__TOC__ magister ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) tytuł zawodowy nadawany przez wyższe uczelnie po ukończeniu studiów drugiego stopnia (1.2) osoba, która zdobyła tytuł magistra (1.1) (1.3) w węższym sensie: osoba, która zdobyła tytuł magistra (1.1), a nie zdobyła tytułu doktora (1.4) aptekarz (1.5) majster (1.6) dowódca, dyrektor, komendant (1.7) uczonyKatarzyna Jasińska, Dariusz R. Piwowarski, Magister, mistrz, majster – o drogach przenikania wyrazów łacińskich do polszczyzny, „Biuletyn Polskiego Towarzystwa Językoznawczego”, z. LXXV/2019, s. 48.
(1.1) Jak zdobędę magistra, to sprzedam książki. (1.2) Dzisiaj jest tylu magistrów, że aż wstyd mieć tylko średnie wykształcenie. (1.4) Pani magister poleciła mi świetny środek przeciwbólowy.
magister +
(1.1-3) mgr
magisterium , magisterka , magistrant , magistrantka magisterski mgr
→ nauczyciel, mistrz
(1.1) dotyczy również kobiet
(1.5) (1.6) angielski: (1.1) Master (of Science etc.); (1.2) Master (of Science etc.) arabski: (1.1) ماجستير; (1.2) ماجستير białoruski: (1.1) магістр ; (1.2) магістр ; (1.3) магістр bułgarski: (1.1) магистър ; (1.2) магистър duński: (1.1) (magister ), kandidat esperanto: (1.1) magistro niemiecki: (1.1) Magister , Diplomingenieur ; (1.2) Magister , Diplomingenieur polski język migowy: rosyjski: (1.1) маги́стр ; (1.2) маги́стр szwedzki: (1.1) magister ukraiński: (1.1) магістр ; (1.2) магістр włoski: (1.1) laureato
magister ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) nauczyciel, mistrzKatarzyna Jasińska, Dariusz R. Piwowarski, Magister, mistrz, majster – o drogach przenikania wyrazów łacińskich do polszczyzny, „Biuletyn Polskiego Towarzystwa Językoznawczego”, z. LXXV/2019, s. 47. (1.2) łac. archaiczna dowódca wojskowy (1.3) łac. średniowieczna przełożony (1.4) łac. średniowieczna specjalista, fachowiec, majster (1.5) łac. średniowieczna autor (1.6) łac. średniowieczna uniwersytecki tytuł naukowyKatarzyna Jasińska, Dariusz R. Piwowarski, Magister, mistrz, majster – o drogach przenikania wyrazów łacińskich do polszczyzny, „Biuletyn Polskiego Towarzystwa Językoznawczego”, z. LXXV/2019, s. 48.
(1.1) magis|ter, ~tri
(1.1) legum magister • magister artis • magister artium • magister chirurgiae • magister divinitatis • magister educationis • magister litterarum • magister liberalium artium • magister pharmaciae • magister philosophiae • magister scientiae • pharmaciae magister • sacrae theologiae magister • theologiae magister (1.2) magister equitum • magister peditum • magister populi
magistratus
magister ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) magister, osoba z tytułem magistra (1.2) nauczyciel
(1.1-2) en magister, magistern, magistrar, magistrarna
(1.1) magisterexamen • magisteruppsats
(1.2) lärare
(1.2) używane przez uczniów w stosunku do nauczycieli