Jagdstaffel 2 – niemiecka eskadra myśliwska lotnictwa wojskowego Cesarstwa Niemieckiego działająca podczas I wojny światowej.
Historia thumb|Oswald Boelcke, pierwszy dowódca Jagdstaffel 2 Eskadra została sformowana w sierpniu 1916 r., jej pierwszym dowódcą był Hauptmann Oswald Boelcke. 27 sierpnia przeniesiono ją do Velu, gdzie na początku września dotarły pierwsze samoloty – dwa Fokkery D.III z Armee Flugpark 1 oraz Albatros D.II z Jagdstaffel 1. Oswald Boelcke odniósł pierwsze zwycięstwo jednostki 2 września, które było jednocześnie jego 20. zwycięstwem powietrznym. 22 września eskadra została przeniesiona do Lagnicourt. 28 października tego samego roku Boelcke zginął w kolizji powietrznej z samolotem Leutnanta Erwina Böhmego. Po jego śmierci tymczasowe dowództwo objął Karl Bodenschatz, a następnie Oberleutnant Stefan Kirmaier, który przybył do jednostki 30 listopada. Kirmaier poległ w walce 22 listopada, a dowództwo objął Hauptmann Franz Walz, przeniesiony z Jagdstaffel 19. 5 grudnia 1916 r. eskadra została przeniesiona do Pronville, gdzie 7 grudnia oficjalnie przemianowano ją na Jagdstaffel Boelcke (Jasta Boelcke) na cześć poległego dowódcy. W lutym 1917 r. jednostka odniosła swoje setne potwierdzone zwycięstwo powietrzne. W kolejnych miesiącach eskadra była wielokrotnie przenoszona między różnymi odcinkami frontu zachodniego, m.in. do Eswars, a następnie ponownie do Pronville. W czerwcu 1917 r. dowódca Franz Walz został przeniesiony do Jagdstaffel 34, a dowództwo objął Leutnant Otto Bernert z Jagdstaffel 6.
Latem i jesienią 1917 r. jednostka operowała z kolejnych lotnisk, m.in. w La Petrie, Bissegem, Gistel, Varsenare oraz Rumbeke. Po śmierci Erwina Böhmego w walce 29 listopada 1917 r. tymczasowe dowództwo przejął Leutnant Eberhard von Gudenburg, a następnie Leutnant Walter von Bülow-Bothkamp z Jagdstaffel 36. Zginął on 6 stycznia 1918 r., jego następcą został Leutnant Max von Müller, który poległ trzy dni później. Tymczasowe dowództwo objął Leutnant Theodor Cammann, do czasu przybycia Leutnanta Otto Hohnego z Jagdstaffel 59. W lutym Jasta 2 odniosła swoje 200. zwycięstwo. 16 lutego jednostka weszła w skład Jagdgeschwader III, którego dowódcą był Hauptmann Bruno Loerzer. W skład tej grupy myśliwskiej wchodziły eskadry Jasta 2, 26, 27 i 36.
20 lutego 1918 roku Hohne został przeniesiony, a dowództwo objął Leutnant Karl Bolle, który kierował eskadrą do końca wojny. W ostatnim roku konfliktu jednostka wielokrotnie zmieniała lotniska, m.in. w Erchin, Halluin, Vivaise, Mont Soissons Ferme, Vauxcéré, Chambry, Émerchicourt, Lieu-Saint-Amand, Spliéter, Lens oraz Aniche, dokąd przeniesiono ją 9 listopada 1918 r.
Wyniki bojowe Jagdstaffel 2 „Boelcke” była jedną z najskuteczniejszych jednostek myśliwskich Luftstreitkräfte. Łącznie przypisano jej 336 zwycięstw powietrznych, co stanowiło drugi wynik wśród niemieckich eskadr myśliwskich (po Jagdstaffel 11). Wśród tych zwycięstw znajdowały się także trzy zestrzelone balony obserwacyjne. Straty jednostki wyniosły 44 lotników, z czego 31 poległo w walce, dziewięciu zostało rannych, dwóch zostało wziętych do niewoli a dwóch pilotów zginęło w wypadkach lotniczych.
Do najbardziej znanych pilotów eskadry należeli m.in.: Oswald Boelcke – 40 zwycięstw, Manfred von Richthofen – 80 zwycięstw, Erwin Böhme – 24 zwycięstwa, Karl Bolle – 36 zwycięstw, Max von Müller – 36 zwycięstw, Paul Bäumer – 43 zwycięstwa, Werner Voss – 48 zwycięstw.
Oznaczenia Samoloty Jagdstaffel 2 posiadały charakterystyczne oznaczenia: czarno-białe usterzenie (stateczniki i stery wysokości – górne i dolne powierzchnie), przy czym jedna strona była czarna, a druga biała
Przypisy
Kategoria:Eskadry lotnicze Cesarstwa Niemieckiego Kategoria:Niemieckie jednostki lotnicze rozwiązane w 1918 Kategoria:Niemieckie jednostki lotnicze utworzone w 1916