Jean-Claude Forest (ur. 11 września 1930 w Le Perreux-sur-Marne, zm. 30 grudnia 1998 w Paryżu) – francuski rysownik, scenarzysta komiksowy, ilustrator i pisarz. Uznawany za jednego z pionierów nowoczesnego europejskiego komiksu oraz twórcę serii Barbarella, która stała się prekursorem komiksu erotycznego we Francji.
Życiorys Ukończył paryską École des Arts Appliqués, gdzie w czasie studiów stworzył swój pierwszy komiks – Flèche Noire.
W 1950 rozpoczął pracę jako ilustrator, tworząc okładki dla licznych czasopism i gazet, takich jak „France-Soir”, „Les Nouvelles Littéraires” czy „Fiction”. W tym okresie współpracował także z wydawnictwem Élan, dla którego rysował serie Le Vaisseau Hanté, Hyppolite et les Diamants de Pésetas-City oraz z magazynami „O.K.”, „Caméra 34” i „Vaillant”. Dla tego ostatniego stworzył serię Copyright/Copyrit (1952–1953), która później zainspirowała Nikitę Mandrykę do stworzenia Le Concombre Masqué.
Od 1952 roku pracował dla Société Parisienne d’Édition (S.P.E.), gdzie przejął rysowanie serii Charlot (inspirowanej postacią Charliego Chaplina) i stworzył m.in. Mike Hagarth. W drugiej połowie lat 50. publikował w magazynach „Mireille”, „Suzette” oraz „Nano et Nanette”, tworząc m.in. serie Princesse Étoile i Cendrillon (na podstawie scenariuszy Marijaca).
W tym samym czasie stał się czołowym ilustratorem francuskiej serii science fiction Le Rayon Fantastique (wydawnictwo Hachette), ilustrując powieści autorów takich jak A. E. Van Vogt czy Jack Williamson. Wspólnie z reżyserem Alainem Resnais’m założył wczesny klub miłośników komiksu – Club des Bandes Dessinées.
Barbarella Największą sławę przyniosło mu stworzenie postaci Barbarelli, której pierwsze przygody ukazały się w 1962 w magazynie „V-Magazine”. Seria odniosła natychmiastowy sukces i została przetłumaczona na wiele języków. Barbarella uchodzi za prekursorkę komiksu erotycznego i artystycznego science fiction.
W 1968 powstała filmowa adaptacja komiksu w reżyserii Rogera Vadima, z Jane Fondą w roli tytułowej. Forest był konsultantem plastycznym przy produkcji filmu. Nazwa zespołu muzycznego Duran Duran pochodzi od nazwiska jednego z bohaterów serii.
Dalsza twórczość Po sukcesie Barbarelli został redaktorem naczelnym magazynu „Chouchou” (od 1964), w którym stworzył humorystyczną serię Bébé Cyanure oraz napisał scenariusz do serii science fiction Les Naufragés du Temps.
Dla telewizji stworzył m.in. Marie Mathématique (1965) dla programu Dim Dam Dom oraz fotonowelę Les Magiciennes (publikowaną w „Plexus”). W latach 70. pracował dla wydawnictwa Vaillant, gdzie stworzył serie Mystérieuse, matin, midi et soir oraz adaptację L’Île Mystérieuse (na podstawie powieści Jules’a Verne’a) w „Pif Gadget”. W tym samym czasie powstała także seria Hypocrite, publikowana w „France-Soir” i „Pilote”.
Był także autorem licznych scenariuszy dla innych rysowników, m.in. Jacques’a Tardiego (Ici Même), Didiera Savarda (Léonid Beaudragon) czy Alaina Bignona (Il faut y croire pour le voir). Był również autorem poezji, piosenek i powieści młodzieżowej Lilia entre l’Air et l’Eau (1983).
W latach 80. i 90. współpracował z magazynem „À Suivre”, a także z „Okapi", gdzie kierował działem komiksowym. W 1981 napisał ostatni epizod Barbarelli, zilustrowany przez Daniela Billona i opublikowany w „L’Écho des Savanes”.
Przypisy
Linki zewnętrzne Jean-Claude Forest w bazie Goodreads Jean-Claude Forest w bazie Lubimyczytać.pl
Kategoria:Francuscy autorzy komiksów Kategoria:Francuscy rysownicy Kategoria:Francuscy ilustratorzy Kategoria:Francuscy redaktorzy Kategoria:Francuscy pisarze XX wieku Kategoria:Artyści związani z Paryżem Kategoria:Urodzeni w 1930 Kategoria:Zmarli w 1998