Powódź na Żółtej Rzece w 1887 roku – jedna z najtragiczniejszych katastrof naturalnych w historii świata, która miała miejsce we wrześniu 1887 roku w północnych Chinach, w okresie dynastii Qing. W wyniku powodzi zginęło od około 900 tysięcy do nawet 2 milionów osób, co czyni ją jedną z najśmiercionośniejszych klęsk żywiołowych w dziejach. Katastrofa dotknęła głównie prowincję Henan oraz rozległe obszary Niziny Północnochińskiej, gdzie gęsto zaludnione tereny rolnicze zostały całkowicie zalane. Powódź miała zarówno przyczyny naturalne, jak i wynikające z działalności człowieka, w tym niewystarczające zabezpieczenia przeciwpowodziowe.
Przyczyny, przebieg oraz skutki Powódź rozpoczęła się we wrześniu 1887 roku, kiedy po okresie intensywnych opadów poziom wody w Żółtej Rzece gwałtownie wzrósł. Rzeka, znana z dużej ilości niesionego mułu, od wieków była szczególnie podatna na wylewy. Osady nanoszone przez wodę powodowały podnoszenie się dna rzeki, co sprawiało, że jej poziom często znajdował się powyżej otaczających terenów. W rejonie Huayuankou, niedaleko dzisiejszego Zhengzhou, wody rzeki przerwały system wałów przeciwpowodziowych. W krótkim czasie rzeka wystąpiła z brzegów i rozlała się na rozległe obszary północnych Chin. Zalane zostały tysiące kilometrów kwadratowych terenów rolniczych oraz liczne wsie i miasta. Szacuje się, że powódź objęła obszar ponad 120 000 km². Wiele osad zostało całkowicie zniszczonych, a miliony ludzi utraciły swoje domy. Oprócz bezpośrednich ofiar utonięć katastrofa doprowadziła do poważnych konsekwencji wtórnych, takich jak głód i epidemie chorób zakaźnych. Skala zniszczeń oraz liczba ofiar sprawiły, że powódź z 1887 roku została uznana za jedną z największych katastrof naturalnych w historii. Wydarzenie to uwidoczniło słabość systemu zarządzania wodami w późnym okresie dynastii Qing oraz trudności w zapewnieniu skutecznej ochrony przeciwpowodziowej w gęsto zaludnionych regionach Chin.
Przypisy
Kategoria:Powodzie w Chinach Kategoria:Wydarzenia 1887