Oddział Zamknięty – polski zespół rockowy, założony w listopadzie 1979 w Warszawie. Grupa zyskała ogromną popularność w Polsce w latach 80. XX w., znana jest z takich utworów jak: „Ten wasz świat”, „Party”, „Obudź się”, „Andzia i ja” czy „Gdyby nie ty”.
Skład zespołu wielokrotnie zmieniał się. Jedyną osobą, która występuje w nim przez cały okres działalności jest Wojciech Łuczaj-Pogorzelski (lider, gitarzysta i kompozytor znacznej większości utworów zespołu).
Historia Wczesne lata (1979–1981) Grupa powstała w wyniku przekształcenia zespołu występującego na studniówkach, założonego przez wokalistę Krzysztofa Jaryczewskiego i perkusistę Jarosława Szlagowskiego. Zespół ten powstał tuż po rozpadzie blues-rockowej kapeli Tani Hotel, w którym Jaryczewski i Szlagowski grali jako sekcja rytmiczna. Do muzyków dołączył gitarzysta Wojciech Łuczaj-Pogorzelski, który następnie przyprowadził na wspólną próbę basistę Pawła Mścisławskiego wcielając go tym samym do zespołu. Pierwsze próby grupy miały miejsce jesienią 1979, odbywały się w warszawskiej kawalerce należącej do znajomego muzyków. Następnie, zespół przeniósł się do Domu Kultury na warszawskim Mokotowie, gdzie wiosną 1980 zadebiutował jako Oddział Zamknięty w składzie: Krzysztof Jaryczewski (śpiew, gitara), Wojciech Łuczaj-Pogorzelski (gitara), Paweł Mścisławski (gitara basowa) i Jarosław Szlagowski (perkusja).
Wraz z początkiem 1981, zespół na kilka miesięcy zawiesił działalność z powodu problemów Krzysztofa Jaryczewskiego z nadużywaniem alkoholu. Muzycy rozpoczęli współpracę z wokalistą Piotrem „Pastorem” Buldeskim tworząc blues rockowy zespół o nazwie Pastor Gang. W czerwcu 1981 grupa zaprezentowała swój repertuar podczas KFPP w Opolu. W ramach festiwalu wystąpiła dwukrotnie – w trakcie koncertu Rock w Opolu wykonała utwory „Gdy za oknem mróz” i „Do nieba wracać czas”, a w konkursie Interpretacje piosenkę „Korowód” z repertuaru Marka Grechuty oraz kompozycję „Nuda-Zdrój”. Okazjonalnie Krzysztof Jaryczewski wspierał zespół w roli drugiego gitarzysty.
Latem 1981 zespół Pastor Gang zakończył swoją działalność, a Oddział Zamknięty powrócił do stałej aktywności. Grupa wzięła udział w Ogólnopolskim Przeglądzie Zespołów Nowej Fali w Kołobrzegu. Wczesną jesienią 1981 Jaryczewski w celu uniknięcia zasadniczej służby wojskowej upozorował próbę samobójczą, efektem czego był pobyt w zakładzie zamkniętym do listopada 1981. W listopadzie zespół wziął udział w festiwalu Jesień z Bluesem w Białymstoku.
Rozwój kariery i szczyt popularności (1982–1984) mały|284x284px|Na scenie Rock Galicji. Tomasz Paulukiewicz zapowiada koncert zespołu. Przy mikrofonie stojącym, Krzysztof JaryczewskiJednymi z pierwszych nagrań, których zespół dokonał, były nagrania demo zrealizowane przez warszawską grupę studentów przy ul. Okólnik w Warszawie w marcu 1982. Następnie, podczas pracy w profesjonalnym studio nagrań zarejestrował takie utwory jak: „Ten wasz świat”, „Ich marzenia” oraz „Obudź się”, które zostały umieszczone na pierwszej płycie długogrającej zespołu. W trakcie drugiej sesji nagraniowej do debiutanckiego albumu, do zespołu dołączył gitarzysta Włodzimierz Kania, biorąc udział m.in. w nagraniu utworu „Odmienić los”. Przed dołączeniem Włodzimierza Kani do zespołu, z grupą przez krótki okres koncertował gitarzysta Jacek Tomaszewski. Od tamtej pory Jaryczewski zaczął pełnić jedynie rolę wokalisty.
W 1982 zespół przez krótki czas współpracował z gościnnie występującą na koncertach Martyną Jakubowicz. Podczas Rock Bloku w warszawskiej Hali Gwardii muzycy zespołu towarzyszyli Tadeuszowi Nalepie. Tego samego roku Szlagowski i Mścisławski zdecydowali się opuścić grupę odchodząc do Lady Pank. Na ich miejscu pojawili się nowi muzycy – Zbigniew Wypych (gitara basowa) i Robert Szambelan (perkusja), z którymi zespół wystąpił na Festiwalu Muzyki Rockowej – Rockowisko '82. W tym składzie nagrali dwa utwory – „Świat rad” i „Kto tu mierzy czas”, które ukazały się w formie singla nakładem wytwórni Tonpress.
W 1983 zespół z pomocą Andrzeja Szpilmana nagrał utwory „Jestem zły” i „Andzia i ja”. Obie kompozycje zostały wydane na singlu nakładem wydawnictwa Polskie Nagrania „Muza”. Przed nagraniem singla skład zespołu uległ kolejnej zmianie – perkusistą grupy został Michał Coganianu, a rolę basisty przejął Marcin Ciempiel. Wraz z nagraniem utworów, muzycy zakończyli pracę nad debiutanckim albumem. Znak „OZ” widniejący na okładce albumu i po dziś dzień będący logotypem zespołu został zaprojektowany przez Marka Kościkiewicza (późniejszego założyciela zespołu De Mono i firmy fonograficznej Zic Zac) Machina, nr. 4-5, 1996, s. 24 .
Na skutek rosnącej popularności zespołu, grupa dostała propozycję zagrania w dwóch filmach: To tylko rock (reż. Pawła Karpińskiego) i Miłość z listy przebojów (reż. Marka Nowickiego). W ramach tego drugiego, grupa wykonała cover utworu „2-4-6-8 Motorway” z repertuaru grupy Tom Robinson Band, do którego Jaryczewski napisał polskojęzyczny tekst – „Oddział”. W tym samym czasie częste „zadymy” w hotelach i na koncertach wyrobiły im opinię „złych chłopców”. 29 lutego 1984 podczas podpisywania pierwszej płyty w salonie Polskich Nagrań został zablokowany ruch na ulicy Nowy Świat, a szyby budynku zostały powybijane. Nie obyło się bez interwencji milicji, zespół zaś musiał uciekać tylnym wyjściem.
W 1984 z zespołu odszedł Włodzimierz Kania, a zastąpił go Krzysztof Zawadka. Zespół nagrał płytę Reda by Night, na której oprócz piosenek umieścił dwa utwory instrumentalne. Na listach przebojów Trójki ulokowały się nowe przeboje: „To tylko pech”, „Bobby X” oraz „Horror”. 21 i 22 czerwca zespół wystąpił na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. Pierwszego dnia, w ramach koncertu Przeboje – Opole '84 wykonał utwory „Andzia i ja” i „Na to nie ma ceny”, drugiego „Debiut” i „To tylko pech”. Występy były transmitowane na żywo przez Telewizję Polską. 27 lipca w ramach festiwalu Rock nad Bałtykiem, w kołobrzeskim Amfiteatrze miał miejsce recital zespołu oparty na materiale z dwóch płyt studyjnych grupy.
Zmiany personalne w latach 80. XX w. (1985–1989) mały|Wojciech Łuczaj-Pogorzelski W 1985, w czasie największej popularności zespołu, Jaryczewski opuścił grupę z powodów zdrowotnych. Nieleczona choroba gardła spowodowała paraliż strun głosowych muzyka. Wojciech Łuczaj-Pogorzelski jako jedyny członek pierwszego oryginalnego składu rozpoczął poszukiwania nowego wokalisty. Jednym z kandydatów na nowego wokalistę był Zbigniew Bieniak. Ostatecznie zespół rozpoczął współpracę z Robertem Janowskim mającym za sobą występy w pop-rockowej grupie Zoo. Do zespołu dołączył również nowy perkusista – Wiesław Gola. W tym składzie zespół nagrał singiel z utworami „Opóźniony do Edynu” i „Koniec”. Wystąpił m.in. na Rock Arenie w Poznaniu (gdzie zagrał premierowo utwór „Schizol”) i wrocławskiej Hali Gwardii. Po zaledwie jednej trasie koncertowej, Janowski opuścił grupę.
W 1986 po spadku popularności zespołu, ze składu odeszli Ciempiel i Zawadka. Nowym wokalistą został rozważany wcześniej Zbigniew Bieniak. Do zespołu dołączył też basista Robert Jaszewski. W tym okresie zespół ponownie funkcjonował jako kwartet. W prasie zapowiedział powrót Krzysztofa Jaryczewskiego jako drugiego gitarzysty, jednak ten ostatecznie nie powrócił do zespołuMagazyn "Na Przełaj" nr 23/1986 r.. Odbył z grupą jedynie sesję zdjęciową przy pomniku Mikołaja Kopernika na Krakowskim Przedmieściu, z której jedno ze zdjęć trafiło do magazynu Na Przełaj. Wiosną 1986 zespół zadebiutował w czteroosobowym składzie w warszawskim klubie „Riviera Remont”. 25 października 1986 wystąpił na scenie Akademickiego Centrum Kultury UMCS "Chatka Żaka" w Lublinie. Następnie, do muzyków dołączył gitarzysta Marcin Otrębski.
Jesienią 1986 zespół opuścił Wiesław Gola. Zastąpił go perkusista Jacek Kaczmarek. Zespół wystąpił jako bohater jednego z odcinków Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej emitowanego przez Telewizję Polską. Nagrał materiał na płytę, która finalnie nie została wydana ze względu na błędy realizacyjne. Na album przygotował kilkanaście utworów, w tym m.in. – „Domy schadzek”, „Zrób coś” (pierwsza wersja utworu „I co dalej?”), „Okop”, „Co na to ludzie”. Dwa ostatnie z nich trafiły na antenę Radiowej Trójki.
W 1988 grupa wystąpiła w ramach koncertu charytatywnego Con Amore, z którego dochód został przeznaczony na leczenie Krzysztofa Jaryczewskiego. Z zespołem po raz pierwszy wystąpił Artur Affek zastępując Marcina Otrębskiego, który przeszedł do Obywatela G.C.. Grupa po raz pierwszy na żywo wykorzystała instrumenty klawiszowe (Roland D50) na których zagrał Bartłomiej Piasecki. W tym samym roku Zbigniew Bieniak odszedł z zespołu, a Pogorzelski rozpoczął poszukiwania kolejnego wokalisty.
W lutym 1989 redakcja czasopisma Magazyn Muzyczny potwierdziła odejście z zespołu Zbigniewa Bieniaka. W kwietniu 1989 oficjalnie rolę wokalisty przejął Jarosław Wajk. Zespół zagrał z nim trasę po ZSRR i wystąpił m.in. w warszawskiej Hali Gwardii. Nagrał dwa utwory w studio S4 – „Stół” i „Skandal”. W tym samym roku Pogorzelski zawiesił działalność zespołu. Utworzył nowy projekt muzyczny o nazwie A YA GORE i wyjechał do Mediolanu na zaproszenie wytwórni EMI.
Reaktywacja i dalsza działalność (1992–2015) W 1992 Pogorzelski wrócił do kraju, aby dograć materiał na płytę A YA GORE. Jego tymczasowy pobyt w Polsce, zbiegł się z propozycją zagrania dwóch koncertów z repertuarem Oddziału Zamkniętego w ramach otwarcia warszawskiego klubu muzycznego Fugazi. 21 i 22 marca zespół w składzie: Wojciech Łuczaj-Pogorzelski (gitara prowadząca), Jarosław Wajk (śpiew), Jarosław Szlagowski (perkusja), Krzysztof Zawadka (gitara rytmiczna), Marcin Ciempiel (gitara basowa) zaistniał ponownie na scenie jako Oddział Zamknięty. Na skutek pozytywnego przyjęcia kapeli przez publiczność po kilku latach przerwy, grupa oficjalnie reaktywowała się na stałe. Wówczas nastąpiła tylko jedna zmiana personalna, Marcin Ciempiel został zastąpiony przez basistę Tomasza Jaworskiego. W 1993 do sprzedaży trafił pierwszy koncertowy album zespołu – Z miłości do rock and rolla, a następnie płyta studyjna z premierowym materiałem – Terapia, na której m.in. znalazła się ballada „Gdyby nie Ty” (utwór stał się hitem dopiero w wersji akustycznej w 1995 roku). Do nagrania albumu Terapia zespół zaprosił gitarzystę Artura Affka (występującego wcześniej z zespołem w latach 1988–1989), jednak ostatecznie w nagraniu płyty gościnnie wziął udział gitarzysta Marek „Zefir” Wójcicki wykonując większość partii gitar solowych. Album był promowany trzema singlami: „Sama”, „Uszy” i „Rzeka”. Wszystkie trzy doczekały się teledysków z udziałem członków zespołu.
W latach 90. zespół wziął udział w wielu imprezach charytatywnych, przeznaczając większość honorariów na cele dobroczynne – Koncert na Rzecz Dzieci Nosicieli Wirusa HiV na stadionie X-lecia w Warszawie, Rock Dzieciom w Częstochowie, Rock Na Pomoc w Bydgoszczy oraz w Krakowie w finale Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy.
Na przełomie 1993/4 roku nastąpiła kolejna zmiana basisty, do zespołu dołączył Waldemar Kuleczka (ex Person, Papa Dance).