Облакодер — висока, постојано вселива зграда со најмалку 100 катови, обично дизајнирани за канцеларии и трговија. Не постои официјално правило или висина за тоа која зграда може да биде класифицирана како облакодер. Вообичаен белег на облакодерите е челичната конструкција која ги зацврстува ѕидовите подобро отколку вообичаените конструкции.
Првите облакодери во себе имале челик кој поддржувал конструкцијата на првите катови да биде пониска од оние со армирачки бетон. Новите облакодери немаат масивни ѕидови и повеќето облакодери се одликуваат со голема површина од стакло кои го овозможуваат челичните ѕидови. Како и да е облакодерите можат да имаат и вообичаен надворешен изглед со мала површина стакло.
За облакодерите уште од 1960 година се користи цевкаст дизајн воведен од Бангладешки-Американски градежен инженер по име Fazlur Rahman Khan. Со овој инженерски принцип на градење зградите се по ефикасни и поцврсти. Ја намалува употребата на материјал (што е економски по ефикасно) додека истовремено овозможува зградите да бидат со поголема височина. Им овозможува помалку простор на внатрешните столбови и со тоа прави повеќе корисен простор на катот. Згора на тоа им дава на зградите поинаков поглед.
Постојат повеќе варијанти на цевкастиот дизајн овие градежни системи се битни за дизајнирање високи згради денеска. По тоа големиот застој околу конструкцијата за облакодери бил заборавен. Бангладешки-Американски градежен инженер Fazlur Khan многу повеќе од сите други придонел за преродбата на облакодерската конструкција од 1960 години со градежни иновации кои ја трансформираа индустријата и им овозможија на луѓето да живеат и работат во градовите на небо. Други пронаоѓачи како Hal Iyengar, William LeMessurier градовите добиваат искусни и големи подвизи во конструкцијата на облакодерите Fazlur Rahman Khan добива уважение како Ајнштајн на полето на градежното инженерство за неговата бунтовничка работа која е важна за структурата на модерните облакодери. Khan направил запис на единствените иновации и станал икона на конструкциите и градежниот инжeнеринг. Во денешно време облакодерите се во пораст таму каде што земјата е скапа како во центарот на големите градови затоа што тие даваат голем простор на спратевите за изнајмување. Тие не се изградени само како простории за економија како замоци и палати од минатото, туку облакодерите се сметаат како симбол за економска моќ на градот. Не само што го одредуваат хоризонтот, туку тие помагаат да се одреди индентитетот на градот. Во некои случаи особено високите облакодери не се изградени заради потреба туку да помогнат да се дефинира идентитетот на градот и да му дава изглед на моќен град.
Релативно помалите згради можат да се земат предвид како облакодери ако наѕираат од животната средина до хоризонтот. Максималната височина на структурите напредувала историски со методотите за згради и технологијата и како резултат на тоа денешните облакодери се повисоки од пред тоа. Исто така потребна е и официјална дефиниција за терминот супер висок кој е корисен за актуелната генерација специјално високи згради. Високите згради се сметаат како пониски од облакодерите. Home Insurance Building во Чикаго се сметаше за облакодер кога беше изграден во 1884 но, имаше само десет спрата. Денеска таков вид на зграда не би важел за облакодер. Не постои јасна дефиниција помеѓу кула и облакодер па дури и зграда со помалку од триесет спратови, не е како облакодер и зграда со педесет спратови со точна одредба.
Терминот облакодер бил користен за зградите од челична конструкција кои имаа десет спрата во доцните години од 19 век ,како резултат на восхитување на народот високите згради почнаа да се градат во главните градови како Чикаго, Њујорк, Детроит, Св. Луис. Првиот челичен облакодер беше Home Insurance Building со 10 спрата и висина од 42 метри во Чикаго Илиноис во 1885. На едно место во Њујорк седум спратната Equitable Life Assurance Building изградена во 1870 како поранешен облакодер со поинаков вид на челик но, неговото именување зависи од поголем број фактори. Дури и специјалистите даваат аргументи за да го објаснат во целост. Структурната дефиниција на зборот облакодер беше подоцна усовршена од градежни историчари заснована од градежниот развој од 1880 години која беше конструирана како висока мулти спратна зграда. Оваа дефиниција се базираше на челична конструкција се противеше на конструкциите за ѕидање на носечките столбови кои го поминуваа нивниот вистински лимит во 1891 година со Chicago's Monadnock Building. Кои се главните одлики на висока канцелариска зграда? Дали е таа висока? Мора да биде висока. Влијанието на силата и висината мора да ги има ,славата и гордоста на воздигнувањето. Секоја педа мора да биде гордо и високо нешто во пораст на вистинско воздигнување од дното до врвот тоа е едницица без ниедна спротивна колона Louis Sullivan's The Tall Office Building Artistically Considered (1896) Оваа челична конструкција развиена од низа количества во пораст со неколку згради во Чикаго и Њујорк ја напредува технологијата која овозможува челичната конструкција да носи на себе зграда .Како и да е денес многу од највисоките облакодери се градат скоро целосно од архимиран бетон.
Emporis Standards Committee високо издигнатите згради ги дефинира како мулти спратна структура помеѓу 35 и 100 метри височина или зграда со непозната висина од 12 до 39 спрата , а облакодерите како мулти спратна зграда чија градежна височина се движи од 100 до 330 стапки. Некои градежни инженери ја дефинираат возвишеноста како вертикална конструкција за која ветерот е многу важен фактор од земјотресот или тежината. Не дека овој критериум е погоден само за екстремно високите туку и за некои високи структури како кули. Зборот облакодер често означува гордост и достигнување. Облакодерот во име на социјалното дело е модерен израз на дамнешен симбол на светскиот центар или светска оска , столб кој ги поврзува земјата со небото и четирите компасни страни во едно. Голем договор на некои од Соединетите Американски држави и Европа да подигнат облакодери со лимит од 150 метри. Терминот супер високи е скоро веќе лажен. Градското собрание во високите згради и урбаните живеалишта го дефинира супер високи како згради со преку 300 метри височина. И покрај супериорните височини кои се постигнуваат за градење на високи згради со прекумерни 800 метра на средина од 2011 имаше само околу 54 згради со крајна граница од 300 метри беа глобално комплетно вселливи. Денешните облакодери се градени со челик или армирачки бетон и надворешните ѕидови од стакло или мазен камен . Тие користат механичка опрема како пумпи за вода и лифтови.
Историја До 19 век зградите со преку 6 спрата биле ретки и имале голем број скали што беше непрактично за станарите и притисокот на вода беше недеволен за да достигне до 50 метри. Највисоката зграда во постаро време беше 146 метри Great Pyramid of Giza во древен Египет изградена во 26 век не била изнендувачка висината за тие години во 14 век Lincoln Cathedral било претпоставувано дека преминува. Подоцна по редослед немаше вчудовиденост сè до 169 метри Washington Monument во 1884. Како и да е да не бидеш вселен во ниедна од овие структури ќе бидиш вистински согласен со денешната дефиниција за облакодерите. Апартманите на голема височина се украсени со класична антика.
Древните Романци украсувале таму и во други империски градови кои имаат десет и повеќе спратови. Почнувајќи со Augustus и уште неколку императори настојуваат да постигнат лимит од 20 – 25 метри за мулти спратна зграда. Првите спратови биле зафатени за продавници од богатите фамилии, а горните од пониските класи. Преживеаниот Oxyrhynchus Papyri покажува дека седум спратна зграда опстанува во провинциите како во 3 век. Хоризонтот на многу важни средновековни градови имаше голем број на високи кули изградени од богаташите како положба за одбрана. Станбените кули од 12 век во Болоња ги има околу 80 до 100 највисоката е 97,2 метри Asinelli кула. Законот на Florentine од 1251 решава дека сите згради треба итно да бидат смалени на помалку од 26 метри. Дури и средно големите градови од тој период морале да имаат раширување на кулите како 72 вертикално до 51 метар височина во San Gimignano. Средновековниот Египетски град Fustat гради многу станбени згради кои Al-Muqaddasi во 10 век ги опишува како слични минариња. Nasir Khusraw во почетокот на 11 век ги опишува некои од нив воздигнати до 14 спрат со ресторани на последниот спрат коплетирани со жива стока која ја дотуркува водата. Каиро во 16 век имаше високи станбени згради на кои првите два спрата беа за трговски и складишни намени, а погорните спратови се издаваа под кирија. Како пример за поранешен град во кој имало високи живеалишта во 16 век е градот Shibam во Јемен. Во Shibam имало направено повеќе од 500 кули за живеење секоја имала од 5 до 11 спрата и во секој спрат била вселена една фамилија. Градот бил направен со таков ред да може да биде заштитен од нападите на Бедуините. Shibam сè уште ги има највисоките сурови тули во светот кои имаат преку 30 метри височина. Како пример за посовремено возвишено живеалиште од порано во 17 век во Единбург Шкотска каде одбранбените ѕидови се направени како граница на градот. Делови коишто се погодни за градење високите куќи се крајни. Зградите од 11 спрата се вообичаени, а има и низа од згради кои се со 14 спрата. Многу од камените структури сè уште можат да се видат во стариот дел на Единбург.
Најстарата железна конструкција во светот делумно од железо е Flaxmill или позната како Maltings во Shrewsbury во Англија. Изградена во 1797 година и значи како дедо на облакодерите како огноотпорна комбинација од столбови од лиено железо и греди од лиено железо прават да изгледа како современа челична конструкција што ја прави современ облакодер. Но за несреќа таа е запуштена и треба многу инвестиција за да се одржува.
Во 1852 година Elisha Otis го измисли безбедносниот лифт практичен и сигурен за качување на патниците на погорните спратови. Друг клучен развиток беше употребата на челик наместо камен или цигли. Од друга страна ѕидовите на пониските спратови на високите згради би биле дебели и непрактични. Друг развиток во оваа област беше Oriel Chambers во Ливерпул.Дизајниран од градскиот архитект Peter Ellis во 1864 година тоа беше првата железна зграда во светот со надворешни ѕидови од стакло и беше само 5 спрата висока. Напредниот развој им го даде на светот првиот облакодер десет спратниот Home Insurance Building во Чикаго изграден од 1884 до 1885.
Неговата височина не е импресивна денес но, била импресивна во тоа време. Архитектот Major William Le Baron Jenney конструктуирал носечки столбови од челик . Во оваа зграда челичната конструкција го носи целиот товар од ѕидовите. На овој развиток му е дадена формата на конструкцијата како Chicago skeleton. Burnham and Root's 1889 Rand McNally Building во Чикаго 1889 беше првиот облакодер целиот од челик , додека Louis Sullivan's Wainwright Building во St. Louis Missouri 1891 беше првиот облакодер од изграден од челик со високо вертикална лента која ја означува ширината на зградата затоа за некој претставува првиот вистински облакодер. Повеќето од поранешните облакодери изникнуваа на земја во околината на Чикаго, Лондон, Њујорк кон крајот на 19 век.
Земја во пораст како во Мелбурн, Австралија помеѓу 1888 и 1891 со мамузи создаде голем број на поранешни облакодери иако ниеден од нив не беше изграден од челик сепак има останато неколку од нив. Граници во големината беа подоцна измислени. Лондонските градежници за ново измислениот лимит на висина поднеле жалба до кралицата Викторија да се направат измени во правилата до 1950 година. Важноста околу естетиката и вклучувајќи ја безбедноста исто така го отежнува развитокот на облакодерите околу Европа во првата половина на 20 век.