Ziołomirek myszaty (Hypera melancholica) – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Hyperinae. Zamieszkuje Europę, Afrykę Północną oraz zachodnią i środkową część Azji. Żeruje na bobowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1792 roku przez Johana Christiana Fabriciusa pod nazwami Curculio melancholica i Curculio murina, z których drugą zsynonimizowano potem z pierwszą.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 5 do 6,5 mm.
Głowa ma stosunkowo długi, smuklejszy niż u H. denominanda ryjek, o podstawie dwukrotnie szerszej od czoła. Pierwszy człon biczyka czułków jest co najwyżej o ćwiartkę dłuższy niż człon następny.
Przedplecze jest stosunkowo słabo sklepione w profilu, w widoku grzbietowym najszersze za połową długości, po bokach zaokrąglone. W jego ubarwieniu występują dwa ciemne paski podłużne rozdzielone wąską, jasną linią. Na dysku przedplecza wyrastają rozdwojone łuski, jak i szczecinki. Pokrywy są znacznie szersze od przedplecza, prawie prostokątne, z wierzchu wypłaszczone. Wzór barwny podobny jest do tego u ziołomirka lucernowca, ale o ciemnych plamach słabiej odgraniczonych od tła. Łuski na pokrywach są zwykle rozmieszczone rzadziej niż u ziołomirka lucernowca, krótkie, wcięte do mniej więcej połowy długości, zwykle nieco głębiej niż u ziołomirka lucernowca, na szczytach rozchylone. Jaśniejsze łuski mają odcień żółty do czerwonawego. Sterczące szczecinki pokryw pochylają się ku tyłowi słabiej niż u wspomnianego gatunku. Odnóża cechują się brunatnoczerwonymi stopami, goleniami, a czasem też wierzchołkami ud.
Odwłok samicy ma na ostatnim sternicie silne, poprzeczne wgłębienie o stromych ścianach, ku przodowi przeciągnięte w krótki rowek.
Ekologia i występowanie Owad ten zasiedla łąki, pastwiska, ugory, przydroża, nasłonecznione skarpy i świetliste zarośla. Jest oligofagicznym fitofagiem żerującym na bobowatych. Do jego roślin żywicielskich należą koniczyny (w tym łąkowa), kozieradka błękitna, lucerny (w tym sierpowata i siewna), nostrzyki, przelot pospolity oraz wyka siewna. Larwy żyją wolno na liściach. Przepoczwarczenie następuje w oprzędzie na roślinie żywicielskiej.
Gatunek palearktyczny. W Europie znany jest z Portugalii, Hiszpanii, Francji, Belgii, Holandii, Luksemburga, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Malty, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Ukrainy, Mołdawii, Rumunii, Bułgarii, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii, Czarnogóry, Albanii, Macedonii Północnej, Grecji oraz europejskich części Rosji i Turcji. W Afryce podawany jest z Madery i Egiptu. W Azji notowany jest z Cypru, anatolijskiej części Turcji, Gruzji, Armenii, Azerbejdżanu, Syrii, Kazachstanu i Afganistanu.
Przypisy
Kategoria:Ryjkowcowate Kategoria:Chrząszcze Afganistanu Kategoria:Chrząszcze Azji Środkowej Kategoria:Chrząszcze Cypru Kategoria:Chrząszcze Egiptu Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Makaronezji Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Chrząszcze Syrii Kategoria:Chrząszcze Turcji Kategoria:Chrząszcze Zakaukazia Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1792 roku