__TOC__ glanc () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) połysk (1.2) lukier w przypadku szneki z glancem
(1.1)
(1.1) Wypastuj buty, bo straciły glanc.
(1.1) mieć / stracić glanc
glancowanie glancować
na glanc
→ połysk, blask
inna pisownia: glans
(1.1) (1.2)
glanc ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) glanc, połysk, blask
(1.1)
(1.1) lesk
glanc ()
glaonc
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) błyszczenie, błysk, blask (1.2) połysk, blask
glanca