Siemens Inspiro – elektryczny zespół trakcyjny przeznaczony dla metra produkowany przez Siemensa od 2012. Światowa premiera pociągu miała miejsce 19 września 2012 podczas targów InnoTrans w Berlinie. 6 października 2013 w Warszawie rozpoczęto eksploatację pierwszych pojazdów z tej rodziny.

Historia Geneza W październiku 2009 firma Siemens Mobility rozpoczęła prace nad nową rodziną pociągów metra. Koncern oparł ich konstrukcję na pojazdach dotychczas wyprodukowanych dla Wiednia, Pragi, Oslo i Norymbergi. We wrześniu 2010 projekt platformy pociągów Inspiro został ukończony.

Realizacja zamówień 2 lutego 2011 – podpisanie umowy na dostawę 35 składów 6-wagonowych (210 wagonów) dla metra w Warszawie, 17 października 2012 – podpisanie umowy na dostawę 58 składów 4-wagonowych (232 wagonów) dla , 29 lipca 2013 – podpisanie umowy na dostawę 74 składów 2- i 4-wagonowych (238 wagonów) dla metra w Rijadzie, 28 września 2015 – podpisanie umowy na dostawę 20 składów 3-członowych (60 wagonów) dla metra w Sofii, listopad 2018 – podpisanie umowy na dostawę 94 składów dla metra w Londynie, styczeń 2019 – podpisanie umowy na dostawę 10 składów 3-członowych (30 wagonów) dla metra w Sofii.

Warszawa 24 lutego 2012 Siemens zaprezentował w swojej wiedeńskiej fabryce pudło pierwszego wagonu dla warszawskiego metra, a 19 września podczas targów InnoTrans w Berlinie zaprezentowano 3 połączone wagony. W listopadzie pudła pierwszego z pojazdów dostarczono do zakładów Newag w Nowym Sączu. Produkcję i dostawę pociągów zakończono w II połowie 2014.

Warszawskie Inspiro przed dostarczeniem były testowane przez producenta w Wildenrath. W połowie lipca 2013 rozpoczęły się testy pociągów na terenie Stacji Techniczno-Postojowej Kabaty, a później również nocne testy na linii metra. 24 września 2013 składy Inspiro zostały dopuszczone do eksploatacji przez prezesa Urzędu Transportu Kolejowego.

Z 35 zamówionych przez Warszawę pociągów 10 pierwszych zostało całkowicie wyprodukowanych przez Siemensa w jego fabryce w Wiedniu, a pozostałych 25 w zakładzie Newag w Nowym Sączu.

Kuala Lumpur Inspiro dla Kuala Lumpur są produkowane przez dwa zakłady – chiński CSR Putzen z Nankinu dostarcza pudła wagonów, natomiast malezyjski SMH Rail z miejscowości Rasa montuje wyposażenie produkowane przez przedsiębiorstwa regionalne i lokalne.

Pod koniec lipca 2014 SMH Rail wyposażał 4 wagony pierwszego z 58 zamówionych składów.

Prezentacje thumb|Makieta Inspiro dla Londynu 19 września 2012 – prezentacja 3 gotowych wagonów wersji dla Warszawy na targach InnoTrans w Berlinie, 21 października 2012 – prezentacja makiety wersji dla Londynu, 12 września 2013 – prezentacja makiety wersji dla Moskwy na targach 1520 w Moskwie, 19 marca 2014 – prezentacja makiety wersji dla .

Konstrukcja Dane techniczne Miasto Liczbaczłonów Układ wagonów i osi Miejscasiedzące Miejscastojące Miejscaogółem Wysokośćpodłogi Masasłużbowa Długośćcałkowita Prędkość maks.i przyspieszenie Źródła Warszawa 6 Mc+T+M+M+T+McBo′Bo′+2′2′+Bo′Bo′+Bo′Bo′+2′2′+Bo′Bo′ 232 1268 1500 1130 mm 158,2 t 117 766 mm 90 km/h1,2 m/s² 4 Mc+T+T+McBo′Bo′+2′2′+2′2′+Bo′Bo′ 174 1380 1554 1100 mm 150 t 89 560 mm 100 km/h1,0 m/s² Sofia 3

Charakterystyka rodziny thumb|Platforma Inspiro Pociągi z rodziny Inspiro są pojazdami o budowie modułowej. Mogą posiadać od 3 do 8 wagonów w różnej konfiguracji. Standardowy pojazd posiada 6 wagonów w układzie Mc+T+M+M+T+Mc (Mc to wagon silnikowy z kabiną, M to wagon silnikowy, T to wagon toczny).

Platforma jest przystosowana do zabudowy systemów gromadzenia energii i bezobsługowego prowadzenia pojazdu. Kabina maszynisty może zostać wyposażona w drzwi awaryjne na czole pojazdu, istnieje również możliwość wydłużenia przedziału motorniczego i dodania oddzielnych drzwi dla obsługi pociągu. Możliwe jest przystosowanie składów Inspiro do eksploatacji w bardzo niskich temperaturach i do długotrwałego działania piasku.

Wnętrze pojazdów jest jednoprzestrzenne, co umożliwia podróżnym przejście z jednego końca składu na drugi. Pudło wagonu wykonane jest całkowicie z aluminium co sprawia, że pociągi są lżejsze o kilkanaście ton względem innych podobnych pojazdów.

Wersja dla Warszawy Dzięki zastosowaniu elektronicznego systemu diagnostycznego pociągi Inspiro mogą przechodzić przeglądy co 2 miesiące (dla porównania składy Alstom Metropolis muszą je przechodzić co 14 dni, a wagony serii 81 codziennie). Większość elementów może być poddana recyklingowi.

Nadwozie Warszawskie zespoły Inspiro składają się z 6 wagonów. Sprzęg pomiędzy wagonem trzecim i czwartym to sprzęg półautomatyczny umożliwiający szybkie rozłączenie pociągu na dwie trójwagonowe części, natomiast połączenia pozostałych wagonów stanowią sprzęgi półsztywne. Automatyczne sprzęgi czołowe zapewniają połączenie mechaniczne i pneumatyczne oraz umożliwiają połączenie pojazdów ze składami innych serii i taborem technicznym.

Drzwi Każdy wagon posiada po obydwu stronach cztery pary napędzanych elektrycznie, rozsuwanych na boki, dwuskrzydłowych drzwi pasażerskich o świetle 1400×1950 mm. Ich ramy zostały wykonane z aluminium, a w nich umieszczono szyby, które przy zamkniętych drzwiach tworzą charakterystyczny ośmiokąt. Drzwi wyposażone zostały także w czułe na dotyk krawędzie oraz funkcję ciepłego guzika. W pierwszych i ostatnich drzwiach każdego składu znajdują się wysuwane rampy dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich.

Do kabiny maszynisty można wejść przez osobne drzwi boczne bądź przez drzwi umieszczone w ścianie dzielącej kabinę od przedziału pasażerskiego.

Każdy wagon końcowy wyposażono w drzwi ewakuacyjne znajdujące się w kabinie w osi pojazdu. Są one podzielone na część górną i dolną, które otwierają się przez obrót odpowiednio do góry i w dół. Ponadto dolna część drzwi jest przystosowana do zamontowania na niej rozkładanej drabinki stanowiącej wyposażenie kabiny oraz pokryta powierzchnią antypoślizgową.

Przedział pasażerski thumb|Wnętrze pociągu Zastosowano wzdłużny układ siedzeń. Nieopodal pierwszych i ostatnich drzwi wejściowych pociągu znajdują się miejsca dla wózków inwalidzkich.

Podłoga znajduje się na wysokości 1130 mm ponad główką szyny, natomiast sufit wznosi się na wysokość 2100 mm ponad podłogę. Pomiędzy wagonami znajdują się przechodnie przeguby o szerokości 1500 mm i wysokości 1950 mm.

W osi pociągu zamontowano poręcze pionowe, natomiast po bokach nad miejscami do siedzenia ulokowano poręcze poziome. Dodatkowo na poziomych poręczach przy ścianach umiejscowiono miękkie podpórki dla pasażerów stojących.

We wnętrzu zamontowano audiowizualny system informacji pasażerskiej. W jego skład wchodzi 6 monitorów LCD w każdym z wagonów pociągu. Składy posiadają również monitoring w postaci 4 kamer w każdym wagonie.

System wentylacji przedziału składa się z dwóch modułów wentylacyjnych, które umieszczono na dachu na obu krańcach każdego wagonu. Powietrze nawiewne rozprowadzane jest kanałami zabudowanymi w stropie części pasażerskiej.

Kabina maszynisty thumb|Kabina warszawskiego Inspiro Kabiny posiadają wyświetlacze pokazujące obraz z kamer zewnętrznych, dane na temat składu, wykonywanych czynności i informacje systemu diagnostycznego.

Kabiny maszynisty wyposażono w kompaktowy agregat klimatyzacyjny umieszczony na dachu nad kabiną, a także w ogrzewanie i nawiew powietrza zintegrowany w jeden system z klimatyzatorem.

Podwozie i napęd thumb|Wózek napędny Każdy wagon oparty jest na dwóch dwuosiowych wózkach. Są one przystosowane do prędkości 90 km/h i rozstawu szyn 1435 mm oraz charakteryzują się naciskiem na każdą oś wynoszącym 13 t. Wózki wykonano ze stali niskostopowej o dużej wytrzymałości oraz wyposażono w dwustopniowe usprężynowanie. I stopień zawieszenia stanowią sprężyny metalowo-gumowe, natomiast II stopień składa się ze sprężyn powietrznych. Każda oś posiada hamulec tarczowy i kompaktowy hamulec zaciskowy. Funkcję hamulca postojowego pełni natomiast hamulec sprężynowy.

Wózki napędne są wyposażone w dwa odbieraki prądu (po jednym z każdej strony) i dwa silniki asynchroniczne typu 1TB2006-0GA02. Każdy z nich posiada moc znamionową 140 kW i jest zasilany za pomocą falownika, który na prąd przemienny przetwarza prąd stały o napięciu 750 V pobierany z trzeciej szyny. Przeniesienie napędu realizowane jest za pomocą dwustopniowych przekładni zębatych.

Każdy pociąg wyposażony jest w dwie przetwornice, które napięciem 110 V DC zasilają układy sterowania, oświetlenia oraz klimatyzacji kabiny i części pasażerskiej, napięciem 230 V AC 50 Hz zasilają wszystkie gniazdka elektryczne w składzie, a napięciem 3×400 V AC 50 Hz urządzenia dodatkowe, takie jak wentylatory czy silniki sprężarek. W przypadku awarii jednej z przetwornic wybrane komponenty są wyłączane przez specjalny system sterujący zasilaniem.

Cykl przeglądowo-naprawczy Poziomutrzymania Przebieg Czas odpowiadającyprzebiegowi Źródła P1 (PK) 33 000 km 2 miesiące P2 (PO) 100 000 km 6 miesięcy P3 (PD) 200 000 km 1 rok P4.1 (R1) 400 000 km 2 lata P4.2 (R2) 800 000 km 4 lata P4.3 (R3) 1 600 000 km 8 lat P5 (G) 3 200 000 km 16 lat

Wersja dla Rijadu Kształt i wystrój pociągów dla Rijadu został zaprojektowany przez agencję Avant Premiere, która opracowała projekt, który został wykorzystany również przez innych dostawców pociągów metra dla Rijadu – Alstoma i Bombardiera. Składy posiadają 3 klasy: pierwszą (złotą), rodzinną (srebrną) i pojedynczą, co jest rozwiązaniem typowym dla krajów arabskich.

Eksploatacja PaństwoMiejsceSystemLiczbawagonówLiczba i długośćskładówLata dostawLataeksploatacjiŹródłaWarszawaMetro w Warszawie21035 składów6-wagonowych2012-2014od 2013Kuala Lumpur23258 składów4-wagonowych2014-?od 2017SofiaMetro w Sofii9030 składów3-wagonowych2018-2021RijadMetro w Rijadzie23829 składów 2-wagonowych45 składów 4-wagonowych2017-2018LondynMetro w Londynie94 składyod 2023 Warszawa thumb|Odjazd Inspiro ze stacji Imielin podczas inauguracyjnego przejazdu thumb|Pociąg nr 52 na stacji Wilanowska thumb|Inspiro nr 57 na stacji Rondo Daszyńskiego thumb|Inspiro na stacji Dworzec Wileński w dniu otwarcia linii M2 2 lutego 2011 podpisano umowę na dostawę 210 wagonów (35 składów 6-wagonowych) dla metra w Warszawie. Kontrakt posiadał opcję zwiększenia zamówienia o kolejnych 17 pociągów w ciągu trzech lat od podpisania umowy, ale nie skorzystano z tej możliwości. W ramach umowy został zakupiony również symulator Inspiro na potrzeby szkoleń maszynistów.

21 grudnia 2012 dostarczono pierwszy skład do Stacji Techniczno-Postojowej Kabaty, gdzie 12 stycznia 2013 odbyła się prezentacja tego pociągu. 30 kwietnia 2013 do Warszawy dotarł pierwszy z zespołów montowanych w zakładach Newag w Nowym Sączu. Ostatni zamówiony egzemplarz został dostarczony 27 października 2014.

Pojazdy były dostarczane do Warszawy z Nowego Sącza przez PKP Cargo, a z austriackich zakładów Siemensa przez Rail Cargo Austria, ČD Cargo i PKP Cargo.

20 składów obsługuje linię M2, zaś pozostałych 15 wzmocniło linię M1.

Linia M1 6 października 2013 włączono do eksploatacji dwa pierwsze pojazdy Inspiro. 21 października 2013 kursy na linii M1 rozpoczął trzeci skład.

17 listopada 2013 przed stacją Politechnika od strony Centrum doszło do pożaru pociągu numer 52. Po tym incydencie wszystkie stołeczne pojazdy Inspiro zostały wycofane z ruchu, a dostawy kolejnych wstrzymano do wyjaśnienia sprawy. W lutym 2014 komisja powypadkowa oświadczyła, iż przyczyną zdarzenia było odkręcenie się ślizgu odbieraka prądu, w wyniku czego doszło do zwarcia i łuku elektrycznego oraz zadymienia wewnątrz pociągu. Producentowi polecono poprawienie mocowania odbieraka oraz zamontowanie wykrywaczy zadymienia w składach. W marcu 2014 trwały testy pojazdów po zmianie konstrukcyjnej odbieraków prądu, a 22 marca 2014 do eksploatacji powrócił pociąg numer 52. 31 marca 2014 Metro Warszawskie wznowiło odbiory nowych składów od producenta, a następnego dnia w ruchu było już 7 Inspiro.