Acartauchenius desertus – gatunek pająka z rodziny osnuwikowatych.
Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1993 roku przez Andrieja Tanasiewicza na łamach czasopisma „Reichenbachia” pod nazwą Trachelocamptus desertus. Jako miejsce typowe wskazano dolinę Żuzguntjube w obwodzie atyrauskim Kazachstanu. W 1995 roku Jörg Wunderlich zsynonimizował Trachelocamptus z Acartauchenius, stąd obecna kombinacja.
Holotypowy samiec ma ciało długości 1,45 mm przy prosomie długości 0,6 mm i szerokości 0,5 mm, zaś paratypowa samica ma ciało długości 1,6 mm przy prosomie długości 0,6 mm i szerokości 0,5 mm. U samca głowowa część karapaksu ma niewielką, opatrzoną kilkoma kolcami wyniosłość pomiędzy oczami pary tylno-środkowej. Barwa odnóży jest bladobrązowa. Nadstopie pierwszej pary ma trichobotrium umieszczone między 0,39 a 0,43 długości. Nogogłaszczki samca cechują się obecnością na goleni małego grzbietowego ząbka i długiego, odsiebnie zakrzywionego wyrostka tylno-bocznego. Bulbus charakteryzuje się długą i szeroką apofizą suprategularną, niewielką częścią radiksową i grubym, w szczytowej części zaopatrzonym w wypustkę embolusem.
Gatunek palearktyczny, znany tylko z miejsca typowego na zachodzie Kazachstanu.
Przypisy
Kategoria:Osnuwikowate Kategoria:Pająki Azji Kategoria:Fauna endemiczna Kazachstanu Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1993 roku