Dušan Oršula (ur. 23 sierpnia 1979) – słowacki skoczek narciarski, reprezentant kraju na arenie międzynarodowej w latach 1993–2003, uczestnik mistrzostw świata w lotach narciarskich w 2002 roku i mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym w 2003 roku, siedmiokrotny medalista mistrzostw Słowacji w skokach narciarskich w latach 1999–2003, reprezentant klubu LKS Dukla Bańska Bystrzyca.
W swojej karierze najczęściej startował w zawodach Pucharu Kontynentalnego, w których przez cztery sezony (1998/1999–2001/2002) zdobywał punkty do klasyfikacji. Najwyższe miejsce w zawodach tej rangi osiągnął 20 lutego 1999 w Westby, gdzie zajął siódmą pozycję.
W styczniu 1996 roku w Zakopanem po raz pierwszy w karierze wystartował w serii kwalifikacyjnej do zawodów Pucharu Świata, jednak nie uzyskał awansu. Jego debiut w konkursie głównym Pucharu Świata miał miejsce 30 stycznia 1999 w Willingen, gdzie w drużynowych zawodach zajął jedenaste miejsce. W rywalizacji indywidualnej po raz pierwszy w konkursie głównym zaprezentował się 7 lutego 1999 w Harrachovie, gdzie był 37. Był to najlepszy jego wynik w zawodach Pucharu Świata. Ponadto jeszcze dwukrotnie wystąpił w konkursie głównym – 12 stycznia 2002 w Willingen był 43., a 8 lutego 2003 również w Willingen uplasował się jedno miejsce niżej.
W marcu 2002 roku wystąpił na mistrzostwach świata w lotach narciarskich w Harrachovie. Swój udział w zawodach zakończył na pierwszej serii konkursowej, w której po skoku na 104 metry uplasował się na 47. miejscu.
W lutym 2003 roku wziął udział w kwalifikacjach do obu konkursów indywidualnych w ramach mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym w Val di Fiemme. W obu seriach kwalifikacyjnych zajął jednak odległe 54. miejsce i nie wystąpił w konkursie głównym.
Przebieg kariery Sezon 1993/1994 W 1993 roku wystąpił w nieoficjalnych letnich mistrzostwach dzieci do lat 15 w Garmisch-Partenkirchen. W konkursie indywidualnym zajął czternaste miejsce, a w rywalizacji zespołowej był piąty. W styczniu 1994 po raz pierwszy w karierze wziął udział w zawodach Pucharu Kontynentalnego. Na skoczni w Gallio zajął 39. miejsce w gronie 41 zawodników – wyprzedził wówczas Federico Rigoniego i Martina Mesíka. Pod koniec stycznia uczestniczył w mistrzostwach świata juniorów w narciarstwie klasycznym w Breitenwangu. W konkursie indywidualnym był siedemdziesiąty, a w drużynowym zajął czternastą pozycję. Do końca sezonu 1993/1994 jeszcze sześciokrotnie brał udział w zawodach Pucharu Kontynentalnego, jednak ani razu nie zdobył punktów do klasyfikacji generalnej. Najwyższą pozycję osiągnął 12 marca w Szczyrbskim Jeziorze, gdzie był 41.
Sezony 1994/1995 i 1995/1996 thumb|Wielka Krokiew w Zakopanem – skocznia, na której w 1996 roku Oršula po raz pierwszy w karierze wystąpił w kwalifikacjach do zawodów Pucharu Świata Latem 1994 wystąpił tylko w zawodach o Grand Prix Frenštátu pod Radhoštěm, jednak swój udział w tym cyklu zakończył na kwalifikacjach. W sezonie 1995/1996 przed rozpoczęciem rywalizacji zimowej uczestniczył w międzynarodowych konkursach skoków w Velenju, Rožnovie pod Radhoštěm, Oberhofie i Frenštácie pod Radhoštěm. We Frenštácie był jedenasty w grupie 35 zawodników biorących udział w zawodach (urodzonych w latach 1978–1979), a w Rožnovie zajął piętnaste miejsce, wyprzedzając 60 zawodników. W grudniu wziął udział w trzech konkursach zaliczanych do cyklu Pucharu Kontynentalnego – w Lauscha, Brotterode i Sankt Moritz. We wszystkich tych trzech startach zajmował jednak odległe lokaty w siódmej, ósmej i dziewiątej dziesiątce. W styczniu 1996 na Wielkiej Krokwi w Zakopanem po raz pierwszy w karierze wystąpił w kwalifikacjach do zawodów Pucharu Świata. Nie awansował jednak do konkursu głównego, dwukrotnie kończąc swój występ na seriach kwalifikacyjnych. Na przełomie stycznia i lutego po raz drugi w karierze występował na mistrzostwach świata juniorów w narciarstwie klasycznym. W konkursie drużynowym na Trampolino di Pakstall w Asiago, w którym wystartował wraz z Martinem Mesíkiem, Peterem Koštialem i Peterem Dičą, słowacki zespół zajął ósmą lokatę. W zmaganiach indywidualnych Oršula uplasował się na 52. miejscu w gronie 74 skoczków.
Sezon 1996/1997 W sezonie 1996/1997 sześciokrotnie wziął udział w kwalifikacjach do konkursów Pucharu Kontynentalnego, jednak ani razu nie zdołał awansować do zawodów. Były to jego jedyne starty w zawodach organizowanych przez Międzynarodową Federację Narciarską w tym sezonie. W sierpniu wystąpił ponadto w międzynarodowych zawodach w Lomnicy nad Popelkou, a we wrześniu i październiku – w Rožnovie i Frenštácie. Dwukrotnie uplasował się w pierwszej dziesiątce tych zawodów – w Rožnovie w zawodach o Puchar Jany Žárské był szósty, a we Frenštácie ósmy w cyklu Čokoládová cena.
Sezon 1997/1998 Latem 1997 roku siedmiokrotnie uczestniczył w zawodach Pucharu Kontynentalnego – trzy razy (w Velenju i dwukrotnie w Zakopanem) występ zakończył na kwalifikacjach, a cztery razy wystąpił w konkursach głównych. We Frenštácie pod Radhoštěm zdobył pierwsze w karierze punkty do klasyfikacji generalnej, plasując się w pierwszym konkursie na dziewiętnastym, a w drugim na dwunastym miejscu. Wspomniane dwunaste miejsce zajął ex aequo z Martinem Mesíkiem i Gerdem Siegmundem. Również w kolejnym konkursie cyklu, w Oberhofie, Oršula znalazł się w najlepszej trzydziestce i zdobył punkty – był 22. Zimą czterokrotnie wystartował w seriach kwalifikacyjnych do zawodów Pucharu Świata – w Villach, Harrachovie, i dwa razy w Zakopanem, jednak nie awansował do żadnego konkursu. Od stycznia do marca 1998 roku dziesięciokrotnie brał udział w zawodach Pucharu Kontynentalnego. Raz udało mu się zdobyć punkty do klasyfikacji generalnej – było to 14 lutego w Saalfelden am Steinernen Meer, gdzie Słowak zajął 26. miejsce. W całym sezonie zdobył 48 punktów Pucharu Kontynentalnego, dzięki czemu uplasował się na 159. miejscu w klasyfikacji generalnej cyklu.
Sezon 1998/1999 thumb|Snowflake – skocznia w Westby, na której Oršula zajął 7. miejsce w zawodach Pucharu Kontynentalnego W lipcu i sierpniu 1998 wziął udział w czterech konkursach Pucharu Kontynentalnego – w Berchtesgaden i Villach nie zakwalifikował się do zawodów, a w Zakopanem był 41. i 35. Ponadto latem wystąpił jeszcze w trzech zawodach niższej rangi – w Lomnicy nad Popelkou, Oberhofie i Frenštácie pod Radhoštěm. W Lomnicy zajął 27. miejsce w Velkiej cenie města Lomnice nad Popelkou. W zawodach tych uczestniczyli reprezentanci Czech, Słowacji, Słowenii i Szwajcarii, w tym siedemnastoletni wówczas Simon Ammann. W Oberhofie Oršula był 32. w trzynastej edycji Internationales Mattensprunglauf, a we Frenštácie zajął 24. miejsce w tamtejszej Grand Prix. W sezonie zimowym, w grudniu sześciokrotnie uczestniczył w kwalifikacjach do indywidualnych zawodów Pucharu Świata, jednak ani razu nie zdołał awansować do zawodów. Podobna sytuacja miała miejsce w czterech konkursach w styczniu 1999 roku, w Zakopanem i Willingen. W międzyczasie wystartował w zawodach Pucharu Kontynentalnego w Bad Goisern i Gallio. W Austrii zajął 55. miejsce w pierwszym konkursie, a do drugiego się nie zakwalifikował. We Włoszech natomiast zdobył cztery punkty do klasyfikacji, zajmując 27. miejsce w pierwszym konkursie, a w drugim był 48.
30 stycznia 1999 w Willingen po raz pierwszy w karierze wystąpił w konkursie głównym Pucharu Świata. Wspomnianym konkursem były zawody drużynowe, w których reprezentacja Słowacji zajęła ostatnie, jedenaste miejsce, występując w składzie: Michal Pšenko, Dušan Oršula, Filip Kafka, Martin Mesík. Do zajmujących dziesiąte miejsce Francuzów słowaccy skoczkowie stracili blisko 70 punktów. Pierwszy występ Oršuli w konkursie głównym indywidualnego PŚ miał miejsce 7 lutego w Harrachovie. Nie rozegrano wówczas serii kwalifikacyjnej, a do konkursu zostali dopuszczeni wszyscy zgłoszeni zawodnicy. Słowak zajął w nim 37. miejsce w gronie 61 skoczków. Do zajmującego 30. miejsce po pierwszej serii Christofa Duffnera, czyli do zdobycia pierwszych w karierze punktów Pucharu Świata, Oršuli zabrakło 8,9 punktu.
Trzynaście dni po występie w Harrachovie osiągnął najlepszy w karierze rezultat w zawodach Pucharu Kontynentalnego. Zajął wówczas siódme miejsce w konkursie na skoczni Snowflake w Westby, znacznie jednak (różnicą 12,4–31,1 punktów) przegrywając z wyprzedzającymi go zawodnikami. Kolejnego dnia w Westby Słowak był siedemnasty. Wystartował jeszcze w kolejnych czterech zawodach PK rozgrywanych w Stanach Zjednoczonych – w Iron Mountain i trzech w Ishpeming. W pierwszym z nich zajął 20. miejsce, zdobywając kolejne 11 punktów do klasyfikacji generalnej. W Ishpeming zdobył tylko jeden punkt, plasując się na 30. miejscu w trzecim z konkursów. W pozostałych startach był 34. i 52. Zebranych w sezonie 66 punktów dało Słowakowi 138. miejsce w klasyfikacji generalnej cyklu. Na zakończenie sezonu zimowego wystąpił w seriach kwalifikacyjnych do trzech konkursów Pucharu Świata w lotach narciarskich w Planicy, jednak ani razu nie uzyskał awansu. Były to jedyne starty tego zawodnika w PŚ w lotach.
Poza startami międzynarodowymi, w lutym i w marcu wystąpił w mistrzostwach Słowacji w skokach narciarskich w Szczyrbskim Jeziorze i Králikach. Zdobył w nich trzy medale – srebrny i brązowy indywidualnie oraz złoty w drużynie. Tytuł drużynowego mistrza Słowacji zdobył wspólnie z zespołem Dukla Bańska Bystrzyca I, w którym poza nim wystąpili Rastislav Leško i Martin Mesík.
Sezon 1999/2000 thumb|Skocznie MS 1970 w Szczyrbskim Jeziorze – po prawej stronie znajduje się skocznia normalna MS 1970 B, na której Oršula dwukrotnie został drużynowym mistrzem i trzykrotnie indywidualnym wicemistrzem Słowacji w latach 1999–2003 W sierpniu 1999 roku wystartował w dwóch konkursach Pucharu Kontynentalnego w Zakopanem. W pierwszym z nich był 49, a w drugim 19, dzięki czemu zdobył dwanaście punktów do klasyfikacji generalnej. We wrześniu wziął udział w Grand Prix Frenštátu pod Radhoštěm, zajął jednak odległe 34. miejsce. W październiku również we Frenštácie zajął 13. miejsce w Pucharze Hotelu Vlčina.
W grudniu 1999 w Zakopanem wystartował w kwalifikacjach do zawodów Pucharu Świata, jednak nie uzyskał awansu. Była to jego jedyna w tym sezonie próba kwalifikacji do konkursu PŚ. Dziesięciokrotnie uczestniczył w zawodach Pucharu Kontynentalnego – dwukrotnie wystartował w Braunlage, Westby, Ishpeming, Eisenerz i Harrachovie. Cztery razy zdobył w nich punkty do klasyfikacji generalnej – we wszystkich konkursach w Stanach Zjednoczonych. W lutym w Westby był dziewiętnasty i jedenasty, a w Ishpeming – dwudziesty pierwszy i piętnasty. We wszystkich tych konkursach startowało po 51–52 zawodników. Ponadto jeszcze w Eisenerz oraz dwukrotnie w Harrachovie był blisko zdobycia punktów, plasując się na miejscach 34. i 37. Łącznie Oršula zdobył 74 punkty i uplasował się na 128. miejscu w klasyfikacji generalnej Pucharu Kontynentalnego, co było jego najlepszym rezultatem w karierze.
W styczniu 2000 został drużynowym mistrzem Słowacji podczas konkursu w Szczyrbskim Jeziorze, w którym wystąpił z Matejem Uramem, Jánem Zelenčíkiem i Martinem Mesíkiem. W marcu tego roku w międzynarodowych mistrzostwach Słowacji w Králikach, Oršula był trzecim najlepszym Słowakiem i zdobył brązowy medal.
Sezon 2000/2001