moneta ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) metalowy krążek lub wielobok, o określonym wymiarze, wadze i wzorze plastycznym, służący jako środek płatniczy;
(1.1)
(1.1) Cesarz kazał bić monety ze swoją podobizną.
(1.1) miedziana / srebrna / złota /… moneta • moneta jednogroszowa / jednocentowa / dwuzłotowa /… • bić monetę • moneta bulionowa • moneta obiegowa • moneta zdawkowa • moneta okolicznościowa • moneta kolekcjonerska
(1.1) bilon, drobne, żeton
(1.1) banknot
(1.1) pieniądz
(1.1) aureus, boratynka, denar, drachma, dukat, floren, grosz, miedziak, obol, ort, półgrosz, półtorak, srebrnik, szeląg, szóstak, talar, trojak, tymf
monetnik , monetaryzm , monetarysta monetka monetowy, monetarny, monetarystyczny monetarnie monetyzować
brać za dobrą monetę / przyjmować za dobrą monetę • odpłacać taką samą monetą / odpłacać podobną monetą / odpłacać równą monetą
źródłosłów dla niektóre nazwy monet: złotówka, pensówka, as
albański: (1.1) monedhë angielski: (1.1) coin arabski: (1.1) سكة (sikka), عملة معدنيه (eumlat maedinih) baskijski: (1.1) txanpon białoruski: (1.1) манета bułgarski: (1.1) монета chiński standardowy: (1.1) 硬币 (yìngbì), 铸币 (zhùbì) chorwacki: (1.1) kovanica czeski: (1.1) mince duński: (1.1) mønt esperanto: (1.1) monero estoński: (1.1) münt fiński: (1.1) kolikko francuski: (1.1) monnaie , pièce grenlandzki: (1.1) aningaasaq hebrajski: (1.1) מטבע (matbea') hiszpański: (1.1) moneda , sencillo indonezyjski: (1.1) keping, kepingan, koin interlingua: (1.1) moneta japoński: (1.1) 硬貨 (こうか, kōka), コイン (koin) jidysz: (1.1) מטבע (matbeje) kataloński: (1.1) moneda koreański: (1.1) 동전 [銅錢] (dongjeon) litewski: (1.1) moneta łaciński: (1.1) moneta , nummus niderlandzki: (1.1) munt /, muntstuk , geldstuk , specie niemiecki: (1.1) Münze norweski (bokmål): (1.1) mynt nowogrecki: (1.1) νόμισμα , κέρμα nowopruski: (1.1) kalti portugalski: (1.1) moeda rosyjski: (1.1) монета rumuński: (1.1) monedă sanskryt: (1.1) दीनार serbski: (1.1) кованица (kovanica) słowacki: (1.1) minca słoweński: (1.1) kovanec staropruski: (1.1) kalte szwedzki: (1.1) mynt turecki: (1.1) madeni para, sikke ukraiński: (1.1) монета węgierski: (1.1) érme, pénzérme wietnamski: (1.1) đồng, đồng xu, xu włoski: (1.1) moneta wolof: (1.1) weccit
moneta ()
rzeczownik (1.1) waluta
(1.1) diru
monetario
moneta ()
rzeczownik (1.1) moneta (1.2) pieniądz
monetari
moneta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) moneta
moneta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) moneta (metalowy pieniądz) (1.2) mennica
(1.1-2) monet|a, ~ae
(1.1) z (1.2) (1.2) moneta - przydomek Junony, w świątyni której w Rzymie mieściła się mennica
moneta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) moneta
(1.1) minca
monetarizmus , monetarista , monetaristka , monetizácia monetaristický, monetárny monetaristicky, monetárne
moneta ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) moneta (metalowy pieniądz) (1.2) waluta
(1) moneta; monete
(1.2) divisa, valuta
monetario , monetazione , monetiere , monetina , monetarismo monetare monetale, monetario, monetaristico
moneta spicciola → drobniaki • prendere qualcosa per buona moneta → przyjmować coś za dobrą monetę
(1.1-2)
zobacz opis hasła moneta na stronach włoskiej wikipedii