Ewa Jadwiga Kasprzyk-Bernatowicz (ur. 1 stycznia 1957 w Stargardzie Szczecińskim) – polska aktorka teatralna, telewizyjna i filmowa.

Życiorys Kariera teatralna Podczas studiów pedagogicznych na Uniwersytecie Pomorskim w Słupsku występowała w lokalnym teatrze amatorskim i koszalińskim zespole pantomimy. Przy trzecim podejściu zdała egzaminy do PWST w Krakowie, które ukończyła w 1983. W trakcie studiów mieszkała z Ewą Lassek, która została jej aktorską mentorką.

W 1983 dołączyła do zespołu gdańskiego Teatru Wybrzeże, w którym występowała do 2000. W tym teatrze zadebiutowała rola w spektaklu Tibora Déry’ego Reportaż z pop festiwalu (reż. Krzysztof Gordon), następnie zagrała w przedstawieniach m.in. Kazimierza Kutza (Batałajkin i spółka), Stanisława Różewicza (Sztukmistrz z Lublina według Singera) i Mikołaja Grabowskiego (Stąd do Ameryki), a także główne role żeńskie u Krzysztofa Babickiego (Antoniusz i Kleopatra, Trzy siostry) i Barbary Sass (Tutam, Dwoje na huśtawce). Zagrała także w spektaklu Wilki w Teatrze Atelier w Sopocie.

W 2000 została aktorką Teatru Kwadrat w Warszawie, w którym gra m.in. Annę Lewandowską w spektaklu Berek, czyli upiór w moherze (od 2008) i Virginię Noyes w To tylko sztuka (od 2013). Krytyka wysoko oceniła jej tytułową rolę w monodramie Patty Diphusa, teatralnej adaptacji jednego z opowiadań Pedro Almodóvara, w której wcieliła się w postać światowej gwiazdy porno. W 2006 zagrała Marilyn Monroe w monodramie Marilyn i papież. Listy między piekłem a niebem w Teatrze Poloniahttps://wiadomosci.onet.pl/marilyn-i-papiez/6sn25.. Od 2011 występowała w roli piosenkarki Violetty Villas w spektaklu kostiumowym Kallas, czyli spotkanie dwóch legend... Marcina Szczygielskiego. W marcu 2011 z okazji 25-lecia pracy artystycznej wystawiła premierowo monodram Super Susan w Teatrze Kamienica w Warszawiehttps://www.rp.pl/teatr/art6781241-ewa-kasprzyk-jako-super-susan-kasprzyk-swietuje-25-lat-pracy..

Kariera filmowa i serialowa Na wielkim ekranie zadebiutowała rolą zaradnej Kwiryny w filmie Barbary Sass Dziewczęta z Nowolipek (1985). Następnie wystąpiła w roli siostry Marii w horrorze psychologicznym Jacka Koprowicza Medium (1985). Zagrała pierwszoplanowe role w czterech filmach Romana Załuskiego: najpierw nieufną matkę samotnie wychowującą syna w dramacie psychologicznym Głód serca (1986), następnie Basię Wolańską, histeryczną, skąpą, zazdrosną, podejrzliwą i kłótliwą żonę docenta Wolańskiego, w kultowych komediach Kogel-mogel (1988) i Galimatias, czyli kogel-mogel II (1989), a także Marię, kurę domową porzucającą rodzinę i rozpoczynającą samodzielną karierę w Warszawie, w filmie Komedia małżeńska (1993). thumb|Kasprzyk (2007) Odrzuciła propozycję zagrania Wincenty w serialu Rzeka kłamstwa (1989) w TVP1. W latach 90. ograniczyła występy w filmie, skupiając się na pracy teatralnej. W tym czasie zagrała jedynie kilka drugoplanowych ról, m.in. w serialu Radio Romans i Ewę, kochankę Nawrota (Daniel Olbrychski) w filmie Radosława Piwowarskiego Kolejność uczuć (1993). Zagrała główną rolę, biolożkę Ewę, w filmie Grzegorza Królikiewicza Drzewa (1996). W 1998 została obsadzona w roli Ilony Clark-Kowalskiej – zdecydowanej, silnej, pewnej siebie, nowoczesnej i dojrzałej kobiety – w telenoweli Złotopolscy, która zyskała olbrzymią popularność wśród masowej widowni.

Za rolę Elżbiety, niezrównoważonej, egzaltowanej, rozczarowanej gwiazdy zafascynowanej Violettą Villas, która swoje niespełnione ambicje artystyczne próbuje zrekompensować, posyłając córkę na konkursy i przesłuchania, w Bellissimie (2000) Artura Urbańskiego otrzymała dobre recenzje krytyków i nagrodę dla najlepszej aktorki na 26. FPFF w Gdyni. Otrzymała propozycję zagrania Podstoliny w ekranizacji Zemsty Aleksandra Fredry, jednak w tę rolę u Andrzeja Wajdy ostatecznie wcieliła się Katarzyna Figura. Pojawiła się w filmie Marcina Wrony Człowiek magnes (2001). W kolejnych latach zagrała m.in. w Karierze Nikosia Dyzmy (2002) i Warszawie (2003). Zagrała starą prostytutkę-oszustkę Lolę Katafalk w komedii lirycznej Cudownie ocalony (2004).

Zagrała w serialach telewizyjnych: Magda M., Codzienna 2 m. 3 i Przyjaciółki.

Działalność pozaaktorska W 2013 odcisnęła swoją dłoń na Promenadzie Gwiazd w Międzyzdrojach.

Aktywnie wspiera społeczność LGBT i postrzegana jest jako ikona gejowska. W 2009 otrzymała nagrodę „Hiacynta” od Fundacji Równości za „zasługi dla tolerancji, równouprawnienia i walki z dyskryminacją”https://queer.pl/news/191072/hiacynty-2009-rozdane..

W 2015 uczestniczyła w trzeciej edycji programu rozrywkowego Polsatu Dancing with the Stars. Taniec z gwiazdami, a w latach 2024–2026 była jedną z jurorek (od 14. do 18. edycji). W 2021 wraz z Michałem Kozerskim uczestniczyła w pierwszej edycji reality show Power Couple w TVN. W latach 2020–2024 była ambasadorką sieci sklepów meblowych Agata Meble.

Życie prywatne Urodziła się w rodzinie Leona Kasprzyka, dyrektora szkoły podstawowej w Stargardzie, nauczyciela języka rosyjskiego, i Stanisławy, kierowniczki restauracji „Smakosz” i „Syrena”. Ma dwoje starszego rodzeństwa: siostrę Bożenę i brata Bogdana. Od strony ojca ma korzenie białoruskie – jego rodzina nosiła nazwisko Gawrosz i pochodziła z Baranowicz.

W latach 1983–2019 była żoną Jerzego Bernatowicza, inżyniera budowy statków, z którym ma córkę, Małgorzatę (ur. 1986), piosenkarkę. W latach 2018–2025 była w związku z brokerem morskim Michałem Kozerskim (ur. 1965).

Filmografia

Spektakle Teatru Telewizji

Dubbing 2010 – Disco robaczki jako matka Bogdana 2010 – Psy i koty: Odwet Kitty jako Kitty Galore 2014 – Pszczółka Maja – niania

Teledyski 2010 – „Kim tu jestem” (wyk. Justyna Steczkowska) 2013 – „Kadr” (wyk. MashMish) 2015 – „Megiera” (wyk. Sławomir Zapała)

Odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi (11 października 1996) – pkt 24.

Nagrody Nagroda na I Ogólnopolskim Przeglądzie Szkół Teatralnych w Łodzi za rolę Rozalii Pawłowny w Pluskwie W. Majakowskiego (1983) Nagroda aktorska II stopnia na XXIV FPSW we Wrocławiu za rolę w przedstawieniu Pułapka Tadeusza Różewicza w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1984) Nagroda Bursztynowego Słonia przyznawana przez Towarzystwo Wspierania Teatru w Trójmieście (1995) Nagroda Teatralna Wojewody Gdańskiego za rok 1995 za rolę Olgi w Trzech siostrach A. Czechowa w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1996) Nagroda na FPFF w Gdyni za pierwszoplanową rolę żeńską w filmie Bellissima (2001) Nagroda aktorska na Międzynarodowym Festiwalu Telewizyjnym w Wenecji za rolę w filmie Bellissima (2002) „Hiacynt” – nagroda przyznana przez Fundację Równości za zasługi dla tolerancji, równouprawnienia i walki z dyskryminacją (2009) „Telekamera” w kategorii: Juror (2024)

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie Kategoria:Aktorki związane z Gdańskiem Kategoria:Artyści Teatru Wybrzeże w Gdańsku Kategoria:Laureaci nagrody Hiacynt Kategoria:Ludzie urodzeni w Stargardzie Kategoria:Najlepsze aktorki pierwszoplanowe na FPFF Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Osobowości telewizyjne związane z Polsatem Kategoria:Osobowości telewizyjne związane z TVP Kategoria:Polskie aktorki filmowe Kategoria:Polskie aktorki teatralne Kategoria:Urodzeni w 1957