Ford Ranger

Ford Ranger – samochód osobowy typu pickup klasy średniej produkowany pod amerykańską marką Ford od 1982 roku. Od 2022 roku produkowana jest szósta generacja modelu.

Pierwsza generacja

Ford Ranger I został zaprezentowany po raz pierwszy w 1982 roku.

Średniej wielkości pickup o nazwie Ranger po raz pierwszy został opracowany wyłącznie z myślą o rynku Ameryki Północnej, trafiając na rynek na początku lat 80. Pojazd powstał jako odpowiedź na zapotrzebowanie rynkowe wygenerowane przez konkurencyjne General Motors, które w podobnym okresie wprowadziło do sprzedaży podobnej wielkości model Chevrolet S-10.

Ranger I uplasował się w północnoamerykańskiej ofercie Forda jako tańsza i mniejsza alternatywa dla modelu F-Series, zyskując charakterystyczne, kanciaste proporcje nadwozia. Podobnie jak w przypadku pokrewnego SUV-a Bronco II, pas przedni przyozdobiła prostokątna atrapa chłodnicy o strukturze kratownicy.

Lifting W 1989 roku Ranger I przeszedł gruntowną modernizację, w ramach której samochód otrzymał zupełnie nowy wygląd pasa przedniego. Pojawiły się duże kanciaste reflektory, większa chromowana atrapa chłodnicy i inny wygląd zewnętrznych zderzaków. Modernizacja objęła także SUV-a zbudowanego na bazie Rangera – model Bronco II.

Wersje wyposażenia S Sport Custom XLT STX

Silniki Benzynowe: L4 2.0L 73 KM L4 2.0L 90–100 KM L4 2.3L 140 KM V6 2.8L 115 KM V6 2.9L 140 KM V6 3.0L 140 KM V6 4.0L 160 KM

Wysokoprężne: L4 2.2L 59 KM L4 2.3L 86 KM

Druga generacja

Ford Ranger II został zaprezentowany po raz pierwszy w 1992 roku.

Zupełnie nowe, drugie wcielenie Rangera powstało na nowej platformie koncernu Forda. Przełożyło się to na większe nadwozie i rozstaw osi, a także obszerniejsze wnętrze i większą przestrzeń towarową. Gruntownie zmodernizowano wystrój kabiny pasażerskiej, zamontowano bardziej komfortowe fotele, poprawiono poziom wykończenia kokpitu i wyciszenie wnętrza. Gamę nadwoziową ponownie utworzyły warianty z długą lub pojedynczą kabiną pasażerską.

Pod kątem stylistyki samochód zyskał bardziej krągłe, a zarazem masywniejsze proporcje nadwozia. Wyróżniał się odtąd wyraźnie zarysowanymi nadkolami, a także masywnymi reflektorami płynnie wkomponowanymi w dużą atrapę chłodnicy podobną do innych konstrukcji Forda w latach 90. XX wieku. W zależności od wariantu wyposażenia, Ranger mógł wyróżniać się chromowaną, lub pokrytą szarym tworzywem atrapą chłodnicy z logiem umieszczonym centralnie lub w górnej poprzeczce.

Kabina pasażerska wyróżniła się stosunkowo wysoką pozycją za kierownicą, z miękkimi fotelami pokrytymi materiałową tapicerką. Pojazd zaprojektowano pod kątem optymalnej widoczności, nadając słupkom w polu widzenia kierowcy cienki kształt, a także montując relatywnie rozległe lusterka.

Wersje wyposażenia XL XL Sport XLT STX

Silniki L4 2.0L 98 KM V6 3.0L 140 KM V6 4.0L 160 KM

Trzecia generacja

Ford Ranger III został zaprezentowany po raz pierwszy w 1997 roku.

W przypadku trzeciej generacji Rangera Ford zdecydował się zastosować swoją powszechnie stosowaną praktykę, w ramach której dotychczas produkowana wersja została jedynie obszernie zmodernizowana pod kątem wizualnym, jak i technicznym. Niewielkie zmiany były podyktowane dużym sukcesem rynkowym Rangera, odzwierciedlającym powodzenie dotychczasowej konwencji, jaką zastosował producent.

W porównaniu do poprzednika pojawił się zupełnie nowy przedni pas, gdzie zamontowano większe reflektory, nową atrapę chłodnicy oraz inny zderzak i przeprojektowany kształt tylnych lamp. Zamontowano też nowy kokpit z przemodelowanym układem wskaźników i nowszym projektem konsoli centralnej, a także odświeżono gamę jednostek napędowych oraz dostępnych przekładni biegów.

Ranger EV W 1998 roku na bazie Rangera drugiej generacji opracowany został pierwszy produkcyjny samochód elektryczny w historii Forda, model Ford Ranger EV. Podobnie jak pierwsza generacja Rangera, tak i pomysł na elektrycznego małego pickupa Forda był ruchem odpowiadającym na istniejącą już, konkurencyjną konstrukcję Chevrolet S-10 EV. Pod kątem wizualnym odróżnił się on jedynie zaślepkami w miejscu atrapy chłodnicy wraz z gniazdkiem przy prawej krawędzi, z kolei największe różnice pojazd przeszedł pod kątem napędu.

Elektryczny Ranger napędzany był akumulatorem kwasowo-ołowiowym, który w pierwszych miesiącach produkcji wyróżniał się pojemnością 22 kWh i maksymalnym zasięgiem 105 kilometrów. W 1999 roku zwiększono jego pojemność do 26 kWh, co pozwoliło na zasięg do 132 kilometrów. Podczas trwającej 4 lata produkcji Forda Rangera EV powstało ok. 1700 sztuk pojazdu, a ostatnie sztuki wyprodukowano w 2002 roku.

Restylizacje W 2000 roku Ford zdecydował się na przeprowadzenie rozległej modernizacji Rangera II, w ramach której samochód zyskał gruntownie zmodyfikowany pas przedni. Pojawiły się inne, wyraźnie mniejsze reflektory, zmodyfikowane wkłady tylnych świateł, a także większa atrapa chłodnicy i zmodyfikowany kształt zderzaków, które odtąd były opcjonalnie malowane w kolorze nadwozia.

W 2005 roku Ford zdecydował się po raz drugi zmodernizować Rangera, jednak zakres zmian okazał się tym razem wyraźnie skromniejszy. Zmodyfikowano jedynie kształt zderzaków i wkład atrapy chłodnicy, a także zmodernizowano wygląd kokpitu i wystrój wnętrza.

W ramach trzeciego i zarazem ostatniego w historii drugiej generacji Rangera modernizacji w 2007 roku, Ford ponownie odświeżył kształt atrapy chłodnicy, zderzaków, a także lamp i deski rozdzielczej. Samochód pod taką postacią pozostał w produkcji do końca 2011 roku, kiedy to jednocześnie zakończyły się blisko 20-letnie dzieje tej konstrukcji. W Ameryce Południowej samochód został wycofany dwa lata wcześniej – w 2009 roku.

Wersje wyposażenia XL XLT STX FX4 Tremor

Silniki L4 2.0L 98 KM L4 2.3L 143 KM V6 3.0L 145 KM V6 4.0L 160 KM V6 4.0L 207 KM

Wersja globalna

Ford Ranger III został zaprezentowany po raz pierwszy w 1998 roku.

Podczas targów motoryzacyjnych w Barcelonie Ford po raz pierwszy od momentu wprowadzenia do użytku w 1982 roku zdecydował się zastosować nazwę Ranger także poza Ameryką Północną i Południową. Drugi model o takiej nazwie powstał jako konstrukcja dla rynków globalnych.

Międzynarodowy wariant Forda Rangera przyjął jednak zupełnie inną postać, będąc mniejszym i niepowiązanym konstrukcyjnie pickupem bliższym proporcjom i koncepcji konkurencji japońskiej. W czasie, gdy amerykański Ranger był konstrukcją opracowaną w Stanach Zjednoczonych, tak globalny wariant był konstrukcją japońskiej Mazdy, którą Ford zapożyczył jako bliźniaczy wariant modelu B-Series.

Model oferowany był w odmianach Single Cab, King Cab i Regular Cab. Pod kątem wizualnym w pierwszych latach produkcji wyróżniał się wąskimi reflektorami, a także dominującą pas przedni wyraźnie zarysowaną atrapą chłodnicy.

Wśród dostępnych jednostek napędowych znalazły się zarówno silniki benzynowe i wysokoprężne, z czego na rynku europejskim Ford ograniczył linię jedynie do 2,5-litrowego turbodiesla dostępnego w dwóch wariantach mocy: 79 lub 110 KM, po 2002 roku słabszy wzmacniając do 85 KM.

Lifting Globalny Ford Ranger w 2003 roku przeszedł obszerną restylizację, która przyniosła głównie inny wygląd pasa przedniego. Pojazd zyskał większe i obszerniejsze powierzchniowo reflektory, a także charakterystyczną, dużą chromowaną atrapę chłodnicy. Przemodelowano też zderzaki oraz wystrój kabiny pasażerskiej.

Sprzedaż Pojazd ten był pierwszym pickupem Forda przeznaczonym na rynki europejskie. Dostępność pojazdu była jednak ograniczona, nie obejmując np. Polski, a koncentrując się na regionie Europy Zachodniej. Samochód oferowano także na licznych rynkach Azji Wschodniej i Centralnej, w krajach Afryki, a także Australii i Nowej Zelandii razem z tańszym, użytkowym wariantem pod nazwą Courier.

Silniki Benzynowe: L4 2.2L F2 L4 2.6L G6E

Wysokoprężne: L4 2.5L WL L4 2.5L WL-T L4 2.9L W9

Czwarta generacja

Ford Ranger IV został zaprezentowany po raz pierwszy w 2005 roku.

Zupełnie nowe wcielenie Rangera na rynki światowe przeszło obszerne modyfikacje wizualne, zyskując bardziej kanciaste kształty, a także znacznie mocniejsze jednostki napędowe oraz lepsze parametry transportowe pod kątem większej ładowności oraz wyższego uciągu. Za projekt stylistyczny nowego Rangera odpowiedzialny był szef studia projektowego Forda z regionu Azji i Pacyfiku, Paul Gibson.

Globalny Ranger nowej generacji ponownie został zbudowany w ramach ścisłej współpracy z japońską Mazdą, będąc bliźniaczą konstrukcją analogicznej konstrukcji tym razem noszącej nazwę BT-50. Nowa platforma przyniosła zmiany pod kątem komfortu jazdy, jak i przestronności w kabinie pasażerskiej.

Podobnie jak konkurencyjne konstrukcje Toyoty czy Nissana, Ford Ranger poza odmianami Single Cab, King Cab i Single Cab oferowany był w obniżonej i bardziej użytkowej odmianie Cargo. Europejska organizacja badania bezpieczeństwa pojazdów Euro NCAP przyznała Rangerowi za ochronę pasażerów dwie gwiazdki w pięciogwiazdkowej skali.

W 2013 roku Ford przygotował dwa modele Rangera specjalnie na Rajd Dakar. Auta przygotowane na Rajd Dakar bazują na wariancie 4×4 Double Cab, posiadają w pełni kompozytowe nadwozia i pod maską skrywają 5,0-litrowe jednostki V8 generujące 350 KM przy 4500 obr./min oraz 560 Nm momentu obrotowego, który dostępny jest przy 4100 obr./min.

Lifting W lutym 2009 roku Ford przeprowadził gruntowny lifting nadwozia Rangera. Zmieniono całkowicie pas przedni, gdzie pojawiły się nowe, wyżej osadzone zaokrąglone reflektory z ciemnymi wkładami, a także duży chromowany grill z szeroko rozstawionymi poprzeczkami i inaczej ukształtowany zderzak.

Ponadto, przemodelowano też klosze tylnych lamp, które stały się dłuższe i otrzymały srebrne, zamiast czerwonych wkładów. Modernizacja poprzestała na przeprojektowanej kabinie pasażerskiej, której bogatsze standardowe wyposażenie po raz pierwszy objęło system umożliwiający odtwarzanie plików MP3. Po raz pierwszy gamę wariantów wyposażeniowych poszerzył topowy, najobszerniej zmodyfikowany Wildtrak.

Sprzedaż Podobnie jak poprzednik, zbudowany z Mazdą Ranger był konstrukcją zbudowaną z myślą o rynkach globalnych, na czele z regionem Azji Wschodniej, Afryki i Australii. Samochód oferowany był na znacznie szerszej liczbie rynków europejskich niż dotychczas, trafiając po raz pierwszy do oficjalnej oferty Forda w Polsce. Zakres wariantów wyposażeniowych i odmian nadwoziowych ściśle różnił się w zależności od rynku zbytu – np. niżej osadzone odmiany z mniejszym prześwitem i opcjonalną możliwością zabudowy podwozia, tzw. chassis cab oferowane były jedynie na rynkach regionu Azji i Pacyfiku.

Wersje wyposażeniowe XL XLT Limited Wildtrak

Silniki L4 2.5l MZR-CD L4 3.0l MZR-CD

Wersja argentyńska

Ford Ranger IV został zaprezentowany po raz pierwszy w 2009 roku.

Ford Ranger

Czytaj w krótszych częściach

Źródło i licencja