__TOC__ czaj () ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) lub herbata (1.2) bardzo mocna herbata pita w celu odurzenia, często z dodatkiem tytoniu lub lekarstw
(2.1) 2. od: czaić
(1.1-2)
(1.1-2) zaparzyć / naparzyć czaju
(1.2) czajura
czajnik , czajniczek
Bogusław Dunaj, Elementy obce w najnowszej leksyce polskiej.
(1.2) Indeks: Polski - Gwara więzienna
(1.1) rosyjski: (1.2) чифирь wilamowski: (1.2) czaj , ćȧj
czaj ()
ćȧj
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) herbata
(1.1) ty
zobacz też: Indeks:Wilamowski - Jedzenie