Brahman (sanskryt: ब्रह्मन्) – w hinduizmie fundamentalne, metafizyczne pojęcie oznaczające absolutną, ostateczną rzeczywistość. Jest to bezosobowa, wieczna i nieskończona zasada bytu, która stanowi źródło, podłoże i istotę wszystkiego, co istnieje. W systemie filozoficznym wedanty oraz w Upaniszadach Brahman stanowi centralny element, utożsamiany z jednią przekraczającą czas, przestrzeń i całą zjawiskowość świata.
Etymologia Sanskryckie słowo brahman wywodzi się od rdzenia bṛh, oznaczającego „rosnąć”, „wzrastać”, „tężeć” lub „zyskiwać na sile”Acta Universitatis Wratislaviensis 1465 Classica Wratislaviensia XVI, Wrocław 1993, „Śakti” w „Jogasutrach” i „Jogabhaszji” do nich, s. 8.. W najstarszych tekstach wedyjskich termin ten odnosił się do mocy świętego słowa i formuły rytualnej, z czasem ewoluując w kierunku pojęcia opisującego najwyższą zasadę kosmiczną.
Główne koncepcje filozoficzne
Brahman w Wedach i Upaniszadach W Wedach, najstarszych świętych pismach hinduizmu, brahman był początkowo rozumiany jako duchowa moc stojąca za skutecznością rytuału ofiarnego. Mitycznym obrazem brahmana jako centralnej osi świata (axis mundi) była skambha.
Dopiero w Upaniszadach, które stanowią filozoficzną część Wed, pojęcie to zostało w pełni rozwinięte jako ostateczna, niezmienna rzeczywistość. Jednym z głównych tematów Upaniszad jest tożsamość brahmana (kosmicznego absolutu) i atmana (indywidualnej, wewnętrznej jaźni), wyrażona w słynnym sformułowaniu (mahawakja): „tat tvam asi” („tym jesteś ty”). Inną fundamentalną tezą jest formuła „sat ekam advitīyam” – „istniejący jedno, bez drugiego”, wskazująca na absolutną, niedualną jedność bytuM. Kudelska (tłum.), Upaniszady, Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2007..
Nirguna i Saguna Brahman Tradycja wedanty wyróżnia dwa aspekty brahmana:
Nirguna Brahman – Absolut bez cech i atrybutów (nir-guṇa). Jest to najwyższa, transcendentna rzeczywistość, która wymyka się wszelkim definicjom, formom i ludzkiemu poznaniu. Jest to bezpostaciowa, wieczna substancja przenikająca wszechświat.
Saguna Brahman – Absolut z cechami i atrybutami (sa-guṇa). Jest to manifestacja Nirguna Brahmana w postaci osobowego Boga (Iśwara), stwórcy, podtrzymującego i niszczyciela świata. Saguna Brahman jest obiektem kultu religijnego i oddania (bhakti) w wielu nurtach hinduizmu, gdzie przybiera formy takich bóstw jak Wisznu, Śiwa czy Dewi.
Paul Deussen, niemiecki filozof i historyk, w swojej klasycznej pracy O filozofii Wedanty podkreślał, że choć Upaniszady zawierają liczne, często sprzeczne opisy brahmana, ich podstawową zasadą jest jego niedostępność dla myśli i słów. Prawdziwe poznanie brahmana nie odbywa się na drodze racjonalnej, lecz przez bezpośrednie doświadczenie duchowe (anubhava), które prowadzi do zjednoczenia podmiotu i przedmiotu, wyrażonego w formule aham brahmāsmi – „jestem Brahmanem”Paul Deussen, O filozofii Wedanty i jej stosunku do metafizyki zachodniej, Lwów, 1914..
Interpretacje w głównych nurtach hinduizmu
Adwajtawedanta W niedualistycznej szkole Adwajta Wedanty, której głównym myślicielem był Śankara, Brahman jest jedyną i ostateczną rzeczywistością. Cały zjawiskowy świat, z jego wielością i zmiennością, jest postrzegany jako māyā – iluzoryczna manifestacja, która nakłada się na niezmiennego brahmana. Wyzwolenie (moksza) polega na przekroczeniu tej iluzji poprzez zdobycie wiedzy (dźńana) o tożsamości ātmana i brahmana.
Wisznuizm W tradycjach wisznuickich (szczególnie w interpretacjach Bhagawatapurany) brahman jest często rozumiany jako brahmadźjoti – bezosobowy, wszechprzenikający blask emanujący z najwyższej, osobowej formy Boga, czyli Bhagawana (Wisznu lub Kryszna). W tym ujęciu brahman jest jednym z trzech aspektów Absolutu, obok Paramātmy (Duszy Najwyższej, immanentnej w sercach wszystkich istot) i Bhagawāna (osobowego Boga, będącego ostatecznym źródłem wszystkiego)Bhagawatapurana. Canto 1, 2.11. Stworzenie. A.C. Bhaktiwedanta Swami Prabhupada. The Bhaktivedanta Book Trust..
Śvetaśvatara-upaniṣad W Śvetaśvatara-upaniṣadzie, należącej do późniejszych upaniszad o charakterze teistycznym, brahman jest przedstawiany w sposób osobowy i utożsamiany z bogiem Rudra, formą Śiwy. Jest on tu wszechobecnym i wszechmocnym stwórcą i władcą wszechświata, który przenika wszystkie istoty, pozostając jednocześnie transcendentnym wobec nich. Poznanie jego prawdziwej natury prowadzi do wyzwolenia i osiągnięcia nieśmiertelnościUpaniszady, tłum. A.S. Pełkowski, Biblioteka Główna UMK, 1927, s. 126–128..
Różnica między Brahmanem a Brahmą Choć nazwy Brahman i Brahma są fonetycznie podobne, odnoszą się do zupełnie różnych pojęć.
Brahman (rodzaj nijaki) to bezosobowa, absolutna zasada metafizyczna, najwyższa rzeczywistość w Wedancie.
Brahma (rodzaj męski) to osobowe bóstwo, jeden z trzech głównych bogów (Trimurti) w hinduizmie, odpowiedzialny za akt stworzenia wszechświata. W przeciwieństwie do wszechobecnego brahmana, Brahma ma określoną formę i mitologię, a jego kult jest obecnie marginalnyKlaus K. Klostermaier, A Survey of Hinduism, State University of New York Press, Albany 2007, s. 89, 108..
Zobacz też
atman
Brahma
Śabdabrahman
Przypisy
Bibliografia
Deussen, Paul. O filozofii Wedanty i jej stosunku do metafizyki zachodniej. Tłum. A. Gawronski. Lwów, 1914.
Kudelska, Marta (tłum.). Upaniszady. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2007.
Radhakrishnan, Sarvepalli. The Principal Upaniṣads. London: George Allen & Unwin, 1953.
Zimmer, Heinrich. Philosophies of India. Ed. J. Campbell. London: Routledge & Kegan Paul, 1952.
Linki zewnętrzne Brahman , Routledge Encyclopedia of Philosophy, rep.routledge.com [dostęp 2023-05-12].
Kategoria:Hinduizm