gzik ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) twarożek ze śmietaną i cebulą lub szczypiorkiem; (1.2) twarógBarbara Bartnicka, Język i my. 4, WSiP, Warszawa 1994, s. 42. rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskorzeczowy (2.1) smarkacz
(1.1-2) (2.1)
(1.1) Przyniese mu dwie skibki z gzikiem.
(1.1) pyry z gzikiem
(1.1) gzika
(1.1) potrawa
mieć gzik w kolanach • gzik wchodzi w kolana • gzik-laufbumba
wyraz o niejasnej etymologii
(1.1) inna pisownia: gzika