„Прекрасна ќерка на љубота“ (италијански: „Bella figlia dell'amore“) ― вокален квартет од чинот 3 (бр. 16) од операта „Риголето“ на Џузепе Верди од 1851 година.

Опишан е како „маестрален квартет кој е сложен музички приказ на четири личности и нивните преклопувачки агенди“,"Multiple Perspectives: A Close Look at the Act III Quartet, 'Bella figlia dell'amore' , Metropolitan Opera. Пристапено на 3 март 2022. и е изведен и снимен од многу значајни уметници.

Заплетот на филмот „Квартет“ од 2012 година се врти околу изведбата на овој квартет.

Парафраза на Риголето (1859, S. 434) е виртуозен аранжман на пијано на квартетот од Франц Лист. Друга парафраза била напишана од германскиот композитор Вилхелм Кригер (1820–1883) како негов Оп. 61.

Либрето Италијански DUCA: Un dì, se ben rammentomi, o bella, t'incontrai... Mi piacque di te chiedere e intesi che qui stai. Or sappi che d'allora sol te quest'alma adora.

GILDA (da sé): Iniquo!

MADDALENA: Ah! Ah!...e vent'altre appresso le scorda forse adesso? Ha un'aria il signorino da vero libertino.

DUCA: Sì, un mostro son. GILDA: Ah, padre mio! MADDALENA: Lasciatemi, stordito! DUCA: Ah, che fracasso! MADDALENA: Stia saggio!

DUCA: E tu sii docile, non farmi tanto, chiasso. Ogni saggezza chiudesi nel gaudio e nell'amore. (Le prende la mano.) La bella mano candida!

MADDALENA: Scherzate voi, signore. DUCA: No, no. MADDALENA: Son brutta. DUCA: Abbracciami. GILDA (da sé): Iniquo! MADDALENA: Ebbro! DUCA: D'amore ardente.

MADDALENA: Signor l'indifferente, vi piace canzonar?

DUCA: No, no, ti vo' sposar...

MADDALENA: Ne voglio la parola. DUCA (ironico): Amabile figliuola! RIGOLETTO (a Gilda che avrà tutto osservato ed inteso): E non ti basta ancor? GILDA: Iniquo traditor!

DUCA: Bella figlia dell'amore, schiavo son dei vezzi tuoi; con un detto sol tu puoi le mie pene consolar. Vieni e senti del mio core il frequente palpitar.

MADDALENA: Ah! ah! rido ben di core, che tai baie costan poco, quanto valga il vostro gioco, mel credete, so apprezzar. Son avvezza, bel signore, ad un simile scherzar, mio bel signor!

GILDA: Ah, così parlar d'amore a me l'infame ho udito! Infelice cor tradito, per angoscia non scoppiar.

RIGOLETTO: Taci, il piangere non vale, Ch'ei mentiva sei sicura. Taci, e mia sarà la cura la vendetta d'affrettar. Pronta fia, sarà fatale, io saprollo fulminar! Буквален превод ВОЈВОДАТА: Еден ден, ако добро се сеќавам, ох убава, те запознав... Ми се допадна да прашаш и да разбереш дека си тука. Сега знајте го тоа од тогаш само тебе оваа душа обожава.

ГИЛДА (за себе): Нефер!

МАДАЛЕНА: Ах! Ах! ... и дваесет други подолу, можеби ги заборавивте сега? Тој изгледа како младиот господин како вистински либертин.

ВОЈВОДОТ: Да, јас сум чудовиште. ГИЛДА: Ах, татко мој! МАДАЛЕНА: Остави ме запрепастена! ВОЈВОДАТА: Ах, каква галама! МАДАЛЕНА: Биди мудар!

ВОЈВОДАТА: И биди послушен, не ме кревајте толку многу. Сета мудрост се затвори во радост и љубов. (Ја фаќа за рака.) Прекрасната бела рака!

МАДАЛЕНА: Се шегувате, господине. ВОЈВОДОТ: Не, не. МАДАЛЕНА: Грда сум. ВОЈВОЈКА: Прегрни ме. ГИЛДА (за себе): Нефер! МАДАЛЕНА: Пијаница! ВОЈВОДАТА: За запалената љубов.

МАДАЛЕНА: Господине рамнодушен, дали сакаш да се забавуваш?

ВОЈВОЈКА: Не, не, сакам да се омажам за тебе...

МАДАЛЕНА: Го сакам зборот. ВОЈВОДАТА (иронично): Мила ќерка! РИГОЛЕТО (на Гилда, која набљудуваше и разбра сè): И зарем тоа не ви е доволно уште? ЏИЛДА: Нефер предавник!

ВОЈВОДАта: Прекрасна ќерка на љубовта, Јас сум роб на твоите шармови; со само една изрека дека можеш утеши ги моите болки. Дојдете и почувствувајте честото палпитација на моето срце.

МАДАЛЕНА: Ах! ах! Се смеам од срце, дека овие заливи се евтини, колку вреди вашата игра, веруваш, знам да ценам. Навикнат сум, убав господин, на таква шега, мојот убав господине!

ГИЛДА: Ах, така слушнав озлогласениот разговор за љубовта! Несреќно изневерено срце, не пукај од мака.

РИГОЛЕТО: Замолчи, плачењето не вреди, Тој лажеше, сигурна си. Замолчи, и мојот лек ќе биде одмаздата на брзањето. Подготвена, ќе биде фатално Знам да го удрам!

Наводи

Надворешни врски

, Luciano Pavarotti, Isola Jones, Joan Sutherland, Leo Nucci, Metropolitan Opera Gala 11 јануари 1987, Richard Bonynge conducting

Категорија:Композиции од 1851 година Категорија:Оперски извадоци Категорија:Композиции од Џузепе Верди