bellum ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) wojna
(2.1) Acc. sg. od: bellus (2.2) Nom., Acc. i Voc. sg. od: bellus
(1.1) bellum, belli
(1.1) Si vis pacem, para bellum. → Jeśli chcesz pokoju, przygotuj się do wojny.
(1.1) bellum civile → wojna domowa • bellum conficere / finire → kończyć wojnę • bellum ducere / gerere → prowadzić wojnę • bellum indicere / inferre → wypowiedzieć wojnę • bellum inire → przystępować do wojny • bellum movere → nieść wojnę • bellum parare → przygotowywać wojnę • casus belli
(1.1) pax
Bellona, bellaria , bellator , bellatrix bello, belligo bellatorius, bellicosus, bellicus, belliger
(1.1) bellum omnium contra omnes
(1.1) stara forma: duellum