго пред градењето на Европските заедници. На пример, веќе во некои нации, Густав Стресман во 1929 праша за европската валута наспроти зголемената економска девизија која се должеше на новите национални земји во Европа по Првата светска војна. Во тоа време сеќавањата на Латинскиот монетарен сојуз вклучувајќи ги главно Франција, Италија, Белгија и Швајцарија и од практични причини се распаднаа по Првата светска војна и заземаа значајно место во мислите на создавачите на политики.
Првиот обид за создавање економска и монетарна политичка унија меѓу членовите на ЕЕЗ се должеше на иницијативта од Европската комисија во 1969 г. каде се прикажа потребата за „подобро управување на економските политики и монетарната соработка“. Ова се прикажа на средбата на Европскиот совет во Хаг во декември во 1969 година. Европскиот совет го назначи Пјер Вернер за премиер на Луксембург за да пронајде начин да се намали испарливоста на валутата на курсната листа. Неговиот извештај е објавен во октомври во 1970 г. и истакна дека централизацијата на националните макроекономски политики го содржат „целосното и непоправливото зацврстување на стапката на паритетот и слободното движење на капиталот“. Но тој не ја предложи само единствената валута или централното банкарство. Тој се обиде да ги ограничи влијанијата на Европските валути кој отпаднаа со користењето на змија во тунел измама.
Во 1971 г. Американскиот претседател Ричард Никсон ја отстрани златната позадина од американскиот долар, предизвикувајќи рушење на системот на Бретон Вудс кој ги управува светските валути. Широката валута ги остави копнежите за Европскиот монетарен сојуз поради промените и девалбациите. Сепак, во март 1979 година се создаде Европскиот монетарен систем(ЕМС), фиксниот девизен курс на Европската единица за валута(ЕCU-ЕЕВ) и валутите со цел цел да се стабилизира девизниот курс и да им се спротивстават на инфлацијата. Исто така се создаде и фондот за Европска монетарна соработка(EMCF).
Во февруари 1986 година Единствениот европски акт оствари политичка соработка со Заедницата вклучувајќи ја спремноста во монетарната политика. Европскиот совет на самитот во Хановер на 14. јуни 1988 г. започна да ги прикажува главните црти на монетарната соработка. Франција, Италија и Европската комисија ја повлекоа целосниот монетарен сојуз со Централната банка на која и се спротивстави Британската премиерка Маргарет Тачер.
Повторно пуштање во употреба
Европскиот совет во Хановер го назначи претседателот на Комисија, Жак Делорс да заседава како гувернер на овој одбор на Централната банка и да предложи нов дневен ред со јасни, практични и реални чекори за создавање на економски и монетарен сојуз. Овој начин на работење е извлечен од Спаак методот.
Франција и Обединетото кралство беа противници на повторното обединување на Германија и се обидоа да влијаат на Советскиот Сојуз да го запре тоа. Сепак, во доцната 1989 година Франција ја извлече обврската на Германија кон монетраната унија но за возврат да го подржи повторното обединување.
Извештајот од Делорс во 1989 година прикажа план за претставување на Европскиот монетарен сојуз во три стазикои вклучуваат создавање институции како Европскиот систем на централните банки кој ќе биде одговорен за создавање и применување монетарни политики.За да се проектира монетарниот сојуз,треба да се исполнат три чекори.Почетокот на првиот од овие чекори е:На 1. јули 1990 г. да се забранат девизните контроли,па според тоа движењата на капиталот во Европската економска заедница да бидат целосно ослободени. Раководителите заедно со Унијата се договараа за валутата и го создадоа Мастришкиот договор кој се потпиша на 7. февруари 1992 година. Се согласија да формираат единствена валута до јануари 1999 г. без учество на Обединетото кралство.
Предизвикот е во тоа да се одобри документот. Германија внимаваше да не ја изгуби стабилната валута т.е геманската марка. Франција се согласи со договорот но со ограничена предност, Данска одби да прифати сè додека не добие можност за нивно повлекување од монетарниот сојуз во Обединетото Кралство и тоа повлекување ги држење сè до 2010 година.
На 16. септември 1992 година во Велика Британија познато како Црна среда поради брзо опаѓање на вредноста на фунтата Британија присилно ја повлече британската фунта од системот на фиксниот девизен курс.
Втора фаза
Втората фаза Делорс започна во 1994 година со формирањето на Европскиот монетарен институт во Мастрихт наследувајќи го Фондот за европска монетарна соработка. Се создаде како претходник на Европската централна банка. За првпат на 12. јануари се сретна со првиот претседател, Александар Ламфалус. По многу несогласувања, во декември 1995 г. името евро се усвои за новата валута (со замена на името Еку кое се користеше за претходната валута) по предлог од тогашниот германски министер за финансии Тео Вајџел.Тие исто така се согласија за неговото пуштање во употреба на 1. јануари 1999 година.
На 17 јуни 1997 година Европскиот совет во Амстердам одлучи да го усвои пактот за стабилност и раст со намерада ја обезбеди дисциплината во буџетот по формирањето на еврото и новиот механизам на девизниот курс и се спроведе за да се овозможи стабилност на еврото и националните валути на земјите кои сè уште не се влезени во еврозоната. Потоа на 3 мај 1998 година во Европскиот совет во Брисел се избраа 11 земји почетнички кои треба да учествуваат во третата фаза од 1. јануари 1999 година. Со цел да учествуваат во новата валута, земјите членки мораат да се држат до строгите критериуми како што е дефицитот во буџетот од нешто помалку од 3% од нивниот бруто-домашен производ(БДП), задолженоста за нешто помалку од 60% од БДП, ниската инфлација и просекот на каматните стапки блиску на просекот на ЕУ. Грција одби да се држи до критериумите и ја исклучија од учеството на 1 јануари 1999 година.
На 1 јуни 1998 година Европската зентрална банка го наследи Европскиот монетарен институт. Сепак не беа преземени неговите сили сè до формирањето на еврото на 1 јануари 1999 година. Првиот претседател на банката Вим Дузенберг е главниот управител на Европскиот монетарен институт и Централната банка на Холандија. Девизната стапка се основи помеѓу учеството на 11. национални валути и еврото. Стапката се утврди од Советот на Европската унија врз основа на препораката на Европската комисија за пазарната стапка на 31 Декември 1998 година така што ЕКУ ќе биде еднаква на едно евро. Овие стапки се поставија од Регулативата на Советот 2866/98 на 31 декември 1998 година. Тие не можеа да се постават порано затоа што тој ден ЕКУ зависеше од затворањето на каматните стапки на валутите на не-еврото (главно британската фунта). Тоа се должи на различностите во националните конвенции во заокружени и значајни цифри и целата преобразба помеѓу националните валути требаше да се изнесе со користење на процесот по пат на триангулација преку еврото.
Формирање Пуштање во употреба
Валутата се воведе во нефизичка форма(чекови за патување,електронски трансфер,банкраски системи итн.) на полноќ на 1 ви јануари 1999 година кога националните валути со учество на земјите(Еврозоната)престанаа да постојат независно со тоа што нивните каматни стапки меѓусебно се затворија во девизен курс правејќи го еврото во ефикасни сосема мали недецимални единици.На тој начин,еврото стана наследник на Европската единица за валута. Банкнотите и монетите за постарите валути сепак продолжија да се користат како законско средство за плаќање сè додека новите банкноти и монети не се воведоа на 1 јануари 2002 година. Сите обврзници и други форми на владата се именуваа во евра на 1 јануари 1999 година и се должеше на народите од еврозоната.
На 4. јануари од првиот ден за размена на неговото пуштање во употреба еврото се искачи до 1.19 американски долари. Трговците се изненадија од брзината на зголемувањето коешто ги замени националните валути. Се очекуваше размената на германската марка да продолжи истовремено со еврото но исчезна со отворањето на пазарите.Dealers quick to adopt new currency , Financial Times Сепак, кон крајот на 1999 година паритетот на еврото опадна со доларот што водеше до итна акција еврото да добие поддршка во 2001 година.G7 nations stand firm on euro , Financial Times
Подоцна во 2000 година Данска одржа референдум со цел да го запре еврото од нивното повлекување.цРеферендумот не успеа и исто така како резултат на тоа се создадоа планови за реферндумот во Велика Британија.Danish vote rocks Blair, BBC На 1. јануари 2001 година Грција сепак успеа да се ослободи од придружувањето на еврото со лажен дефицит во цифрите за време на пуштањето во употребата на еврото во 2002 година.Процедурата требаше да го поправи единствениот курс на размена од 340.750 различен помеѓу грчката драхма и еврото што веќе оттогаш беше 2 години во употреба.Истовремено девизниот курс за 11 земји почетнички се одредуваа часови пред еврото да се воведе како виртуелна валута а девизниот курс за грчката драхма на 19. јуни 2000 година се одреди 6 месеци однапред со Регулативата на Советот 1478/2000(ЕК).http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2000:167:0001:0001:EN:PDF
Ковање
Моделот за новите монети и банкноти се објави меѓу 1996-тата и 1998 година каде започна производството на почетокот на мај 1998 во различни ковачници на пари и печатници. Задачата се одвиваше долго и бараше цели три години.Вкупно 7.4 милјарди банкноти и 38.2 милјарди монети станаа достапни на 1 јануари 2002 година за потребата на потрошувачите и деловниот сектор. Новите монети се појавија во периодот пред 1 јануари 2002 година во 7 земји која ја зафати таа година.Во Белгија,Финска,Франција,Холандија и Шпанија во 1999/2000 и 2001 година се штрајкуваше поради новите монети и тие беа единствените кои штрајкуваа поради монетите на еврото.Исто така се појавија и малите бројки на монетите во Монако,Ватикан и Сан Марино.Набрзо тие станаа познати собирачи на предмети по наредба наградите да се вреднуваат според вистинската вредност. Новите проблеми продолжија да го прават своето сè до ден денеска.
Истовремено,спореднат задача е да се поучи европската јавност за новите монети.Постерите го покажуваа моделот и се употребуваа за предмети како карти за играње па сè до маици. Како последен чекор, на 15 Декември 2001 година банките го започнаа разменувањето на „основните стратни комплети на евра“,пластични торби со избирање на новите монети во секоја земја(главно во вредност од 10 и 20 евра иако во Финска една од секоја монета содржи вкупно 3.88 евра).Тие не се користеа на продажните места до 1 јануари сè додека и банкнотите не станаа достапни.Поголемите основни-почетни комплети евра кои содржат повелби на секое именување станаа достапни и во други земји.