Ostróżka wyniosła wschodniokarpacka (Delphinium elatum subsp. nacladense (Zapał.) Holub) – podgatunek roślin z rodziny jaskrowatych. Centrum występowania znajduje się na obszarze gór Czywczyńskich i Rodniańskich. Takson stwierdzony w Polsce tylko na jednym stanowisku w Bieszczadach Zachodnich na Krzemieniu.
Morfologia Łodyga Prosto wzniesiona, o wysokości 0,5–2 m. W górnej części haczykowato owłosiona. Kwiaty Zebrane w groniasty kwiatostan. Szypułki kwiatowe owłosione. Działki kielicha w liczbie 5, niebieskie lub fioletowoniebieskie, wydłużone, na szczycie zaokrąglone; jedna z nich wyciągnięta w prostą ostrogę. Dwie górne działki przekształcone w miodniki z ostrogami, dwie działki boczne rozcięte na dwie żółto owłosione klapy. Pręciki liczne; słupki w liczbie 1–3, gruczołowato owłosione. Owoce Mieszki oskrzydlone na krawędziach.
Biologia i ekologia Hemikryptofit. Bylina. Kwitnie w lipcu i sierpniu. Rozmnaża się zarówno generatywnie, jak i wegetatywnie.
Zagrożenia i ochrona Gatunek w Polsce krytycznie zagrożony (według klasyfikacji IUNC z 1994 r. zmodyfikowanej w 2001 r.). Populacja bieszczadzka liczy około 50–60 juwenilnych pędów rosnących na powierzchni 1 ara. Zagrożenie wynika głównie ze zgryzania pędów przez zwierzynę oraz konkurencji ze strony innych roślin (głównie mozgi trzcinowatej).
W latach 2003–2007 podjęto próbę uprawy ex situ w ogródku eksperymentalnym stacji naukowo-dydaktycznej Bieszczadzkiego Parku Narodowego w Suchych Rzekach. Kilka z uzyskanych roślin dosadzono do populacji na Krzemieniu, gdzie prowadzi się ich dalszy monitoring.
Przypisy
Kategoria:Jaskrowate