son () , ,

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) jednostka głośności odpowiadająca 40 decybelom przy częstotliwości dźwięku 1 kHz

(1.1)

son () سَُونْ

rzeczownik (1.1) słońce

son ()

,

rzeczownik policzalny (1.1) syn

(1.1) son; sons

(1.1) My son is a teacher. → Mój syn jest nauczycielem. (1.1) I think her son is old enough, so she should not mother him anymore. → Myślę, że jej syn jest dość duży, więc ona powinna przestać mu matkować.

(1.1) daughter

(1.1) child

sonny sonless

son ()

(1.1) brzmieć

sono, sonanto, ultrasono, resonado, resonilo, bonsoneco, sonizolaĵo, sonsento, sonserpento, parolsono, sonmuro, sonskatolo, belsoneco soni, eksoni, resoni, forsoni, supersoni, postsoni

(1.1)

son ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dźwięk, brzmienie przymiotnik dzierżawczy, rodzaj męski (2.1) jego, swój, swojego, swoim

(1.1) Le son de cette guitare est parfait. → Brzmienie tej gitary jest doskonałe.

(1.1) sonore (1.1) sonner

sonus

son ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dźwięk

(2.1) (2.2)

(1) sons

(1.1) barreira do son → bariera dźwięku

(1.1) sonido

sonoro, sónico sonido sono-

son ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) przyjemny dźwięk, ton (1.2) pogłoska, nowina, wiadomość (1.3) pretekst, powód (1.4) sposób, forma

(2.1) (2.2)

(1) sones

(1.1) sonido (1.2) noticia (1.3) pretexto

sonido

(1.3) ¿a son de qué? → z jakiego powodu?; sin ton ni son → ni z tego, ni z owego, bez ładu i składu

son ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) sen

(1.1) son; sons

(1.1) son lleuger / pesat → lekki / twardy sen

son ()

rzeczownik (1.1) syn

son ()

zaimek (1.1) on, ona, ono

son ()

zaimek (1.1) on, ona, ono

son () сон

rzeczownik (1.1) sen

(1.1) sonis

(1.1) Imam sonis o te. → Śnię o tobie. (mam o tobie sny.)

son ()

rzeczownik (1.1) słońce

son ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) syn

(1.1) en son, sonen, söner, sönerna

(1.1) Vår son ska stanna ett år. → Nasz syn zostanie przez rok.

(1.1) dotterson • sondotter • sonson • tonårsson

(1.1) dotter

(1.1) zobacz też: rodzina w języku szwedzkim

son ()

,

rzeczownik (1.1) syn

son ()

(1.1) forma apokopatyczna, 1. ,

son ()

czasownik (1.1) uczyć